«Έφυγε» στα 87 της η Ελένη Προκοπίου - Η ζωή, οι ταινίες και η πορεία από τον χορό στον κινηματογράφο

- Newsroom

Μια από τις χαρακτηριστικές παρουσίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, η Ελένη Προκοπίου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω της μια διαδρομή που συνδέθηκε με τον χορό, το θέατρο και τις κινηματογραφικές παραγωγές της δεκαετίας του 1960.

Η είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, αρχικά από την ηθοποιό Μέλπω Κωστή και στη συνέχεια από τον δημοσιογράφο Νίκο Νικόλιζα, ο οποίος αναφέρθηκε με συγκινητικά λόγια στη γνωριμία και τη σχέση εμπιστοσύνης που είχαν αναπτύξει.

Η Ελ. Προκοπίου υπήρξε μία από τις ηθοποιούς που ξεχώρισαν στη χρυσή περίοδο του ελληνικού κινηματογράφου, συνδυάζοντας υποκριτική παρουσία και χορευτικές ικανότητες. Η κινηματογραφική της πορεία ξεκίνησε το 1960 και ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970.

Από τη σχολή χορού στη σκηνή

Η σχέση της Ελένης Προκοπίου με τον χορό ξεκίνησε σε πολύ μικρή ηλικία. Σε ηλικία μόλις έξι ετών άρχισε μαθήματα στη σχολή της Λουκίας Σακελλαρίου – Κωτσοπούλου, στο Ωδείο Αθηνών, όπου εκπαιδεύτηκε παράλληλα με τη Μάρθα Καραγιάννη.

Οι δύο μελλοντικές ηθοποιοί είχαν από νωρίς επαφή με τη σκηνή, συμμετέχοντας σε παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ενώ ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους στα τέλη της δεκαετίας του 1950.

Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση τοποθετείται στη θεατρική περίοδο 1955-1956, όταν εμφανίστηκε ως χορεύτρια στο θέατρο «Ολύμπια» του Πειραιά, έχοντας ως παρτενέρ τον Δημήτρη Ιβανώφ.

Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Βαγγέλη Σειληνό, με τον οποίο δημιούργησαν ένα από τα γνωστά χορευτικά δίδυμα της εποχής. Οι δύο καλλιτέχνες συνεργάστηκαν σε θεατρικές επιθεωρήσεις και κινηματογραφικές παραγωγές, ενώ η κοινή τους πορεία συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Η είσοδος στον κινηματογράφο

Το 1960 η Ελένη Προκοπίου έκανε τα πρώτα της κινηματογραφικά βήματα. Στα πρώτα χρόνια εμφανίστηκε κυρίως σε χορευτικούς ρόλους, πριν περάσει σταδιακά σε πιο απαιτητικές υποκριτικές εμφανίσεις.

Ανάμεσα στις πρώτες ταινίες στις οποίες συμμετείχε ήταν το «Ραντεβού της Κυριακής», η «Αθήνα τη Νύχτα» και η «Προδομένη Αγάπη».

Σημαντικός σταθμός στην πορεία της αποτέλεσαν οι «Μικρές Αφροδίτες» του Νίκου Κούνδουρου, το 1963, ταινία που απέκτησε διεθνή αναγνώριση. Ακολούθησε το «Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης», όπου υποδύθηκε τη Γκιουλινάρ, έναν από τους ρόλους που ανέδειξαν περισσότερο την κινηματογραφική της παρουσία.

Το 1965 συμμετείχε μεταξύ άλλων στο «Το Πρόσωπο της Ημέρας» και στο «Και οι… 14 Ήταν Υπέροχοι», ενώ η συνεργασία της με τη Φίνος Φιλμ αποτέλεσε ένα ακόμη σημαντικό κεφάλαιο της καριέρας της.

Η περίοδος της Φίνος Φιλμ

Ιδιαίτερη θέση στη φιλμογραφία της κατέχει το «Ραντεβού στον Αέρα», το μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη, όπου η Προκοπίου αξιοποίησε τόσο τις υποκριτικές όσο και τις χορευτικές της δυνατότητες.

Το 1966 ήταν μία από τις πιο παραγωγικές χρονιές της. Συμμετείχε σε πέντε ταινίες, μεταξύ των οποίων οι «Παράνομοι Πόθοι», «Το Συρτάκι της Αμαρτίας», «Πέντε Χιλιάδες Ψέματα», «Οι Κυρίες της Αυλής» και «Αγάπη που δεν σβήνει ο χρόνος».

Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να εμφανίζεται στον κινηματογράφο, συνεργαζόμενη με σημαντικούς ηθοποιούς της εποχής. Ανάμεσα στις ταινίες της περιλαμβάνονται ο «Γαμπρός μου ο Προικοθήρας», το «Μίνι Φούστα και Καράτε», ο «Μπούφος», ο «Σταύρος είναι πονηρός» και ο «Παραγιός μου ο Ραλίστας».

Σημαντικό μέρος της κινηματογραφικής της διαδρομής αποτέλεσε και η συνεργασία της με τον Γιώργο Πάντζα, με τον οποίο αποτέλεσαν κινηματογραφικό δίδυμο σε αρκετές παραγωγές.

Η τελευταία ταινία και η αποχώρηση

Η τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση της Ελένης Προκοπίου έγινε το 1972, στην ταινία «Το Κοροϊδάκι της Πριγκιπέσσας» της Φίνος Φιλμ.

Λίγο νωρίτερα είχε ολοκληρώσει και την παρουσία της στο θέατρο. Η τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε ήταν το «Κοροϊδάκι της Πριγκιπέσσας», που παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 1971 στο θέατρο Μετροπόλιταν, σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη.

Σε σχετικά νεαρή ηλικία αποφάσισε να απομακρυνθεί από την καλλιτεχνική ζωή, επιλέγοντας να αφοσιωθεί στην οικογένειά της.

Η προσωπική της ζωή

Η Ελένη Προκοπίου παντρεύτηκε αρχικά τον ηθοποιό Νίκο Καζή. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Αντώνη Συρίγο, με τον οποίο απέκτησαν μία κόρη, την Ειρήνη.

Η ίδια κράτησε έκτοτε χαμηλό προφίλ και παρέμεινε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, παρά τη δημοτικότητα που είχε αποκτήσει κατά την περίοδο της κινηματογραφικής της δράσης.

Η αναγνώριση της προσφοράς της

Η προσφορά της στον ελληνικό κινηματογράφο αναγνωρίστηκε και επίσημα. Το 2006, ο Δήμος Αθηναίων την τίμησε με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών, στο πλαίσιο τιμητικής εκδήλωσης για σημαντικές προσωπικότητες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου.

Η Ελένη Προκοπίου έμεινε στη συλλογική μνήμη κυρίως μέσα από τις ταινίες και τις χορευτικές της εμφανίσεις, αλλά και μέσα από τη συνεργασία της με πρόσωπα που σημάδεψαν το ελληνικό θέατρο και σινεμά. Η παρουσία της στη μεγάλη οθόνη μπορεί να διήρκεσε λίγο περισσότερο από μία δεκαετία, όμως συνδέθηκε με μια ιδιαίτερα παραγωγική περίοδο του ελληνικού κινηματογράφου.