Tα «εκρηκτικά» μυστικά του βυθού, ο φορτσάτος Προαστιακός Δυτικής Θεσσαλονίκης, ζήσε Γενάρη μου για τον Γκόνο. Γράφει ο Money Follower

Απρόοπτες περιπλοκές... βυθισμένες στο βυθό προκύπτουν στο μεγαλεπήβολο project της επέκτασης του έκτου προβλήτα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης αν και για την ώρα δε φαίνεται (τουλάχιστον είναι πρόωρο να ειπωθεί κάτι τέτοιο) να ανατρέπονται οι σχεδιασμοί για ολοκλήρωση του έργου ως το 2030.

Πυρομαχικά (άσκαστες οβίδες) που έχουν τις ρίζες τους στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο «κάθονται» στον πυθμένα με τις εργασίες της επέκτασης που εκτελούνται από τη ΜΕΤΚΑ (όπως ανέφερε σε δημοσιογράφους στο πλαίσιο της ΔΕΘ ο αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Ντίνος Μπενρουμπή) να βρίσκουν μπροστά τους ένα περίεργο εμπόδιο.

Θεωρείται δεδομένο πως τα πυρομαχικά θα ανασυρθούν σε συνεργασία, όπως προβλέπει ο νόμος, με στρατό και κράτος για να συνεχιστούν οι εργασίες εκβάθυνσης και να αναδυθεί απρόσκοπτα στην επιφάνεια η επένδυση των 200 εκατ. που θα «μεγαλώσει» το εμπορικό εκτόπισμα του λιμανιού.

Προαστιακός και σιδηροδρομική σύνδεση σε ομαλή τροχιά

Κατά τα άλλα στα λίγο πιο ευχάριστα, σε ρότα υλοποίησης εισέρχεται ένα από τα σημαντικότερα έργα που βρίσκονται αυτή την περίοδο σε εξέλιξη στη Θεσσαλονίκη: Ο  Προαστιακός Δυτικής Θεσσαλονίκης και η σιδηροδρομική σύνδεση του 6ου Προβλήτα του ΟΛΘ με το εθνικό δίκτυο (έργα - πακέτο).

Η διαδικασία της τεχνικής αξιολόγησης των δύο προσφορών που έχουν υποβληθεί βρίσκεται στο τελικό στάδιο και το έργο είναι πλέον προ των πυλών της ανάδειξης αναδόχου. Στόχος του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, όπως έγινε γνωστό σε μία από τις αναρίθμητες εκδηλώσεις στο πλαίσιο της ΔΕΘ, είναι η υπογραφή της σύμβασης εντός του 2026, ώστε να ξεκινήσουν οι εργασίες, με ορίζοντα ολοκλήρωσης τους 36 μήνες.

Η συγκεκριμένη σύνδεση έχει ιδιαίτερη σημασία για τον εμπορευματικό ρόλο του λιμανιού, καθώς θα επιτρέψει την αποτελεσματικότερη διοχέτευση φορτίων από τον 6ο Προβλήτα προς το εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Σε συνδυασμό με την αναβάθμιση των γραμμών της Βόρειας Ελλάδας προς τα σύνορα, ενισχύει τον σχεδιασμό για καλύτερη σύνδεση της Θεσσαλονίκης με τις αγορές των Βαλκανίων και της Κεντρικής Ευρώπης.

2027 και βλέπουμε για logistic center στον Γκόνο

Και στα λιγότερο ευχάριστα νέα, όπως έγινε γνωστό σε εκδήλωση του Εθνικού Αναπτυξιακού Ταμείου (πρώην Υπερταμείο), στα τέλη Ιανουαρίου 2027 θα κατατεθούν οικονομικές προσφορές και θα προκύψει προσωρινός ανάδοχος για την αξιοποίηση του πρώην στρατοπέδου Γκόνου, με τη δημιουργία logistic center.

Η ανάπτυξη του πρώην στρατοπέδου (ιδιοκτησίας του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών), το οποίο έχει παραχωρηθεί κατά χρήση στην Ελληνικά Σιδηροδρομικά Ακίνητα (ΓΑΙΑΟΣΕ), συνολικής έκτασης 672 στρεμμάτων, βασίζεται ακριβώς στη στρατηγική του θέση. Βρίσκεται στη δυτική είσοδο της Θεσσαλονίκης, μόλις 3 χιλιόμετρα από την Εγνατία Οδό και μόλις 500 μέτρα από τη σιδηροδρομική γραμμή, ενώ η εγγύτητα με τον λιμένα της πόλης και τα Βαλκάνια του προσδίδει μοναδικά γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα.

Η γειτνίαση με οδικούς, σιδηροδρομικούς και ακτοπλοϊκούς κόμβους το καθιστά ιδανικό για τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου logistics hub, με σενάρια αξιοποίησης που περιλαμβάνουν μεικτές χρήσεις εφοδιαστικής αλυσίδας, μεταποίησης αλλά και τη δημιουργία Ζώνης Ελεύθερου Εμπορίου, δίνοντας στην περιοχή νέα αναπτυξιακή διάσταση. Το ύψος της επένδυσης, ανάλογα με το μείγμα χρήσεων logistics και μεταποίησης που θα επιλεγεί, υπολογίζεται μεταξύ 200 και 260 εκατ. ευρώ.

Ωστόσο οι υπάρχουσες υποδομές θυμίζουν… τριτοκοσμικό κράτος με τις προσβάσεις στην έκταση, ειδικά για βαρέα οχήματα, να είναι επιεικώς άθλιες. Είναι δεδομένο θα απαιτηθεί πολύς χρόνος για να υλοποιηθεί το project, αφού θα πρέπει προηγουμένως να εξασφαλιστούν η οδική και σιδηροδρομική πρόσβαση στο έργο, αλλά και η σύνδεση του logistic center με το λιμάνι.

Για τα έργα αυτά, με ανοιχτό το ενδεχόμενο να κατασκευαστούν με πόρους της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και δήμων, πέριξ του Γκόνου, δεν υπάρχει προς το παρόν εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.

Η ανεπάρκεια των υποδομών στην περιοχή αποτέλεσε και ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην καθυστέρηση ολοκλήρωσης του ανταγωνιστικού διαλόγου με τα νεότερα να τα αναμένουμε από το 2027 και βλέπουμε...