Ποιος θα είναι ο νέος αναπληρωτής διευθυντής του ΚΘΒΕ, ο μητροπολίτης και ο πολιτισμός, αλλά και μια προβατίνα που… νίκησε τα κρατικά βραβεία

Πίσω από τη σκηνή γίνονται… σκηνικά! Όσα από αυτά φτάνουν στην «Κυριακή στο Παρασκήνιο» τα καταγράφουμε και σας τα μεταφέρουμε κάθε Κυριακή:

-Στα του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, έντονη είναι η φημολογία ότι αποχωρεί (τον… «αποχωρούν»; δεν ξέρω) από τη θέση του αναπληρωτή καλλιτεχνικού διευθυντή του οργανισμού ο γνωστός σκηνοθέτης Γιάννης Ρήγας. Δεν γνωρίζουμε τους λόγους. Υπάρχει πιθανότητα να κουράστηκε από τον διπλό του ρόλο, αφού ταυτόχρονα είναι και διευθυντής της Δραματικής Σχολής του οργανισμού; Πιθανόν. Τη δεύτερη θέση, πάντως, τη διατηρεί.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, αναμένεται να τον διαδεχθεί ο Λευτέρης Πλασκοβίτης, παλιός παραγωγός, ηθοποιός και σκηνοθέτης, που πρόσφατα υπέγραψε σκηνοθετικά παραγωγή του οργανισμού. Παρότι το σχετικό ΦΕΚ δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί, το πρόσωπο θεωρείται σχεδόν «κλειδωμένο».

Εμείς να ευχηθούμε σιδεροκέφαλος στον νέο αναπληρωτή, αλλά και καλή συνέχεια στον Γιάννη Ρήγα, έναν πραγματικό δάσκαλο του θεάτρου. Ας μην ξεχνάμε ότι επί των ημερών του από τη Σχολή ξεπήδησαν αρκετά νέα «διαμαντάκια», που μάλιστα έχουν ήδη σταθερά ανοδική πορεία.

-Πυρετώδεις είναι οι προετοιμασίες για την όπερα «Μποέμ», που θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Επταπυργίου, σε παραγωγή του Κέντρου Πολιτισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Νυχθημερόν, όπως μαθαίνουμε, εργάζονται τόσο ο καλλιτεχνικός διευθυντής της διοργάνωσης και σκηνοθέτης της παράστασης Θανάσης Κολαλάς όσο και η πρόεδρος και καλλιτεχνική διευθύντρια του Κέντρου Άννα Μυκωνίου, η οποία φροντίζει να βρίσκεται σε κάθε πρόβα των παραγωγών.

Ακόμη και τις βροχερές ημέρες, οι συντελεστές της παράστασης δεν εγκαταλείπουν την προσπάθεια. Κάνουν ένα μικρό διάλειμμα και συνεχίζουν είτε στον εξωτερικό χώρο είτε σε εσωτερικό, εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα. Όλη αυτή η επιμονή μάς κάνει να περιμένουμε κάτι πολύ καλό.

-Και μια που αναφερόμαστε στην όπερα, ομολογώ πως αδυνατώ να καταλάβω πώς η Θεσσαλονίκη -μια πόλη με τόσο μεγάλη δυναμική στον χώρο των Βαλκανίων και, υποτίθεται, στις προτεραιότητες των κυβερνητικών σχεδιασμών- δεν διαθέτει έναν αποκλειστικά λυρικό οργανισμό, όπως κάποτε υπήρχε η αυτόνομη Όπερα Θεσσαλονίκης στο ΚΘΒΕ.

Η όπερα στην πόλη μας δεν έχει σταθερές διεξόδους. Ούτε όμως και το κοινό της, που μόνο μικρό δεν είναι. Ό,τι συμβαίνει στον χώρο γίνεται κυρίως περιστασιακά, με το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης να προσπαθεί συχνά να καλύψει το κενό, παρότι έχει και πολλές άλλες προτεραιότητες.

Και για του λόγου το αληθές, θυμάμαι χαρακτηριστικά την ατάκα γνωστού επιχειρηματία της πόλης, όταν πριν από χρόνια παρουσιαζόταν όπερα στο πλαίσιο ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Στο διάλειμμα της παράστασης, του είπα πως, κατά τη γνώμη μου, το αποτέλεσμα δεν ήταν απολύτως άρτιο. Και εκείνος μου απάντησε: «Δεν πειράζει, πουλάκι μου. Όπερα να ’ναι και ό,τι να ’ναι. Μήπως έχουμε συχνά την ευκαιρία να βλέπουμε λυρικό θέατρο στη Θεσσαλονίκη;».

-Έχω εκπλαγεί πολύ ευχάριστα από τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλόθεο. Πέρα από το γεγονός ότι είναι ένας νέος άνθρωπος που προσπαθεί να πλησιάσει τη νεολαία με σύγχρονους τρόπους, φαίνεται πως είναι και ιδιαίτερα κοντά στη μουσική και γενικότερα στον πολιτισμό.

Μάλιστα, από τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης και το Κέντρο Νεότητας θα δούμε ίσως για πρώτη φορά συναυλία με καλλιτέχνες του έντεχνου χώρου, όπως η Βιολέτα Ίκαρη, ο Παντελής Θαλασσινός και ο Γεράσιμος Ανδρεάτος. Η εκδήλωση, που αρχικά είχε προγραμματιστεί για τα μέσα Μαΐου στο Θέατρο Δάσους, μεταφέρθηκε λόγω καιρού για την Πέμπτη 4 Ιουνίου, στις 9 μμ, στο Θέατρο Γης.

Το θέμα της είναι η συνύπαρξη και η αλληλοβοήθεια - δύο πράγματα που έχουμε ανάγκη να θυμίζουμε συχνότερα ο ένας στον άλλο, πόσο μάλλον να μας υπενθυμίζει η ίδια η Εκκλησία που έχει αυτόν τον ρόλο.

-Και για το τέλος, ένα quiz έτσι για να γελάσουμε λιγάκι: Ποιος συγγραφέας, γέννημα-θρέμμα Θεσσαλονικιός, αγαπητός στο πανελλήνιο και μεταφρασμένος σε αρκετές γλώσσες στο εξωτερικό, παράτησε κρατικό βραβείο για μια… προβατίνα;

Ο άνθρωπος κατέβαινε στην Αθήνα με το τρένο γιατί είχε κανονίσει γεύμα με καλούς φίλους, οι οποίοι του είχαν υποσχεθεί λαχταριστή προβατίνα. Λίγο πριν φτάσει στον σταθμό Λαρίσης, τον ειδοποίησαν από τον εκδοτικό του οίκο ότι είχε κερδίσει κρατικό βραβείο και έπρεπε να παραστεί στην απονομή.

Εκείνος όμως απάντησε πως δεν υπήρχε περίπτωση να αφήσει την προβατίνα και έτσι έλειψε από την εκδήλωση. Το βραβείο τελικά το παρέλαβε αργότερα, όταν οι άνθρωποι του εκδοτικού φρόντισαν να του το ανεβάσουν στη διάρκεια της 22ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

Κάπως έτσι, το σκορ διαμορφώθηκε σε:
προβατίνα – κρατικό βραβείο: 1-0.

Και μάλλον όχι άδικα.