- Newsroom
Σοκ και έντονο προβληματισμό προκαλεί ο θάνατος ενός 17χρονου αγοριού στις Σέρρες, έπειτα από άγριο ξυλοδαρμό από άλλον ή άλλους ανήλικους. Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος, με σκληρή δήλωσή του κάνει λόγο για κοινωνική υποκρισία και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την ανεξέλεγκτη βία μεταξύ ανηλίκων, που, όπως επισημαίνει, λαμβάνει διαστάσεις κοινωνικής απειλής.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, το 17χρονο παιδί μεταφέρθηκε νεκρό στο Νοσοκομείο Σερρών σήμερα στις 12:15 το μεσημέρι, με τους γιατρούς να μην μπορούν να προσφέρουν καμία βοήθεια, καθώς ο θάνατος είχε επέλθει ώρες νωρίτερα.
Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα ερωτήματα που τίθενται για το γεγονός ότι το παιδί, ενώ μεσολάβησε χρόνος από τα χτυπήματα που δέχθηκε, δεν αναζήτησε βοήθεια και κατέληξε στο υπόγειο του σπιτιού του, όπου και πέθανε.
Ο κ. Γιαννάκος τονίζει ότι δεν αρκεί η συλλογική θλίψη μετά από ένα τραγικό περιστατικό, όταν η κοινωνία κλείνει τα μάτια στο ευρύτερο πρόβλημα. Όπως αναφέρει, μόνο το έτος 2025 περίπου 3.000 ανήλικα παιδιά – ακόμη και μαθητές δημοτικού – διακομίστηκαν σε νοσοκομεία σε όλη τη χώρα με τραυματισμούς από πράξεις βίας που προκλήθηκαν από άλλους ανήλικους.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στα δύο μεγάλα παιδιατρικά νοσοκομεία της Αττικής, το Παίδων «Αγία Σοφία» και το «Αγλαΐα Κυριακού», όπου μέσα στο 2025 προσήλθαν περίπου 1.000 παιδιά τραυματισμένα από περιστατικά βίας. Οι μορφές αυτής της βίας, όπως περιγράφονται, περιλαμβάνουν συμπλοκές, μιμήσεις επικίνδυνων προτύπων από το διαδίκτυο, μαχαιριές, σιδερογροθιές, εκβιασμούς, ακόμη και δράση κουκουλοφόρων.
Η βία, σύμφωνα με τη δήλωση, δεν περιορίζεται σε συγκεκριμένους χώρους. Εκδηλώνεται μέσα σε σχολεία – ακόμη και σε δημοτικά – σε πλατείες, φροντιστήρια, στον δρόμο, «οπουδήποτε». Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ θέτει ευθέως το ερώτημα για τις ευθύνες οικογενειών, σχολείων και του κράτους κοινωνικής προστασίας, απαντώντας με μία λέξη: «Τίποτα».
«Δεν είναι ώρα για θλίψη και κλάματα», υπογραμμίζει ο κ. Γιαννάκος, καλώντας όλους να αναλογιστούν τις ευθύνες τους και να δράσουν ουσιαστικά για τον περιορισμό ενός φαινομένου που απειλεί, όπως λέει, τη συνοχή και το μέλλον της κοινωνίας. Όπως καταλήγει, παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις και την κατάθεση στοιχείων, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει ουσιαστική ανταπόκριση.
