Θεατρικές επιστροφές, κινηματογραφικές εκπλήξεις, πρόσωπα και ιστορίες πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας

Η Έφη Σταμούλη και οι παλιοί της λογαριασμοί με το «Αμαλία»

Υπάρχουν θέατρα που δεν είναι απλώς χώροι εργασίας για τους ανθρώπους τους. Είναι κομμάτια της ζωής τους, τόποι όπου έχουν αφήσει χρόνο, συγκινήσεις, απογοητεύσεις, φιλίες και αναμνήσεις. Για την Έφη Σταμούλη, το «Αμαλία» είναι αναμφίβολα ένας τέτοιος τόπος. Η σχέση της με τη σκηνή της οδού Παρασκευοπούλου κρατά δεκαετίες, με μια ιστορία που περιλαμβάνει και μεγάλες καλλιτεχνικές στιγμές, αλλά και ένα διάστημα κατά το οποίο η ηθοποιός δεν ήθελε ούτε να περνά έξω από το θέατρο.

Δεκατρία χρόνια κράτησε αυτή η απόσταση, παρότι είχε προηγηθεί μια παρουσία είκοσι έξι χρόνων στον ίδιο χώρο. Δεν ήταν, προφανώς, μια απλή αλλαγή επαγγελματικής στέγης, αλλά ένας δύσκολος προσωπικός αποχωρισμός. Ευτυχώς, οι παλιοί λογαριασμοί κάποτε κλείνουν, οι πληγές καταλαγιάζουν και η αγάπη για το θέατρο βρίσκει τον δρόμο της επιστροφής.

Η επιστροφή έγινε με τους «Βρικόλακες» του Ίψεν, που έκαναν την πρεμιέρα τους στο ανανεωμένο «Αμαλία». Και δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο συμβολική συνάντηση. Η Έφη Σταμούλη συναντά ξανά την κυρία Άλβινγκ, έναν ρόλο με τον οποίο έχει ήδη αναμετρηθεί σε διαφορετικές περιόδους της πορείας της. Μάλιστα, είχε βρεθεί στο ίδιο έργο και πριν από περίπου είκοσι χρόνια, στην ίδια θεατρική στέγη, ενώ είχε υποδυθεί μια άλλη εκδοχή της κυρίας Άλβινγκ και σε έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, εμπνευσμένο από τον Ίψεν.

Δεν είναι, λοιπόν, μια απλή επιστροφή σε γνώριμα λημέρια. Είναι μια νέα συνάντηση με έναν χαρακτήρα που φαίνεται να διατηρεί πάντα κάτι ανοιχτό μαζί της. Άλλωστε, η Σταμούλη ανήκει σε εκείνη την κατηγορία ηθοποιών που δεν χρειάζεται να αποδείξουν τη σχέση τους με το σανίδι. Το υποκριτικό της οπλοστάσιο, η εμπειρία και η σκηνική της παρουσία είναι στοιχεία που την έχουν καταστήσει αναγνωρίσιμο σημείο αναφοράς για τη θεατρική Θεσσαλονίκη.

Σημαντικό, πάντως, είναι και το γεγονός ότι η επιστροφή της συνδέθηκε με μια νέα δημιουργική ομάδα. Με τον Νίκο Μαυράκη πλέον στο τιμόνι του ανακαινισμένου «Αμαλία» και τον Χάρη Πεχλιβανίδη στη σκηνοθεσία, η ηθοποιός βρήκε το έδαφος για μια καινούργια αρχή. Η ίδια, άλλωστε, έχει αποδείξει ότι δεν φοβάται να συνεργάζεται με νεότερους ανθρώπους και να ανοίγει χώρο σε νέες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις.

Κι αν το θέατρο έχει αλλάξει πρόσωπο, με ανακαινισμένους χώρους, καινούργια αισθητική και ένα εντυπωσιακό μπαρ, υπάρχει κάτι που μοιάζει να αντιστέκεται στον χρόνο: η ατμόσφαιρα της πλατείας. Εκείνη που θυμούνται οι παλαιότεροι από τα χρόνια της Πειραματικής, εκείνη που κουβαλά και τις μνήμες των φοιτητικών μας χρόνων, όταν η Έφη Σταμούλη ήταν από τις ηθοποιούς που πηγαίναμε να δούμε και να χειροκροτήσουμε.

Κάποια θέατρα, τελικά, δεν τα αποχαιρετάς ποτέ οριστικά. Απλώς χρειάζεσαι τον χρόνο σου για να επιστρέψεις. Και η Έφη επέστρεψε. Οι παλιοί δρόμοι ξαναβρήκαν τη διαδρομή τους προς το σανίδι.

Και οι άνθρωποι πίσω από τη διοργάνωση

Η τελετή έναρξης ενός μεγάλου φεστιβάλ συγκεντρώνει συνήθως τα βλέμματα πάνω στους επίσημους προσκεκλημένους, τους καλλιτέχνες και τους ανθρώπους που ανεβαίνουν στη σκηνή. Υπάρχουν, όμως, και οι προσωπικές στιγμές εκείνων που βρίσκονται πίσω από τη διοργάνωση και καλούνται να διαχειριστούν, παράλληλα με τις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις, όσα συμβαίνουν στην ιδιωτική τους ζωή.

Μια τέτοια στιγμή εκτυλίχθηκε στην έναρξη του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Από την τελετή απουσίαζε η σύζυγος του καλλιτεχνικού διευθυντή της διοργάνωσης, Ορέστη Ανδρεαδάκη. Η απουσία της έγινε αντιληπτή, χωρίς ωστόσο να είναι εξαρχής γνωστός ο λόγος. Η εξήγηση δόθηκε από τον ίδιο τον καλλιτεχνικό διευθυντή, όταν, στο τέλος της βραδιάς, ανέβηκε στη σκηνή και της ευχήθηκε δημόσια περαστικά, αποκαλύπτοντας ότι αντιμετώπιζε ένα πρόβλημα υγείας που την είχε οδηγήσει στο νοσοκομείο.

Μια μικρή, ανθρώπινη στιγμή μέσα στη λάμψη μιας κινηματογραφικής γιορτής, που υπενθύμισε ότι πίσω από τους τίτλους, τις αρμοδιότητες και τις απαιτητικές διοργανώσεις υπάρχουν άνθρωποι, οικογένειες και προσωπικές αγωνίες. Και ότι ακόμη και στις πιο επίσημες βραδιές, η ζωή έχει τον δικό της τρόπο να διεκδικεί χώρο.

Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου μακριά από το ΚΘΒΕ στη μικρή οθόνη

Δεν θα βρίσκεται τελικά στο δυναμικό του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου. Η απόφαση ήταν δική της και, όπως φαίνεται, συνδέεται περισσότερο με την ανάγκη να περιορίσει τις μετακινήσεις παρά με την επιθυμία της να απομακρυνθεί από το θέατρο. Το συνεχές πήγαινε-έλα ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα αποδείχθηκε κουραστικό και η ηθοποιός επέλεξε να μην αναλάβει αυτή τη δέσμευση.

Και βέβαια δεν θα λείψει από τη μικρή οθόνη. Αντιθέτως, η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου ετοιμάζεται για την τηλεοπτική της συμμετοχή στη νέα σειρά του ΣΚΑΪ «Μπλε ώρες», προσθέτοντας ακόμη έναν σταθμό στην πολυετή πορεία της στην τηλεόραση.

Οι επαγγελματικές επιλογές έχουν και τα πρακτικά τους όρια, ιδίως όταν απαιτούν διαρκείς μετακινήσεις και αναπροσαρμογές της καθημερινότητας. Κι αν η Θεσσαλονίκη δεν θα τη φιλοξενήσει αυτή τη φορά στη σκηνή του ΚΘΒΕ, η τηλεοπτική της διαδρομή συνεχίζεται. Άλλωστε, οι ηθοποιοί ξέρουν καλά ότι το πρόγραμμα δεν γράφεται μόνο με βάση τους ρόλους, αλλά και με βάση τις αντοχές και τις προτεραιότητες.

Ο Τζιμ, η φουσκωτή θεά και η νέα πανούκλα

Αν αναζητάτε την πιο απενοχοποιημένα εκκεντρική κινηματογραφική εμπειρία του φετινού Φεστιβάλ, σημειώστε τον τίτλο «Jim Queen» και ετοιμαστείτε για μια βουτιά στην πιο ανατρεπτική πλευρά της κουίρ κουλτούρας.

Ο Τζιμ είναι η απόλυτη σταρ του γκέι παριζιάνικου γυμναστηριακού μικρόκοσμου. Εντυπωσιακά φουσκωτός, εκθαμβωτικός και με μια διαδικτυακή δημοτικότητα που θα ζήλευαν πολλοί influencers, έχει αποκτήσει φανατικό κοινό. Οι θαυμαστές του τον ακολουθούν στα social media, τον αποθεώνουν στα μοδάτα γκέι κλαμπ και ονειρεύονται να κερδίσουν έστω και μια ματιά του.

Μόνο που η λατρεία έχει ημερομηνία λήξης. Ένας μυστηριώδης ιός, μια καινούργια «πανούκλα», αρχίζει να μετατρέπει τους ομοφυλόφιλους άνδρες σε ετεροφυλόφιλους, ανατρέποντας τα πάντα στον μικρόκοσμο του Τζιμ. Οι μέχρι πρότινος πιστοί ακόλουθοί του εξαφανίζονται με την ταχύτητα ενός unfollow και η άλλοτε πανίσχυρη θεά βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπη με την εγκατάλειψη.

Στην αποστολή διάσωσης της ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητας θα έχει στο πλευρό του τον Λουσιάν, έναν καταπιεσμένο twink και τελευταίο πιστό θαυμαστή του. Οι δυο τους καλούνται να αντιμετωπίσουν τη νέα απειλή σε μια ιστορία που δεν χαρίζεται σε κανέναν και σατιρίζει με ανατρεπτική διάθεση στερεότυπα, εμμονές, ναρκισσισμό και τις αντιφάσεις της σύγχρονης κουίρ κουλτούρας.

Το animation, που έκανε αίσθηση στις μεταμεσονύχτιες προβολές των φετινών Καννών, έρχεται με sassy soundtrack, ατάκες που φιλοδοξούν να γίνουν καλτ και μια διάθεση που δεν γνωρίζει όρια. Με λίγα λόγια, μια ταινία που δεν σκοπεύει να αφήσει τίποτα όρθιο και μάλλον δεν θα περάσει απαρατήρητη.

Προβολές:

• Δευτέρα 9 Νοεμβρίου, στις 23:00, στο Ολύμπιον
• Κυριακή 15 Νοεμβρίου, στις 22:00, στην αίθουσα Παύλος Ζάννας

Η προβολή πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Thessaloniki Pride.

Εισιτήρια και πληροφορίες στο filmfestival.gr.