Από τον Μαζωνάκη και την πλασμαφαίρεση στις συναυλίες της ΔΕΘ, κι από τον Van Gogh στο reworks: η Θεσσαλονίκη που δεν προλαβαίνει να χαμηλώσει τα φώτα

Λίγη ησυχία, ρε παιδιά…

Μάθαμε κι εμείς τι σημαίνει πλασμαφαίρεση. Και μαζί μας, μάλλον, ολόκληρο το πανελλήνιο. Όχι ακριβώς με τον τρόπο που θα περίμενε κανείς να γνωρίσει έναν ιατρικό όρο, αλλά μέσα από την τραγική περιπέτεια του Γιώργου Μαζωνάκη, ο οποίος μέχρι και την τελευταία στιγμή κατόρθωσε να συγκεντρώσει πάνω του όλα τα φώτα της δημοσιότητας: εφημερίδες, κανάλια, ραδιόφωνα, sites, όλοι επί ποδός.

Και κάπου εδώ περισσεύουν τα λόγια. Πόσο κρίμα να φεύγουν νέοι άνθρωποι. Πόσο κρίμα να χάνονται καλλιτέχνες που δεν έχουν ακόμη κάνει τον κύκλο τους. Και πόσο εύκολα, για άλλη μία φορά, ο καθένας σπεύδει να βγάλει το δικό του συμπέρασμα, να δώσει τη δική του ερμηνεία, να πει το κοντό του και το μακρύ του.

Ίσως, κάποιες στιγμές, το πιο ανθρώπινο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σωπαίνουμε λίγο.

Λίγη ησυχία, ρε παιδιά.

Η ανάγκη μιας ενιαίας πολιτιστικής ατζέντας

Από τη σιωπή, στην άλλη μεγάλη θεσσαλονικιώτικη ιστορία: ποιος θα ενημερώσει ποιον για το τι συμβαίνει τις ημέρες της Διεθνούς Έκθεσης;

Γιατί κάθε Σεπτέμβριο η ίδια περίπου εικόνα. Εκδηλώσεις προγραμματίζονται σε γειτονικά θέατρα, ακόμη και στις δύο μεγάλες ανοιχτές σκηνές, το Θέατρο Δάσους και το Θέατρο Γης, την ώρα που η πόλη ζει στους ρυθμούς της ΔΕΘ και οι συναυλίες στο τόξο της ΧΑΝΘ αποτελούν εδώ και χρόνια ένα σταθερό ραντεβού που το κοινό περιμένει.

Δεν χρειάζεται, βέβαια, να ανακαλύψουμε την Αμερική. Οι συναυλίες της ΔΕΘ δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά στον χάρτη. Είναι μια καθιερωμένη συνθήκη του Σεπτεμβρίου. Άρα, ίσως θα ήταν χρήσιμο όσοι προγραμματίζουν παραστάσεις και συναυλίες να την υπολογίζουν εγκαίρως.

Το πιο λογικό, βεβαίως, θα ήταν να υπάρχει κάποιος που να ενημερώνει όλους τους ενδιαφερομένους. Κι ακόμη πιο λογικό, να αποκτήσει κάποτε η Θεσσαλονίκη μια κοινή ατζέντα προγραμματισμού των πολιτιστικών φορέων της. Το αίτημα είναι χρόνιο. Το πρόβλημα επίσης.

Μέχρι τότε, ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι οι υπεύθυνοι προγραμματισμού θα κοιτούν λίγο και το ημερολόγιο του διπλανού.

-Τρισδιάστατα έργα ενός σπουδαίου καλλιτέχνη

-Κι ενώ η Θεσσαλονίκη θα προσπαθεί να χωρέσει τα πάντα μέσα σε λίγες εβδομάδες, από τις 26 Σεπτεμβρίου έρχεται στη ΔΕΘ και ο Vincent van Gogh. Ή, για την ακρίβεια, μια άλλη εκδοχή του Van Gogh, αυτή τη φορά μέσα από μια immersive εμπειρία.

Η έκθεση Van Gogh: The Immersive Experience, που παρουσιάζεται στο Κτίριο 5 της ΔΕΘ-Helexpo από την Placebo Events σε συνεργασία με το ΚΘΒΕ και την Exhibition Hub, μεταφέρει τα έργα του ζωγράφου από τους πίνακες στους τοίχους, στις οροφές, στο φως, στον ήχο και στην κίνηση.

Μετά την επιτυχία της Αθήνας, όπου προσέλκυσε 180.000 επισκέπτες και 80.000 μαθητές, η παραγωγή κατεβαίνει βόρεια για να συστήσει στο κοινό μια διαφορετική, περισσότερο βιωματική σχέση με το έργο του ζωγράφου.

Και για όσους θέλουν να μπουν ακόμη βαθύτερα στην εμπειρία, υπάρχει και δωμάτιο εικονικής πραγματικότητας. Γιατί, όπως φαίνεται, στην εποχή μας δεν αρκεί πλέον να κοιτάζεις έναν πίνακα. Πρέπει να μπεις μέσα του.

Ο Van Gogh, πάντως, μάλλον θα είχε αρκετά να σχολιάσει για όλα αυτά.

Η ηλεκτρονική μουσική και το κοινό της

-Κι αν ο ένας τρόπος είναι να μπεις μέσα σε έναν πίνακα, ο άλλος είναι να μπεις μέσα σε έναν ήχο.

Από τις 16 έως τις 20 Σεπτεμβρίου, το reworks επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη για την 22η διοργάνωσή του και επιβεβαιώνει ότι η ηλεκτρονική μουσική έχει πλέον αποκτήσει τη δική της σταθερή θέση στον πολιτιστικό χάρτη της πόλης.

Πέντε ημέρες και νύχτες, διαφορετικοί χώροι, DJ sets, live performances, ειδικά projects και ένα διεθνές line up που δύσκολα αφήνει αδιάφορους τους φίλους του είδους.

Την αρχή κάνει ο Paul Kalkbrenner, μαζί με τον Jan Blomqvist, ενώ στη συνέχεια έρχονται ο ARGY, οι Adriatique και ο Ben Klock. Το Σάββατο η Indira Paganotto, ο Dixon και η Daria Kolosova αναλαμβάνουν το reworks Atrium, ενώ το πρόγραμμα περιλαμβάνει ακόμη ονόματα όπως οι Maceo Plex, Sama’ Abdulhadi, Modeselektor, Miss Kittin, DESIREE, Jayda G, Anetha και Moritz von Oswald.

Και βεβαίως, η Θεσσαλονίκη δεν μένει έξω από το κάδρο. Οι Myrophora, Penny Morado, Modal Cat, Ison, Momery, Athineos, Pinelopi, Cnthia, Vertical Slope, Low F Signal, Thravsma και άλλοι εκπρόσωποι της ελληνικής σκηνής συμμετέχουν σε ένα πρόγραμμα που δείχνει ότι το reworks δεν είναι απλώς ένα ακόμη μουσικό φεστιβάλ.

Έχει πλέον τη δική του ιστορία στην πόλη.

Και φέτος έχει και κάτι ακόμη: το «The Talk», ένα μουσικό AI performance που εμπνέεται από τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων και παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο πλαίσιο συμπαραγωγής του reworks. Ένα project όπου η μουσική, η τεχνολογία και η τεχνητή νοημοσύνη συναντιούνται σε μια σκηνή που, ομολογουμένως, δεν θυμίζει και πολύ εκείνες τις παλιές καλές εποχές όπου το μόνο που χρειαζόταν ένας μουσικός ήταν ένα όργανο.

Και κάπως έτσι είναι η Θεσσαλονίκη του Σεπτεμβρίου.

Ένας Μαζωνάκης που κατακλύζει την επικαιρότητα, μια ΔΕΘ που κατακλύζει την πόλη, ένας Van Gogh που θα κατακλύσει τους τοίχους με χρώμα και ένα reworks που θα κατακλύσει τις νύχτες με ηλεκτρονικούς ήχους.

Η πόλη έχει πολλά να πει. Αρκεί, πού και πού, να βρίσκουμε και λίγο χώρο και χρόνο για να την ακούμε.