Έφυγε από τη ζωή ο Μιχάλης Μόσιος: Το «αντίο» στον αξέχαστο «Ταμτάκο»

- Newsroom

Ένας ιδιαίτερα αγαπητός καλλιτέχνης που σφράγισε με την παρουσία του μια ολόκληρη εποχή στον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο, ο Μιχάλης Μόσιος, «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών, βυθίζοντας σε πένθος τον καλλιτεχνικό κόσμο και το κοινό που τον ακολουθούσε πιστά.

Ο εκλιπών έγινε ευρύτερα γνωστός και αγαπήθηκε από το τηλεοπτικό και κινηματογραφικό κοινό μέσα από τον εμβληματικό ρόλο του «Ταμτάκου», έναν χαρακτήρα που άφησε το δικό του στίγμα στην ελληνική κωμωδία. Με το μοναδικό του υποκριτικό ταλέντο, κατάφερε να μετατρέψει τον ρόλο αυτό σε σημείο αναφοράς, χαρίζοντας αμέτρητες στιγμές γέλιου.

Το συγκινητικό «αντίο» της οικογένειας

Την είδηση της απώλειας έκανε γνωστή ο γιος του, μέσα από μια συγκλονιστική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Με λόγια βαθιάς οδύνης, αποχαιρέτησε τον πατέρα του, αναδεικνύοντας την προσωπικότητα του Μιχάλη Μόσιου πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας. 

«Ο μεγαλύτερος μου εφιάλτης έγινε πραγματικότητα. Ήσουν ο πιο τίμιος άνθρωπος που έχω γνωρίσει», σημείωσε χαρακτηριστικά ο γιος του, υπογραμμίζοντας το ήθος και την αξιοπρέπεια που χαρακτήριζαν τον ηθοποιό. 

Στο μήνυμά του, ο γιος του στάθηκε στη διαδρομή του Μιχάλη Μόσιου, περιγράφοντάς τον ως έναν άνθρωπο που ξεκίνησε από το μηδέν, καταφέρνοντας να κερδίσει την αγάπη του κόσμου μέσα από τη σκληρή δουλειά και την αυθεντικότητά του. Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά στην επανένωσή του με τον αδερφό του, Στάθη, στην «άλλη πλευρά», ενώ το μήνυμα έκλεισε με στίχους αφιερωμένους στη μνήμη του πατέρα του.

Αναλυτικά η ανάρτησή του:

«Δεν το πιστεύω ότι γράφω αυτό το κείμενο...όμως με τεράστιο πόνο οφείλω να ανακοινώσω πως ο μπαμπάς μου, Μιχάλης Μόσιος, δυστυχώς έφυγε...
Ο μεγαλύτερος μου εφιάλτης έγινε πραγματικότητα.
Ήσουν ο πιο τίμιος άνθρωπος που έχω γνωρίσει, και σε ευχαριστώ που μου έδωσες τις ευαισθησίες σου, το ήθος σου, και μου έμαθες να είμαι τίμιος και αξιοπρεπής.
Πήγες να βρεις τον αδερφό σου τον Στάθη που μοιραστηκατε τόσα πολλά, πριν κάνετε ακόμα καριέρα.
Η μόνη φορά που σε είδα να κλαις σαν μωρό παιδί ήταν όταν έφυγε.
Τώρα κι εμείς με την σειρά μας κλαίμε για εσένα.
Το μόνο που με χαροποιεί (όσο είναι δυνατόν) είναι οτι έφυγες πλήρης, γεμάτος.
Ένα ορφανό φτωχό παιδί, που κατάφερε να μοιράσει γέλιο και να τον αγαπήσει ο κόσμος.
Θα κλείσω με ένα στιχάκι από ένα τραγούδι που είχα γράψει, για τον φόβο του να χάσω τον μπαμπά μου
Δεν ξέρω πως θα το αντέξω
Άμα σε χάσω μπαμπά
Θ'αφήσω τα κλειδιά μου απ'έξω
Μήπως και μπεις ξανά.
Αντίο πατέρα μου».