Θεατρικός… καύσωνας, Αριστοφάνης και βεντάλιες, τα Δημήτρια που έρχονται, αλλά και ο Αύγουστος που φεύγει για να έρθει ένας άλλος

-Καρφίτσα δεν έπεφτε στις «Νεφέλες» του ΔΗΠΕΘΕ Σερρών. Και δεν ήταν και η ιδανικότερη βραδιά για να παρακολουθήσει κανείς παράσταση σε έναν χώρο όπως το Θέατρο Κήπου, με το θερμόμετρο να χτυπάει κόκκινο και το τσιμέντο να κρατάει όλη τη ζέστη της ημέρας.

Κι όμως, το κοινό ήταν εκεί. Οι εξέδρες τίγκαραν από κόσμο που αποφάσισε να συναντήσει τον Αριστοφάνη αψηφώντας τον καύσωνα.

Υπήρχε πάντως ένα κοινό χαρακτηριστικό, κυρίως στις κυρίες: οι βεντάλιες πήραν… φωτιά! Κουνήθηκαν τόσο πολύ εκείνο το βράδυ, που για λίγο αναρωτηθήκαμε μήπως ανάμεσα στους συντελεστές της παράστασης ήταν και ο… Αίολος!

-Όσοι έχασαν τις «Βάκχες» του Γιάβορ Γκάρντεφ στην πρώτη τους εμφάνιση έχουν τώρα μια δεύτερη ευκαιρία. Και δεν είναι μια παράσταση που περνάει απαρατήρητη.

Η παραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, του Εθνικού Θεάτρου Βουλγαρίας «Ιβάν Βάζοφ» και του ΚΘΒΕ επιστρέφει για μία ακόμη εμφάνιση στο Θέατρο Γης στις 4 Σεπτεμβρίου.

Ο Γκάρντεφ έχει βάλει στο αρχαίο δράμα τη δική του ματιά, ενώ οι περίφημοι Βρετανοί The Tiger Lillies δεν περιορίζονται στη μουσική: βρίσκονται ζωντανά επί σκηνής και συμμετέχουν στη δράση. Τον Διόνυσο ερμηνεύει ο Βούλγαρος Λεονίντ Γιόβτσεφ και την Αγαύη η Λουκία Μιχαλοπούλου.

Η παράσταση παρουσιάζεται στα αγγλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους και, αφού έκανε την πρεμιέρα της στην Επίδαυρο, συνεχίζει τον δρόμο της.

Οπότε, Θεσσαλονικείς που την χάσατε την πρώτη φορά, ιδού η δεύτερη ευκαιρία. Γιατί κάποιες «Βάκχες» αξίζει να τις ξανασυναντήσεις.

-Και ξαφνικά… μπήκαμε στην τελική ευθεία για τα Δημήτρια. Το πρόγραμμα του 61ου Φεστιβάλ παρουσιάστηκε και, αν κρίνουμε από όσα έχουν ήδη ανακοινωθεί, ο Οκτώβριος θα έχει αρκετή κίνηση στην πόλη.

Το πρόγραμμα κινείται ανάμεσα σε διαφορετικές μορφές τέχνης, από το θέατρο και τη μουσική μέχρι τον χορό, τα εικαστικά, τον κινηματογράφο και τις ψηφιακές μορφές δημιουργίας.

Επειδή όπως αντιλαμβάνεστε είναι ακατόρθωτο εδώ να έχουμε όλο τον κατάλογο, προς το παρόν κρατάμε ότι τα Δημήτρια έρχονται και η πόλη καλό είναι να αρχίσει να… ζεσταίνεται πολιτιστικά.

Ο Οκτώβριος δεν είναι και τόσο μακριά όσο νομίζουμε, οπότε κρατήστε ημερομηνίες.

-Μια ενδιαφέρουσα περίπτωση όπου ένα βιβλίο δεν έμεινε… βιβλίο αλλά αποφάσισε να βγει από τις σελίδες του και να γίνει εικαστική εγκατάσταση.

Ο λόγος για τη «Χρονοστιβάδα» του Στέφανου Τσιτσόπουλου και του Θανάση Γεωργίου, που μεταφέρεται τώρα στον χώρο του MOMus-Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.

Σαράντα πέντε ιστορίες για τη Θεσσαλονίκη, πρόσωπα, τοπόσημα, εποχές και διαδρομές της πόλης μετατρέπονται σε χαρτογλυπτικά έργα και συναντιούνται σε μια εγκατάσταση που θα φιλοξενηθεί στο Case Studio του MOMus από την 1η έως τις 20 Σεπτεμβρίου.

Και τι δεν χωράει μέσα σε αυτή τη «Χρονοστιβάδα»: από την Καμάρα και τα Λαδάδικα μέχρι το «Σελήνη», το «Berlin», το Αγροτικόν του Νίκου Παπάζογλου, τις Τρύπες, τον Γιάννη Μπουτάρη, τον ΛΕΞ, τον Πεντζίκη, τον Σαββόπουλο και τον Χριστιανόπουλο, αλλά και τον Κικέρωνα, τον Χο Τσι Μινχ και τον Αριστείδη Μούμογλου.

Μια Θεσσαλονίκη λίγο διαφορετική, λίγο απρόβλεπτη και σίγουρα πολύ… πολυσυλλεκτική.

Η επίσημη παρουσίαση της εγκατάστασης θα γίνει την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου στις 7 το απόγευμα. Και εκεί, όπως πληροφορούμαστε, δεν θα υπάρχουν μόνο λόγια και χαρτιά, αλλά θα γραφτούν και… καινούργιες ιστορίες της πόλης.

Και κάτι μου λέει ότι θα έχει ενδιαφέρον να δούμε ποιοι θα συναντηθούν εκεί.

-Και επειδή αναφερθήκαμε στην παραπάνω έκδοση, να μην ξεχάσουμε τον Αύγουστο Κορτώ, ο οποίος ετοιμάζει νέο βιβλίο από τις Εκδόσεις Πατάκη. Μόνο που αυτή τη φορά, όπως φαίνεται, δεν θα μας διηγηθεί μια ακόμη ιστορία. Θα μας ανοίξει ακόμη περισσότερο την πόρτα της προσωπικής του ζωής.

Ο τίτλος είναι «Παιδάκι μ’ άσπρα γένια. Αυτοβιογραφία» και το απόσπασμα που έχει ήδη κυκλοφορήσει ξεκινά με μια από εκείνες τις παράξενες φράσεις της Κατερίνας: «Τα γόνατά μου είναι λυπημένα».

Και κάπου εδώ ο Κορτώ κάνει αυτό που ξέρει πολύ καλά: παίρνει τον Πέτρο, την Κατερίνα, τον άντρα του, τις μνήμες, τις χαρές, τις δυσκολίες και τις καθημερινές του εμμονές και τα μετατρέπει σε υλικό γραφής.

Μόνο που αυτή τη φορά δεν χρειάζεται καν να περιμένουμε το βιβλίο για να πάρουμε μια γεύση. Μας έχει ήδη δώσει αρκετές στα social media.

Είναι, άλλωστε, από τους ανθρώπους που έχουν καταφέρει να κάνουν την προσωπική εξομολόγηση σχεδόν καθημερινή δημόσια αφήγηση. Και τώρα φαίνεται πως αποφασίζει να τη βάλει ξανά σε βιβλίο.

Το «Παιδάκι μ’ άσπρα γένια» είναι το αυτοβιογραφικό εγχείρημα που προαναγγέλλεται για το φθινόπωρο. Και επειδή ο ίδιος γράφει πως έχει ζήσει «περισσότερο απ’ όσο θα ζήσει» και πως, με λίγη τύχη, θέλει να υποδεχτεί τα γηρατειά με αγάπη, μάλλον μας προειδοποιεί ότι αυτή τη φορά δεν θα αφήσει και πολλά κρυφά. Περιμένουμε, λοιπόν, να δούμε τι άλλο έχει το κουτί.