Έφυγε από τη ζωή ο Θωμάς Κ. Φλαμουρτζόγλου

- Newsroom

Στις 8 Απριλίου 2026 έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 91 ετών, ο συγγραφέας, ραδιοφωνικός παραγωγός και φωτογράφος Θωμάς Κ. Φλαμουρτζόγλου — μια διακριτή αλλά ουσιαστική παρουσία της ελληνικής λογοτεχνίας, της δημοσιογραφίας και του πολιτισμού του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα.

Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1935, ανέπτυξε από νωρίς μια πολυσχιδή δημιουργική πορεία, με βαθιά αγάπη για τον λόγο, τη φωνή και την εικόνα. Από τη δεκαετία του 1950 συνεργαζόταν ως αρθρογράφος με εφημερίδες της Θεσσαλονίκης, ενώ παράλληλα φοίτησε στη Δραματική Σχολή του «Νέου Θεάτρου» και ασχολήθηκε με τη συγγραφή σεναρίων παντομίμας. Το 1964 τιμήθηκε με πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό πεζογραφήματος της ΧΑΝΘ.

Από το 1969 έως το 1990 εργάστηκε ως εκφωνητής ειδήσεων στο ραδιόφωνο της ΕΡΑ και της ΕΡΤ2 (πρώην ΥΕΝΕΔ). Παράλληλα, κατά την περίοδο 1972–1980, δημιούργησε και διηύθυνε την εκπομπή «Πνευματική και καλλιτεχνική επιθεώρηση» στον Ραδιοτηλεοπτικό Σταθμό Βορείου Ελλάδος — μια εκπομπή που διέσωσε πολύτιμες φωνές του ελληνικού πολιτισμού. Ποιητές, λογοτέχνες, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, μουσικοί και δημοσιογράφοι πέρασαν από το μικρόφωνό του, αφήνοντας μαρτυρίες ανεκτίμητης σημασίας. Ανάμεσα στους συνομιλητές του υπήρξαν η Άννα Συνοδινού, ο Πέτρος Φυσσούν, ο Στέφανος Ληναίος, ο Δημήτρης Μυράτ, ο Γιώργος Μεσσάλας, ο Ίων Νταΐφάς, ο Νίκος Αστρινίδης, η Μαρία Ιορδανίδου, ο Αγαπητός Τσοπανάκης, η Ροζίτα Σώκου, ο Τάκης Κανελλόπουλος, ο Γρηγόρης Γρηγορίου, ο Βασίλης Γεωργιάδης, ο Αντώνης Σαμαράκης και πολλοί άλλοι. Οι ηχογραφήσεις αυτές αποτέλεσαν τη βάση για τρία από τα βιβλία του.

Υπήρξε επίσης παθιασμένος φωτογράφος, με βλέμμα ευαίσθητο, παρατηρητικό και βαθιά ανθρώπινο. Φωτογραφίες του δημοσιεύτηκαν επανειλημμένα στην Καθημερινή, μεταξύ άλλων η «Ασφυξία» (Φεβρουάριος 2012), με χελιδόνια στη φωλιά τους στην Ουρανούπολη Χαλκιδικής, και το «Ηλιοβασίλεμα» (Μάιος 2014), με εικόνα από τη νέα παραλία Θεσσαλονίκης — εικόνες που αντανακλούν τη λεπτότητα, τη σιωπηλή ένταση και τη στοχαστικότητα που χαρακτήριζαν συνολικά το έργο του.

Το συγγραφικό του έργο εκτείνεται σε περισσότερες από έξι δεκαετίες. Πρωτοεμφανίστηκε στο λογοτεχνικό περιοδικό Νέα Πορεία το 1967 και συνέχισε να δημοσιεύει σε αυτό έως το 2007, παραμένοντας σταθερά προσηλωμένος σε μια γραφή εσωτερική, απαιτητική και προσωπική.

Στα έργα του περιλαμβάνονται οι συλλογές διηγημάτων Εισβολή (1972), Διάσπαση ατόμου (1982), Απόσταση εξιδανίκευσης (1990) και Τίποτε πιθανότερο από το απίθανο (University Studio Press, 2010), καθώς και τα μυθιστορήματα Ερωτοτροπώντας με το μύθο (Εκδόσεις Νεφέλη, 2000) και Δεν είμαι αυτός που νομίζετε (Εκδόσεις Καλέντης, 2005).

Από το ραδιοφωνικό του αρχείο ξεχωρίζουν τα βιβλία Από τον Γουτεμβέργιο στον Έντισον — δεκαεπτά ραδιοφωνικές συνεντεύξεις λογοτεχνών (Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2000), Πριν αρχίσουμε να απουσιάζουμε και από το παρελθόν (University Studio Press, 2008) και Δεύτερη ανασκαφή (University Studio Press, 2012).

Σημαντικό μέρος του αρχείου του έχει δωρηθεί στο Ιστορικό Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη, όπου διατηρείται και παραμένει προσβάσιμο σε μελλοντικούς ερευνητές — ως πολύτιμο τεκμήριο μιας διαδρομής αφιερωμένης στη μνήμη, στη μαρτυρία και στον πολιτισμό.

Ο Θωμάς Κ. Φλαμουρτζόγλου αφήνει πίσω του ένα έργο με ιδιαίτερο χαρακτήρα και διαχρονική αξία: μια πεζογραφία που κινείται ανάμεσα στη λογοτεχνική φαντασία και την αναστοχαστική καταγραφή, καθώς και ένα ραδιοφωνικό αρχείο που διασώζει, με τις ίδιες τις φωνές των δημιουργών, μια κρίσιμη εποχή του ελληνικού πολιτισμού. Η απουσία του αφήνει ένα ήσυχο αλλά αισθητό κενό σε όσους τον γνώρισαν, τον διάβασαν, τον άκουσαν και αναγνώρισαν στο έργο του μια σπάνια αφοσίωση στην πνευματική συνέπεια, την παρατήρηση και τη μνήμη.