67ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης: Αστέρες, αποχωρήσεις και… ροχαλητά

Χωρίς σταρ, αλλά με αστέρια

Η «Κυριακή στο Παρασκήνιο» δεν θα μπορούσε ασφαλώς να αγνοήσει το επερχόμενο δεκαήμερο της έβδομης τέχνης. Το πολυαναμενόμενο, όπως κάθε χρόνο, Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης επιστρέφει για 67η χρονιά, από τις 5 έως τις 15 Νοεμβρίου, με ένα πρόγραμμα που φιλοδοξεί να καλύψει κάθε πτυχή της κινηματογραφικής δημιουργίας. Μόνο σταρ του τύπου της Μόνικα Μπελούτσι δεν θα έχει φέτος. Και καλύτερα, θα έλεγα εγώ. Ένας θεσμός που έχει επιλέξει να δίνει βαρύτητα στο ποιοτικό σινεμά και στην ανεξάρτητη κινηματογραφία δεν χρειάζεται απαραίτητα «κράχτες» ούτε ονόματα της διεθνούς showbiz για να αποδείξει την αξία του. Έχει τη δική του ταυτότητα, τη διαδρομή του, το κοινό του και, κυρίως, μια ξεχωριστή θέση στον ευρωπαϊκό κινηματογραφικό χάρτη. Η πραγματική του λάμψη, άλλωστε, βρίσκεται στις ταινίες και στους δημιουργούς που συστήνει.

Και από προσωπικότητες του εγχώριου και του διεθνούς σινεμά άλλο τίποτα! Ο σκηνοθέτης Όλιβερ Λάσε, δημιουργός του «Sirāt», η εμβληματική θεωρητικός του κινηματογράφου Λόρα Μάλβεϊ, ο Φατίχ Ακίν, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, ο Δανός ηθοποιός Κλάες Μπανγκ, ο Τούρκος σκηνοθέτης Εμίν Αλπέρ, η ηθοποιός Τρίνε Ντίρχολμ και η σκηνοθέτις Σάρα Ντράιβερ είναι μερικά μόνο από τα ονόματα που θα βρεθούν στη Θεσσαλονίκη. Στο επίκεντρο θα βρεθούν επίσης ο Νίκος Γραμματικός, για τον οποίο θα πραγματοποιηθεί ειδικό αφιέρωμα, και ο Σταύρος Ξαρχάκος, που θα τιμηθεί με Χρυσό Αλέξανδρο για τη συνολική προσφορά του στον πολιτισμό. Συνολικά 258 ταινίες στις αίθουσες και άλλες 58 διαδικτυακά. Νομίζω πως δεν έχουμε λόγο να παραπονιόμαστε για έλλειψη κινηματογραφικών επιλογών.

Η καρέκλα της Ζαλαντό και η επόμενη μέρα

Στα διοικητικά, πάντως, η φετινή διοργάνωση έχει και μια ιδιαιτερότητα. Μετά την αποχώρηση της γενικής διευθύντριας Ελίζ Ζαλαντό, η οποία έπειτα από δέκα χρόνια στο Φεστιβάλ αποχώρησε για να αναλάβει την ιδιαίτερα σημαντική θέση της εκτελεστικής διευθύντριας του Eurimages, ο καλλιτεχνικός διευθυντής Ορέστης Ανδρεαδάκης σηκώνει φέτος και το βάρος της γενικής διεύθυνσης. Μια διπλή ευθύνη, που ασφαλώς δεν είναι μικρή, σε μια διοργάνωση με τόσο μεγάλο εύρος δραστηριοτήτων.

Η κατάσταση, ωστόσο, είναι μεταβατική. Η προκήρυξη για τη θέση του γενικού διευθυντή έχει ήδη δημοσιευτεί και η προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων εκπνέει στις 18 Νοεμβρίου. Αν και οι πληροφορίες μας θέλουν μέχρι στιγμής να μην υπάρχει κινητικότητα ως προς τις αιτήσεις, το ενδιαφέρον αναμένεται να φανεί όσο πλησιάζει η καταληκτική ημερομηνία. Ακούγονται, βέβαια, και απόψεις ότι μια προσωπικότητα με τη διαδρομή της Ζαλαντό δύσκολα αντικαθίσταται. Η θέση, όμως, έχει πρωτίστως διοικητικό και οργανωτικό χαρακτήρα και δεν αποκλείεται τελικά να υπάρξει μια έκπληξη. Άλλωστε, Κυριακή κοντή γιορτή. Ίσως, μάλιστα, να έχουμε νεότερα ως προς τις υποψηφιόητες πριν ακόμη πέσει η αυλαία του Φεστιβάλ.

Όταν ο πολιτισμός γίνεται επένδυση

Στη συνέντευξη Τύπου για την παρουσίαση του προγράμματος ήταν παρούσα, όπως συνηθίζει, η Αντιπεριφερειάρχης Τουρισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Βίκυ Χατζηβασιλείου. Και οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι δείχνει έμπρακτο ενδιαφέρον για τον κινηματογράφο και τη λειτουργία του Film Office της Περιφέρειας. Έχει αντιληφθεί ότι ο πολιτισμός δεν αποτελεί απλώς ένα πεδίο προβολής και δημοσίων σχέσεων, αλλά μπορεί να λειτουργήσει ως πραγματικός αναπτυξιακός μοχλός. Οι κινηματογραφικές παραγωγές φέρνουν επενδύσεις, δημιουργούν θέσεις εργασίας, αναδεικνύουν τόπους και ενισχύουν το τουριστικό προϊόν. Μια διάσταση που, δυστυχώς, δεν έχουν κατανοήσει ακόμη όλοι όσοι ασκούν πολιτική, έστω κι αν διαθέτουν πολυετή εμπειρία.

Τα ροχαλητά δεν είναι δημοσιογραφικό σχόλιο

Και για το τέλος, μια μικρή παράκληση προς ορισμένους που επιμένουν να αυτοαποκαλούνται δημοσιογράφοι. Όταν πηγαίνετε σε συνεντεύξεις Τύπου, αγαπητοί μου, φροντίστε τουλάχιστον να παραμένετε ξυπνητοί. Η δημοσιογραφική παρουσία προϋποθέτει στοιχειώδη εγρήγορση και σεβασμό τόσο προς τους ομιλητές όσο και προς τους συναδέλφους που βρίσκονται δίπλα σας και προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους. Τα ροχαλητά δεν αποτελούν ούτε κριτική παρέμβαση ούτε ένδειξη επαγγελματικής κόπωσης. Και, κυρίως, δεν χρειάζεται να γίνονται μέρος της ηχητικής κάλυψης μιας συνέντευξης Τύπου. Τα μικρόφωνα είναι αρκετά για τη δουλειά. Ο νοών νοείτω…