Θεσσαλονίκη: Σε δημόσια διαβούλευση για τρίτη φορά η ενοποίηση του παραλιακού μετώπου
Στόχος να σταλεί το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος στο ΣτΕ λίγο πριν τη ΔΕΘ
Κάνε κλικ και δες περισσότερο emakedonia.gr στην αναζήτηση της Google
Πρόσθεσέ το στην Google- Newsroom
Το πρωί στο γήπεδο και το βράδυ στα θρανία! Είναι η καθημερινή διαδρομή του Δημήτρη Γελαδάρη, εδώ και τρία χρόνια, με τελευταίο σταθμό τη Δράμα.
Συνέντευξη στον Παναγιώτη Μαυρίδη
mavridis@makthes.gr
mavridis@makthes.gr
Στα 37 του χρόνια, ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αποφάσισε να επιστρέψει στα θρανία. Εβγαλε το γυμνάσιο και πλέον ετοιμάζεται για το απολυτήριο του λυκείου. Το κάνει για τον εαυτό του και για την κόρη του.
Είκοσι ένα χρόνια μετά την τελευταία φορά που κάθισε στα θρανία, ο Γελαδάρης επέστρεψε για να παρακολουθήσει τα μαθήματα στην Κρήτη και στη συνέχεια στη Δράμα, με μία μικρή στάση στη Βέροια. Η απόφαση ήταν δύσκολη. Στην αρχή το έκρυβε, γιατί αισθανόταν άβολα, όμως οι αντιδράσεις του περιβάλλοντός του ήταν μόνο θετικές, δίνοντάς του μεγαλύτερο θάρρος να συνεχίσει. Τόσο, που σκέφτεται ακόμη και την εισαγωγή στη γυμναστική ακαδημία. Η «Θ Sports» ταξίδεψε στη Δράμα και βρέθηκε στο Εσπερινό Γενικό Λύκειο της πόλης, το βράδυ της Παρασκευής, λίγη ώρα πριν οι μαθητές πάρουν τους βαθμούς τους. Κι αυτός ιδιαίτερα χαρούμενος, όντας ο μαθητής με την υψηλή βαθμολογία στο πρώτο τετράμηνο.
Ποιοι ήταν οι λόγοι που σε ανάγκασαν να σταματήσεις το σχολείο;
«Ήταν καθαρά βιοποριστικοί. Μετά την πρώτη γυμνασίου χρειάστηκε να σταματήσω και να μετακομίσω από το χωριό μου στη Θεσσαλονίκη για να δουλέψω, ενώ παράλληλα αγωνιζόμουν στην ομάδα του χωριού μου. Από τότε ήθελα να συνεχίσω, αλλά η καριέρα δεν μου άφηνε και πολύ χρόνο. Κάλιο αργά, παρά ποτέ».
Γιατί αποφάσισες να επιστρέψεις στα θρανία;
«Το είχα απωθημένο και το λιγότερο που θα μπορούσα να είχα ήταν το απολυτήριο λυκείου. Ξεκίνησα πριν από τρία χρόνια στο Ηράκλειο της Κρήτης και συνεχίζω τα δύο τελευταία χρόνια στη Δράμα με μία ενδιάμεση στάση λίγων μηνών στη Βέροια».
Γιατί δεν το έπραξες τα προηγούμενα χρόνια;
«Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσα, αλλά τα τελευταία τρία χρόνια το πήρα ζεστά και το έκανα πράξη. Ποτέ δεν είναι αργά. Θέλει κόπο και θυσίες. Είναι πολύ δύσκολο, όταν είσαι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, να τα συνδυάσεις. Αν έχεις θέληση μπορείς να τα καταφέρεις. Η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας».
Πού μπορεί να βοηθηθεί ένας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής;
«Σε πολλούς τομείς. Καθημερινά γνωρίζεις καινούργια πράγματα. Παίρνεις πολλές πληροφορίες που μετέπειτα θα μεταδώσεις στα παιδιά σου και θα τους βοηθήσεις στο μέλλον τους».
Πού είναι δυσκολότερα, στο γήπεδο ή στα θρανία;
«Το καθένα έχει τις δυσκολίες του. Απλώς, πιστεύω ότι δυσκολότερο είναι το γήπεδο. Στο σχολείο δεν υπάρχει τόσο μεγάλη πίεση. Είσαι μόνος σου και με το διάβασμα μπορείς να τα καταφέρεις. Αντίθετα στο ποδόσφαιρο -και ειδικότερα για έναν επαγγελματία- πολλά πράματα εξαρτώνται και από τους άλλους. Κάθε ημέρα πρέπει να προσπαθείς να βελτιώνεσαι στην προπόνηση, αλλά και στους αγώνες».
Πώς αντιμετώπισαν φίλοι και συμπαίκτες την απόφαση να επιστρέψεις στα θρανία;
«Δεν το κρύβω, στην αρχή αισθανόμουνα λίγο άβολα. Κάποια στιγμή το… μυστικό μου βγήκε στη φόρα και όλοι μου έδιναν συγχαρητήρια. Παρά την κούραση, αν θέλεις μπορείς να ξεπεράσεις πολλά πράγματα. Παράδειγμα πέρσι που έκανα 37 παιχνίδια συνέχισα να παρακολουθώ τα μαθήματα και πήρα απολυτήριο του γυμνασίου με βαθμό 18,8 στη Δράμα. Ήταν μια πολύ χαρούμενη στιγμή».
Ο διευθυντής ξέρει από μπάλα
Το ποδόσφαιρο τον ακολουθεί και στο λύκειο. Ο Γελαδάρης, εκτός ότι είναι ιδιαίτερα αγαπητός από τους συμμαθητές του (στην πλειοψηφία τους είναι φίλοι της Δόξας), έχει τη χαρά διευθυντής του Λυκείου να είναι ο Ευγένιος Εμβολιάδης. Αδελφός του Χρήστου, βετεράνου ποδοσφαιριστή με πολυετή καριέρα στον Πανιώνιο, γνωρίζει τις θυσίες που κάνει ο αμυντικός της Δόξας. «Εκτιμώ την προσπάθεια κάθε εργαζόμενου μαθητή μας. Απαιτεί μεγάλο ψυχικό σθένος μετά τη δουλειά, να έρχονται να αποκτήσουν γνώσεις. Σε αυτό το σύνολο των μαθητών ήρθε να προστεθεί και ο Δημήτρης Γελαδάρης. Αισθανόμαστε ιδιαίτερη ικανοποίηση, αφού ήρθε για να συμβάλλει στην προσπάθεια της Δόξας, παρ’ όλο που ζει μακριά από την οικογένειά του. Παράλληλα, δίνει έναν επιπλέον αγώνα μέσα από τη διαδρομή στο σχολείο. Ευχόμαστε να πετύχει τους στόχους του και θα στηρίξουμε την προσπάθειά του, όπως κάνουμε με κάθε μαθητή μας».
Ο παλιός είναι αλλιώς
Πέρασε από Πόντιους Βέροιας, Εθνικό, Ξάνθη, Χαλκηδόνα, Ατρόμητο, Εργοτέλη, Δόξα Δράμας, Βέροια. Στη Δράμα αγαπήθηκε όσο λίγοι ποδοσφαιριστές. Αγωνίστηκε πέρσι στους «μαυραετούς» και το καλοκαίρι υπέγραψε στη Βέροια, την ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του. Μετά από πέντε μήνες επέστρεψε στη Δράμα ζητώντας μάλιστα να λύσει το συμβόλαιό του. Μέσα σε ένα χρόνο, ο 37χρονος αμυντικός κατάφερε να γίνει ο αγαπημένος παίκτης για τους φίλους των «μαυραετών» και αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για κάθε νεαρό παίκτη. Είναι ο δεύτερος γηραιότερος στη Σούπερ λίγκα, μετά τον Κώστα Χαλκιά (μεγαλύτερός του κατά έξι μήνες), ενώ μετράει 560 συμμετοχές σε όλες τις κατηγορίες (Σούπερ λίγκα 345, Β' εθνική 163, κύπελλο 51, Ευρώπη 3) και 17 γκολ. «Είναι η αγάπη γι’ αυτό που κάνεις», τόνισε ο Γελαδάρης. Οσο για το πότε σκέφτεται να σταματήσει... «Θα παίζω μέχρι να ματώσουν τα πόδια μου…»
Κάνε κλικ και δες περισσότερο emakedonia.gr στην αναζήτηση της Google
Πρόσθεσέ το στην Google
