Ο μικροπαράγων που πήρε ψηλά τον αμανέ, τα πατατάκια, η πρωταγωνίστρια που έμεινε μισή, και ο «υπέρογκος» προϋπολογισμός του Διεθνούς Φεστιβάλ Δάσους

Πίσω από τη σκηνή, γίνονται σκηνικά! Ό,τι από αυτά φτάνουν στην «Κυριακή στο παρασκήνιο» το καταγράφουμε και σας το μεταφέρουμε κάθε Κυριακή:

-Έντονοι είναι οι ψίθυροι για θέματα μεγάλου πολιτιστικού οργανισμού της Θεσσαλονίκης, τα οποία όμως δεν αφορούν συνολικά τη διοίκηση, αλλά, όπως λέγεται, συγκεκριμένο πρόσωπο υψηλά στην ιεραρχία, το οποίο είναι σχετικά νέο σε αυτή τη θέση.

Τα σχόλια έρχονται από εξωτερικές πηγές και όχι μέσα από τους ίδιους τους εργαζόμενους που δεν βγάζουν κιχ – κι αυτό έχει τη θετική, αλλά και την αρνητική σημασία του.

Οι ίδιες πηγές μιλούν για έναν άνθρωπο που «έχει πάρει ψηλά τον αμανέ» με συμπεριφορές που σε κάποιες στιγμές δημιουργούν ένταση στην καθημερινότητα και στο προσωπικό.

Επειδή αυτά τα έκανε και στο παρελθόν όταν είχε εξουσία (μαθαίναμε ότι σχολίαζε στα μουλωχτά πάντα μέχρι και τις ερωτήσεις που κάναμε σε συνεντεύξεις Τύπου) και επειδή γνωρίζουμε τι πάστας άνθρωπος είναι, δεν μας είναι δύσκολο να το πιστέψουμε. Για να είμαστε δίκαιοι όμως, ας του δώσουμε ένα διάστημα προσαρμογής. Μπορεί όλα αυτά να οφείλονται απλά και στον μεγάλο ζήλο του να καταπλήξει τα πλήθη με τις multi ικανότητές του, ποιος ξέρει…

-Αντίθετα, πριν μερικούς μήνες, στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού εγεννήθη αυτοίς διευθύντρια! Και μάλιστα με πολλά προσόντα και κότσια. Και το όνομά της: Φλώρα Καραγιάννη. Γνωστή στον χώρο του πολιτισμού η διδάκτορας Βυζαντινής Αρχαιολογίας είναι, όπως ακούμε από συναδέλφους της, ένας πολύ ικανός άνθρωπος με δημιουργικότητα και δυναμισμό. Και επειδή τυγχάνει κάποια στιγμή στο παρελθόν να έχω μιλήσει τηλεφωνικά με τη συγκεκριμένη κυρία για μια πληροφορία που χρειαζόμουν, έχω να καταθέσω ότι ήταν από τις ευγενέστερες φωνές στον χώρο της. Είμαι σίγουρη ότι θα υπηρετήσει με συνέπεια τη νέα της θέση και θα δώσει στο εμβληματικό μουσείο την εξωστρέφεια που χρειάζεται ένας τόσο σημαντικός οργανισμός. Όσο για αυτά που συνέβαιναν στο παρελθόν του, ας μην γράψουμε καλύτερα. Τσάμπα θα χαλαστούμε Κυριακάτικα.

-Σε κάποια από τα ιδιωτικά θέατρα της πόλης, το ίδιο θέμα επανέρχεται ξανά και ξανά: το κοινό. Σε παραστάσεις που φιλοξενούνται από αθηναϊκούς θιάσους στη Θεσσαλονίκη, θεατές μεταφέρουν εικόνες που αρκετές φορές απέχουν πολύ από αυτό που θα περίμενε κανείς για έναν χώρο θεάτρου. Το ζήσαμε κι εμείς στις δύο από τις τρεις εξ Αθηνών παραγωγές, απ όπου αναγκαστήκαμε να φύγουμε στη μέση γιατί δεν ακούγαμε. Ομιλίες την ώρα της δράσης, κινητά που δεν σιωπούν, αλλά και το πλέον… κλασικό soundtrack της εποχής: σακούλες και τσιμπολόγημα σε στιγμές απόλυτης θεατρικής σιγής. Όχι πατατάκια στο θέατρο αγαπητοί μου! Όχι πατατάκια!

Βέβαια, και οι διαχειριστές των αιθουσών έχουν τη δική τους ευθύνη. Αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να κρατηθεί ζωντανή η λειτουργία ενός χώρου, από την άλλη όμως ας σεβαστούμε λίγο την τέχνη και τους εκπροσώπους της. Αλλιώς, οι παραστάσεις καταντούν ένα απλό background.

-Όσο κοστίζει μια μικρή γκαρσονιέρα στις δυτικές συνοικίες, η οποία μάλιστα χρήζει ανακαίνισης και ίσως και να βρίσκεται στον πέμπτο όροφο χωρίς ασανσέρ! Τόσος περίπου είναι ο προϋπολογισμός του Διεθνούς Θεάτρου Δάσους του ΚΘΒΕ, που, παρά τα στενά οικονομικά του, φέρνει στη Θεσσαλονίκη σύγχρονες ποιοτικές παραστάσεις από διάφορες χώρες του κόσμου, κοντινές αλλά και πιο μακρινές μας, όπως για παράδειγμα το Μεξικό. Είναι κρίμα να μην υποστηρίζονται πιο πολύ τέτοιες προσπάθειες, που μάλιστα έχουν την υπογραφή μιας οργανωτικής ομάδας, η οποία αποτελείται από ειδημόνες της θεατρικής τέχνης. Και δεν αναφέρομαι τόσο στο ΥΠΠΟ, που είναι γνωστό ότι διαθέτει τον χαμηλότερο προϋπολογισμό από όλα τα χαρτοφυλάκια, όσο στην ιδιωτική πρωτοβουλία και στους γνωστούς επιχειρηματίες της πόλης, που καλό θα ήταν, όσο μπορούν, να συμβάλλουν στην τέχνη για να μπορεί να ανθήσει. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι ο θεσμός των χορηγιών ήταν εκείνος που στην αρχαία Ελλάδα κρατούσε ζωντανό το θέατρο. Ας μην καμαρώνουμε λοιπόν ότι είμαστε οι απόγονοι του Περικλή, ας το δείξουμε και στην πράξη! Προτείνω σε όλους μας πάντως να μην χάσουμε τις παραστάσεις αυτές. 

-Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, μια πιο ανάλαφρη και ευχάριστη εικόνα έρχεται από την προετοιμασία της φετινής πολυαναμενόμενης «Λυσιστράτης» του ΚΘΒΕ, που θα ταξιδέψει από τη Θεσσαλονίκη στην Επίδαυρο και σε πολλούς σταθμούς στην Ελλάδα. Η πρωταγωνίστρια της παράστασης, Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, εθεάθη σε καφέ, ευδιάθετη και κοινωνική. Αυτό που καταγράφεται εύκολα και χωρίς καμία διάθεση υπερβολής είναι ότι η ίδια είναι εμφανώς πιο αδυνατισμένη σε σχέση με την εικόνα που είχαμε συνηθίσει. Μια αλλαγή που της δίνει ίσως διαφορετικό «αέρα» για να ενσαρκώσει τη δημοφιλή «φεμινίστρια» του Αριστοφάνη.