Θεσσαλονίκη- Αριστείδης Τσαμτσής: Ένας νέος με αυτισμό που ζωγραφίζει, δημιουργεί, παίζει στο θέατρο και κάνει όνειρα για το μέλλον

- Newsroom

Έναν κόσμο γεμάτο χρώματα, με κατασκευές φτιαγμένες από χαρτί, χρωματιστά μολύβια και κολλητική ταινία, έχει δημιουργήσει ο 24χρονος Αριστείδης Τσαμτσής. Χρησιμοποιώντας απλά υλικά, δημιουργεί τρισδιάστατες φιγούρες, ζώα, ήρωες κινουμένων σχεδίων, τρένα, καραβάκια και μικρές κατασκευές που αποτυπώνουν τη φαντασία και τη δημιουργικότητά του. Οι δημιουργίες του παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο ευρύ κοινό, στο πλαίσιο της παράστασης «Η 2η ΕυκαιρίΑ» της ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας «Ταυτισμός», η οποία ανέβηκε πρόσφατα στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

   Ο Αριστείδης είναι ένας νέος με αυτισμό που, εκτός από την ενασχόλησή του με τις χάρτινες δημιουργίες, συμμετέχει ως ηθοποιός στην ομάδα «Ταυτισμός», η οποία αποτελείται κυρίως από άτομα με αυτισμό και μέλη των οικογενειών τους. Η δημιουργικότητα του Αριστείδη, όμως, δεν περιορίζεται μόνο στις εικαστικές δημιουργίες και το θέατρο. Έχει εικονογραφήσει ένα βιβλίο και επίσης φοιτά στο Εκπαιδευτικό Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΕΚΕΚ) ΑμεΑ Θεσσαλονίκης της ΔΥΠΑ, στη Λακκιά, όπου μαθαίνει την τέχνη της ξυλουργικής.

   Τα δύσκολα σχολικά χρόνια και το μπούλινγκ

   «Ο Αριστείδης διαγνώστηκε με αυτισμό γύρω στα τέσσερά του χρόνια. Καθυστέρησε να μιλήσει και υπήρχαν κάποια άλλα σημάδια που εγώ δεν γνώριζα, γιατί ήταν το πρώτο μου παιδί. Αφού αξιολογήθηκε σε ιατροπαιδαγωγικά κέντρα, διαγνώστηκε με αυτισμό», λέει η μητέρα του Γιώτα Τσολακίδου, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

   Τα σχολικά χρόνια του Αριστείδη δεν ήταν πάντα εύκολα. Δυσκολευόταν ιδιαίτερα σε μαθήματα, όπως η ιστορία και τα μαθηματικά. «Στενοχωριόμουν πολύ γιατί δεν μπορούσα να τα μάθω εύκολα», θυμάται ο Αριστείδης.

Πέμπτη 25 Ιου 2026, 17:58

«Ταυτισμός»: Όλοι χρειαζόμαστε μία δεύτερη ευκαιρία

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

   Η μητέρα του, αναφερόμενη στις διαφορετικές στάσεις που συνάντησαν κατά τη σχολική πορεία του γιου της, λέει: «Άλλοι εκπαιδευτικοί έδειχναν κατανόηση και άλλοι όχι. Παρότι γνώριζαν ότι υπήρχαν μαθησιακές δυσκολίες, κάποιοι τον έκριναν μόνο από την εξωτερική εικόνα».

   Ο Αριστείδης θυμάται επίσης περιστατικά μπούλινγκ στο Λύκειο. Κάποιοι συμμαθητές του τον πίεζαν να κάνει πράγματα για να διασκεδάζουν, όπως να φιλήσει μια κοπέλα ή να μιμηθεί ζώα. Όπως αναφέρει, αρχικά το έκανε για να αποφύγει την ένταση, όμως στη συνέχεια ενημέρωνε τους καθηγητές του.

   Η τέχνη ως τρόπος έκφρασης

   Ο Αριστείδης ξεκίνησε να ζωγραφίζει από τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού. Χωρίς να έχει παρακολουθήσει μαθήματα ζωγραφικής, έμαθε μόνος του, παρατηρώντας εικόνες στο διαδίκτυο και εξελίσσοντας σταδιακά την τεχνική του.«Από το Δημοτικό άρχισα να ζωγραφίζω και συνέχισα. Τώρα ζωγραφίζω πολύ καλύτερα από τότε. Σιγά σιγά βελτιώθηκα», λέει.

   Στα έργα που ζωγραφίζει σήμερα περιλαμβάνονται τοπία, θάλασσες, δάση, δέντρα, προσωπογραφίες, αλλά και αγιογραφίες. Με τις χάρτινες κατασκευές άρχισε να ασχολείται ήδη από την Α’ Γυμνασίου. Φτιάχνει ήρωες από κινούμενα σχέδια, ζώα, τρένα, καραβάκια και διάφορες άλλες δημιουργίες, όπως ο Βασιλιάς Τζούλιαν από την ταινία «Μαδαγασκάρη» -μία από τις κατασκευές που έχει ξεχωρίσει.

   Το επόμενο βήμα για τον ίδιο είναι να δώσει στις δημιουργίες του μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, μεταφέροντάς τες από το χαρτί στο ξύλο. Εδώ και έξι χρόνια σπουδάζει ξυλουργική στο ΕΚΕΚ ΑμεΑ Θεσσαλονίκης της ΔΥΠΑ. Στο ΕΚΕΚ, οι μαθητές εκπαιδεύονται στην κατασκευή ξύλινων αντικειμένων με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών. Ο Αριστείδης έχει ήδη συμμετάσχει στη δημιουργία κατασκευών, όπως κουνιστά αλογάκια και άλλα ξύλινα παιχνίδια, αναλαμβάνοντας το τρίψιμο και το βάψιμο των αντικειμένων. «Θέλω τις κατασκευές που φτιάχνω τώρα με χαρτί να τις μετατρέψω σε ξύλινες και κάποια στιγμή να ανοίξω ένα εργαστήριο, να τις φτιάχνω και να τις πουλάω», αναφέρει ο ίδιος, περιγράφοντας το επαγγελματικό του όνειρο.

   Η δημιουργικότητά του δεν περιορίζεται μόνο στη ζωγραφική και την ξυλουργική. Έχει ασχοληθεί και με την εικονογράφηση βιβλίου. Συγκεκριμένα, εικονογράφησε με επτά ζωγραφιές το παραμύθι «Εσύ, Εγώ, Εμείς» της ιδρύτριας της ομάδας «Ταυτισμός» Παρασκευής Σαλαβγιά, το οποίο μιλά για τη μαγεία της αυτοανακάλυψης, της ενσυναίσθησης και της αποδοχής. «Έχω ζωγραφίσει μια νεράιδα που κάθεται σε αναπηρικό αμαξίδιο και μια χριστουγεννιάτικη σκηνή», λέει ο Αριστείδης, αναφερόμενος στην εικονογράφηση του βιβλίου.

   Το θέατρο, οι φιλίες και τα όνειρα

   Τα τελευταία δύο χρόνια, ο Αριστείδης συμμετέχει στη θεατρική ομάδα «Ταυτισμός», μέσα από την οποία έχει λάβει μέρος σε τρεις παραστάσεις. Έχει υποδυθεί -μεταξύ άλλων- τον ρόλο του διατροφολόγου, ενώ στις παραστάσεις συμμετείχε και η μητέρα του. «Μου αρέσει πολύ το θέατρο. Θα ήθελα να γίνω ηθοποιός ή να γράφω ταινίες για να παίζω σε αυτές», λέει.

   Η θεατρική ομάδα δεν του έδωσε μόνο την ευκαιρία να εκφραστεί καλλιτεχνικά, αλλά και να δημιουργήσει νέες φιλίες. «Έχω φίλους από το θέατρο και βλεπόμαστε και εκτός θεάτρου. Έχω φίλους και από τη σχολή», σημειώνει.

   Η μητέρα του Αριστείδη περιγράφει ως μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές της ζωής τους, τη συμμετοχή τους στη θεατρική παράσταση «Η 2η ΕυκαιρίΑ» της ομάδας «Ταυτισμός», στις 27 Ιουνίου 2026. «Ήταν μια εμπειρία που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ. Μετά από μήνες προετοιμασίας, τα παιδιά ανέβηκαν στη σκηνή και απέδειξαν ότι, όταν τους δοθεί η ευκαιρία, μπορούν να πετύχουν σπουδαία πράγματα. Το χειροκρότημα του κόσμου ήταν η μεγαλύτερη ανταμοιβή για όλους. Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς την ομάδα “Ταυτισμός” και ιδιαίτερα τις Παρασκευή και Ηλιάνα Σαλαβγιά, καθώς και την Άννα και τη Βασιλική Παναγιωτίδου, που πίστεψαν σε αυτά τα παιδιά και τους έδωσαν την ευκαιρία να λάμψουν. Για τον Αριστείδη, όμως, έκαναν ακόμη κάτι πολύ σημαντικό: πραγματοποίησαν το μεγάλο του όνειρο, οργανώνοντας στο φουαγιέ του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης έκθεση με τις χάρτινες κατασκευές του. Η χαρά του όταν έβλεπε τον κόσμο να θαυμάζει τα έργα του δεν περιγράφεται. Αυτές οι στιγμές μάς θυμίζουν ότι η αναπηρία δεν σημαίνει αδυναμία. Κάθε άνθρωπος έχει δυνατότητες που μπορούν να ανθίσουν, αρκεί να βρεθούν άνθρωποι που θα τις πιστέψουν και θα τους δώσουν μια ευκαιρία», λέει.

   Πρόσφατα, ο Αριστείδης παρουσίασε σε έκθεση που πραγματοποιήθηκε στη σχολή του περισσότερες από 50 προσωπογραφίες συμμαθητών και καθηγητών του. Σήμερα, ο Αριστείδης συνεχίζει να δημιουργεί και να σχεδιάζει το μέλλον του. Θέλει να γίνει ξυλουργός, να ανοίξει το δικό του εργαστήριο, να ασχοληθεί περισσότερο με την εικονογράφηση και, κάποια στιγμή, να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια.