Οι υποτιθέμενες απολύσεις στο ΚΘΒΕ, μία σκηνή για τον Ν. Παπάζογλου, το ανανεωμένο αμφιθέατρο των Νέων Μουδανιών, εικαστικά με μία μπύρα και... τα μπουρίνια του Φεστιβάλ Βιβλίου που πλέον ανήκουν στο παρελθόν

Πίσω από τη σκηνή, γίνονται σκηνικά! Ό,τι από αυτά φτάνουν στην «Κυριακή στο παρασκήνιο» το καταγράφουμε και σας το μεταφέρουμε κάθε Κυριακή:

-Μεγάλη κουβέντα άνοιξε το τελευταίο διάστημα στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος με αφορμή την αποχώρηση 11 διοικητικών υπαλλήλων, μετά τη λήξη των συμβάσεών τους. Στο Σωματείο των εργαζομένων η αντίδραση ήταν έντονη και δεν έλειψαν οι αναφορές σε «απολύσεις», με αποτέλεσμα να οργανωθεί ακόμη και συγκέντρωση διαμαρτυρίας. Από την άλλη πλευρά, η διοίκηση υποστηρίζει πως δεν είχε περιθώρια άλλων χειρισμών, καθώς το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο προβλέπει ότι οι συγκεκριμένες συμβάσεις δεν μπορούν να υπερβούν τους 24 μήνες. Όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, η αλήθεια δεν αλλάζει το δυσάρεστο αποτέλεσμα για όσους χάνουν τη δουλειά τους. Ωστόσο, καλό είναι να ξεχωρίζουμε τη λήξη μιας σύμβασης ορισμένου χρόνου από μια απόλυση. Γιατί μπορεί οι λέξεις να μοιάζουν, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα.

-Μια πρόταση που βρήκε αρκετούς σύμφωνους ακούστηκε πριν από λίγες ημέρες στο Θέατρο Δάσους. Στη συναυλία για τα τριάντα χρόνια του Γιάννη Κότσιρα, ο Δημήτρης Ζερβουδάκης πρότεινε δημόσια να μετονομαστεί ο χώρος σε «Θέατρο Νίκος Παπάζογλου». Η αναφορά έγινε λίγο πριν ερμηνεύσει τα «Ανείπωτα» και συνοδεύτηκε από μια θερμή αναφορά στον σπουδαίο Θεσσαλονικιό δημιουργό. Και μεταξύ μας, δύσκολα θα βρεθεί άνθρωπος στην πόλη που να μη θεωρεί τον Παπάζογλου μία από τις πιο χαρακτηριστικές πολιτιστικές μορφές της σύγχρονης Θεσσαλονίκης. Από εκείνους τους καλλιτέχνες που κατάφεραν να γίνουν αγαπητοί σε ολόκληρη την Ελλάδα χωρίς ποτέ να εγκαταλείψουν την πόλη τους.

-Ανανεωμένο, περιποιημένο και έτοιμο να υποδεχθεί το καλοκαίρι είναι πλέον το Ανοιχτό Αμφιθέατρο Νέων Μουδανιών, μετά τις εργασίες συντήρησης και επισκευής που ολοκληρώθηκαν πρόσφατα. Το Φεστιβάλ Θάλασσας ετοιμάζεται να σηκώσει αυλαία, ενώ στον χώρο θα φιλοξενηθεί και η καθιερωμένη Γιορτή της Σαρδέλας, ένας θεσμός που έχει αποκτήσει το δικό του πιστό κοινό. Όσοι επισκέφθηκαν το αμφιθέατρο τις τελευταίες ημέρες μιλούν για μια πραγματικά όμορφη εικόνα. Μένει μόνο μια μικρή εκκρεμότητα: να τοποθετηθούν και οι καρέκλες, που υπήρχαν και στο παρελθόν, ώστε να αποφευχθεί η εικόνα των θεατών στις κερκίδες με αυτοσχέδιες λύσεις και φελιζόλ. Κρίμα είναι να χαλάει η συνολική εικόνα ενός τόσο όμορφου χώρου, αλλά και το περιβάλλον, για μια  λεπτομέρεια. Πάντως οι αρμόδιοι φορείς διαβεβαιώνουν ότι η τελευταία απαραίτητη πινελιά θα μπει άμεσα. 

-Ένα από τα πιο ευχάριστα και πιο δροσερά νέα των ημερών έρχεται από το MOMus, το οποίο αποφάσισε να ενώσει δυνάμεις με τη Μικροζυθοποιία Marmita της Καβάλας και να αποκτήσει τη δική του μπύρα. Το αποτέλεσμα της συνεργασίας ακούει στο όνομα «MOMUS Contemporary Ale» και φιλοδοξεί να γίνει το πιο δροσερό πολιτιστικό σουβενίρ του καλοκαιριού. Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι τα έσοδα από τις πωλήσεις της μπύρας θα ενισχύουν τη λειτουργία και το εκθεσιακό πρόγραμμα του οργανισμού. Τη δοκιμάσαμε, μας άρεσε και το κυριότερο: βρίσκουμε πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι πολιτιστικοί οργανισμοί αναζητούν δημιουργικούς τρόπους να στηρίξουν το έργο τους. Στην υγειά σας λοιπόν και καλό καλοκαίρι!

-Μετρά αντίστροφα για τις 19 Ιουνίου το Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης, που και φέτος θα απλωθεί στην παραλία της πόλης, εκεί όπου γενιές Θεσσαλονικέων έχουν συνδέσει τις καλοκαιρινές βόλτες τους με τα βιβλία. Όλοι, πάντως, γνωρίζουν ότι για χρόνια το Φεστιβάλ είχε αποκτήσει μια μάλλον... ιδιαίτερη σχέση με τον καιρό. Τα μπουρίνια έκαναν συχνά την εμφάνισή τους, τα εγκαίνια κινδύνευαν κάθε τόσο να αναβληθούν και οι διοργανωτές είχαν αποφασίσει να το αντιμετωπίσουν με χιούμορ. Στις συνεντεύξεις Τύπου μοίραζαν ομπρέλες, οι οποίες είχαν εξελιχθεί σχεδόν σε σήμα κατατεθέν της διοργάνωσης. Τα τελευταία χρόνια, βέβαια, το Φεστιβάλ μεταφέρθηκε χρονικά λίγο αργότερα, ώστε να αυξηθούν οι πιθανότητες καλού καιρού και να μην κοιτούν όλοι αγωνιωδώς τον ουρανό την ημέρα των εγκαινίων. Κάπως έτσι οι ομπρέλες πέρασαν στην ιστορία και τη θέση τους πήραν τα μπλουζάκια με το λογότυπο της διοργάνωσης.