Η ομάδα μπάσκετ γυναικών του Άρη κατάφερε να εξασφαλίσει την επιστροφή της στα μεγάλα σαλόνια πριν από μερικές ημέρες, ολοκληρώνοντας αήττητη τη φετινή χρονιά με 22-0 νίκες! Πρόκειται για έναν άθλο για τα κορίτσια του Κώστα Κωτούλη, που εξ αρχής είχαν θέσει τον στόχο να επαναφέρουν την ομάδα εκεί όπου ανήκει.
Μάλιστα, ο έμπειρος προπονητής έχει πανηγυρίσει και στο παρελθόν την άνοδο με τις κιτρινόμαυρες και συγκεκριμένα τη σεζόν 2008-09, ενώ την επόμενη χρονιά τις οδήγησε στα μονοπάτια της Α1.
«Φέτος οι βάσεις που είχαν μπει από την αρχή της σεζόν και αφορούσαν στην επίτευξη της ανόδου είχαν να κάνουν με την περσινή αναπάντεχη χρονιά κατά τη διάρκεια της οποίας φτάσαμε στον τελικό της Α2 χωρίς να το περιμένει κανείς», παραδέχτηκε ο πρωτομάστορας της επιτυχίας, Κώστας Κωτούλης, με τον ίδιο να συνοψίζει τη φετινή χρονιά στο παρακάτω: «Η χρονιά κύλησε ιδανικά, κάναμε το 22-0 μαζί με τους αγώνες που δώσαμε στα πλέι-οφ, και είμαστε πλέον εκεί που θέλουμε. Είχαμε κρατήσει από την περσινή χρονιά τις μισές νεάνιδες και σε συνδυασμό με κάποιες πιο έμπειρες παίκτριες δημιουργήσαμε ένα ρόστερ που πρωταγωνίστησε. Ο στόχος επετεύχθη και αυτό είναι το πιο σημαντικό».
Από την πλευρά της, η μία εκ των αρχηγών του Άρη, η Εύα Νάστου, που επέστρεψε στον σύλλογο τον περασμένο καλοκαίρι και η οποία διαθέτει εμπειρία από τα μεγάλα σαλόνια όπου έχει αγωνιστεί με τους ΠΑΟΚ, Παναθλητικό και Πανσερραϊκό, δήλωσε ότι «δεν φοβήθηκα σε κανένα σημείο της φετινής χρονιάς. Το μόνο συναίσθημα που κυριαρχούσε ήταν η προσμονή για την στιγμή του τελικού».
Επίσης, η 31χρονη γκαρντ παραδέχτηκε ότι «όταν φοράς μια τέτοια φανέλα σαν αυτή του Άρη με τόσο μεγάλη ιστορία, είναι κάτι το ξεχωριστό. Ο κόσμος ήταν ο έκτος παίκτης μας όλη τη χρονιά, όσο κλισέ και εάν ακούγεται. Μας δίνει ενέργεια».
Η έτερη αρχηγός των κιτρινόμαυρων, Έλλη Καρβουνίδου, που βρίσκεται επτά συναπτά έτη στην ομάδα σχολίασε πως «ήταν μια μαγική χρονιά, γεμάτη στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Η φετινή χρονιά ήταν ξεχωριστή για μένα, καθώς είχα την ευκαιρία να ξαναπαίξω με αθλήτριες με τις οποίες είχαμε βρεθεί μαζί στα μπαράζ πριν από τρία χρόνια, αλλά και να δεθώ με νέες και παλιές συμπαίκτριες. Η επιθυμία μας για την άνοδο ήταν τόσο μεγάλη, που δεν μπορούσε να μας σταματήσει τίποτα» και συμπλήρωσε πως «υπάρχουν πολλές στιγμές που δεν θα ξεχάσω, αλλά αυτή που με σημάδεψε περισσότερο ήταν στον τελικό, μέσα στο κλειστό της Καλαμίτσας. Είχαν απομείνει 20 δευτερόλεπτα για τη λήξη και καμία από τις δύο ομάδες δεν εκδήλωνε επίθεση. Κοίταξα προς τον πάγκο μας και είδα όλοι να ζητωκραυγάζουν και να αγκαλιάζονται. Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα πως τα είχαμε καταφέρει».
Τέλος, η έφορος της ομάδας, Μαρία Εμμανουηλίδου δεν μπορούσε να κρύψει τα συναισθήματά της, λέγοντας πως «εάν μου ζητούσαν να γυρίσουμε σήμερα στα τέλη Αυγούστου '25, που ξεκίνησε η προετοιμασία της ομάδας και να ζήσουμε ξανά αυτή τη χρονιά, θα έλεγα ‘πάμε τώρα!’. Εύκολο δεν είναι τίποτα, όταν μιλάμε για αθλητισμό και τελικά για πρωταθλητισμό!».
Τέλος, ερωτηθείσα για το ποια στιγμή ξεχωρίζει από τη φετινή χρονιά είπε πως «αν και είναι πολλές αυτές οι στιγμές, εκείνη που ξεχωρίζω είναι όταν μετά το τέλος της τελευταίας προπόνησης πριν τον πρώτο τελικό, κρυφάκουγα έξω από τα αποδυτήρια, την ομάδα να λέει "πάμε να το ζήσουμε!!". Και αυτό τελικά, ήταν το συναίσθημα όλης της χρονιάς...», ενώ δεν παρέλειψε να στείλει και ένα μήνυμα στον κόσμο της ομάδας που ήταν παρών καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς: «Ένα μεγάλο ‘ευχαριστώ’ ίσως είναι λίγο γι' αυτόν τον κόσμο, που είναι πάντα παρών, χωρίς να στέκεται στα χιλιόμετρα που θα διανύσει ή σε ποιο τμήμα αγωνίζεται με τα χρώματα του Άρη. Άλλωστε, ο τελευταίος αγώνας φέτος, μπορεί να έγραφε στα χαρτιά "εκτός έδρας", αλλά εμείς νοιώθαμε ότι παίζαμε στο Nick Galis Hall ακόμη μια φορά».
*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 3.5.2026
