Χαλκιδική: Γιατί λέει το νερό... νεράκι

Η Χαλκιδική δεν έχει ποτάμια και λίμνες και το σύνολο των αναγκών της καλύπτεται από γεωτρήσεις. Τον χειμώνα η κατανάλωση είναι 30.000 κ.μ./ημέρα, ενώ το καλοκαίρι φτάνει έως και τις 100.000 κ.μ./ημέρα, σύμφωνα με το αναθεωρημένο Σχέδιο Διαχείρισης Λεκανών Απορροής Κεντρικής Μακεδονίας. Ενώ συνολικά στη Χαλκιδική η άρδευση αποτελεί το 66% της κατανάλωσης και η ύδρευση το 28%, στην Κασσάνδρα αυτή η αναλογία αντιστρέφεται πλήρως και στη Σιθωνία το νερό διατίθεται σχεδόν αποκλειστικά για ύδρευση. Η κατακόρυφη άνοδος του τουρισμού σε αυτές τις δύο περιοχές αυξάνει και τις πιέσεις στο υδατικό σύστημα.

Το πρόβλημα, σύμφωνα με τον καθηγητή του τομέα Υδραυλικής και Τεχνικής Περιβάλλοντος του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών ΑΠΘ Νίκο Θεοδοσίου, είναι ότι το νερό προέρχεται από την ίδια υπόγεια υδρολογική λεκάνη, από το ορεινό κομμάτι της Χαλκιδικής και δεν υπάρχουν ταμιευτήρες επιφανειακού νερού (όπως το επί δεκαετίες συζητούμενο φράγμα του Χαβρία). Επιπλέον, σύμφωνα με τον ίδιο, υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ γεωργίας και τουρισμού για τη χρήση του νερού, την ώρα που «οι φυσικοί υδατικοί πόροι δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες, ούτε οι υποδομές μπορούν να ανταποκριθούν στην τόσο αυξημένη ζήτηση».

Η κατάσταση επιδεινώνεται από την παλαιότητα του δικτύου ύδρευσης, τις διαρροές, αλλά και τις αστοχίες αγωγών που επί οχτώ μήνες του χρόνου λειτουργούν με ελάχιστη παροχή και ξαφνικά επί τέσσερις μήνες πρέπει να λειτουργήσουν με τη μέγιστη. «Δεν το διαχειριζόμαστε σωστά το λίγο νερό που έχουμε» παρατηρεί ο κ. Θεοδόσιου, σημειώνοντας ότι πλέον το πρόβλημα έχει χαρακτήρα κατεπείγοντος.

Την ίδια άποψη έχει και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και διευθυντής του Εργαστηρίου Υδρολογίας και Ανάλυσης Υδατικών Συστημάτων Νικήτας Μυλόπουλος. «Στη λεκάνη απορροής της Χαλκιδικής το υδατικό ισοζύγιο είναι αρνητικό. Σε όλο τον κύκλο του νερού υπάρχει τραγικό έλλειμμα έργων υποδομής. Τα δίκτυα μεταφοράς και διανομής, είτε για άρδευση είτε για ύδρευση είναι παλιά και τελικά χάνονται τεράστιες ποσότητες νερού» λέει. Όσο για τις γεωτρήσεις από τις οποίες υδροδοτείται όλη η Χαλκιδική, ο κ. Μυλόπουλος επισημαίνει ότι «είναι ό,τι πιο μη βιώσιμο. Επειδή δεν έχουμε έργα συλλογής επιφανειακού νερού, το μεγαλύτερο μέρος υδροληψίας γίνεται από τα υπόγεια ύδατα. Η πτώση της στάθμης του υπόγειου υδροφορέα μπορεί να είναι δεκάδες και σε μερικά σημεία και εκατοντάδες μέτρα. Αυτό είναι τραγική καταστροφή». Όπως λέει, ήδη έχουμε υφάλμυρο νερό και η υπεράντληση των υπόγειων υδροφορέων «μπορεί να οδηγήσει και σε πλήρη έλλειψη, με αποτέλεσμα να μην βρίσκουμε πια νερό να αντλήσουμε» λέει, επισημαίνοντας ότι τόσο η αγροτική ανάπτυξη όσο και η τουριστική έγιναν χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό και προτεραιότητες.

Το σχέδιο ένταξης στην ΕΥΑΘ

Σε μία προσπάθεια να αντιμετωπιστούν τα χρόνια προβλήματα με τη διαχείριση του νερού, η κυβέρνηση δρομολογεί ένα σχέδιο υποχρεωτικής υπαγωγής των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης της Χαλκιδικής στην ΕΥΑΘ, το οποίο έχει προκαλέσει τις αντιδράσεις των δημάρχων. Από την πλευρά του, ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΥΑΘ Άνθιμος Αμανατίδης, αναφέρει ότι η εταιρεία ατύπως υποστηρίζει ήδη τη Χαλκιδική όταν έχει προβλήματα με τους βιολογικούς καθαρισμούς, ή όταν ανακύπτουν λειτουργικά προβλήματα στα αντλιοστάσια, συνδράμοντας με δικά της συνεργεία, ενώ διαθέτει αδαπάνως τη διαχειριστική της επάρκεια για να μπορέσουν οι Δήμοι να ενταχθούν σε ευρωπαϊκά προγράμματα και να ενισχύσουν τις υποδομές τους.

Ως προς τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι υποδομές στη Χαλκιδική, ο κ. Αμανατίδης σημειώνει ότι λόγω της μεγάλης αύξησης του πληθυσμού το καλοκαίρι, οι βιολογικοί και τα δίκτυα αγωγών που φτιάχτηκαν για να καλύψουν υποπολλαπλάσιες ανάγκες, το καλοκαίρι δέχονται μεγάλη πίεση. Επιπλέον, οι υπόγειοι υδροφορείς δεν προλαβαίνουν να κάνουν αναπλήρωση και το νερό βγαίνει υφάλμυρο από τις γεωτρήσεις. Κατά τη γνώμη του πρέπει να βρεθούν νέες πηγές υδροδότησης, να γίνουν επενδύσεις στα δίκτυα και να αναβαθμιστούν οι βιολογικοί καθαρισμοί. Όπως λέει η ΕΥΑΘ έχει ένα τετραετές επενδυτικό πλάνο 160 εκατομμυρίων ευρώ για τη Χαλκιδική, που περιλαμβάνει για υποδομές ύδρευσης, αποχέτευσης και δικτύων, με συνδυασμό ιδίων κεφαλαίων και ευρωπαϊκών κονδυλίων. Στα βραχυπρόθεσμα μέτρα περιλαμβάνεται η άμεση τοποθέτηση μικρών μονάδων αφαλάτωσης σε τουριστικές περιοχές για την αποσυμφόρηση των γεωτρήσεων κατά τους θερινούς μήνες, και μακροπρόθεσμα η κατασκευή μίας μεγάλης μονάδας αφαλάτωσης στη Γερακινή, αντικατάσταση των ανεπαρκών δικτύων και, σε βάθος 7-8 ετών, μεταφορά νερού από τον Αλιάκμονα στη Χαλκιδική μέσω Ποτίδαιας.

Δημοσιεύτηκε στη «ΜτΚ» 26/7/2026

Κυριακή 26 Ιου 2026, 12:15

Νερό: Οι 4 άξονες του κυβερνητικού σχεδίου για την απορρόφηση των ΔΕΥΑ από την ΕΥΑΘ και την ΕΥΔΑΠ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ