Είμαστε δυο, είμαστε τρεις... Γράφει ο Υπόγειος Διαδρομιστής
Καλημέρα και καλή Κυριακή σας εύχομαι. Ελπίζω να σας βρίσκω σε κάποια παραλία, έτοιμους να κάνετε τις πρωινές σας βουτιές.
Περνούσα από την Κουμουνδούρου προχθές που βρέθηκα στο κέντρο της Αθήνας και είδα την εξώπορτα ανοιχτή. Πήγα να την κλείσω αλλά ο φύλακας μου είπε «αφήστε την. Αυτή τη δουλειά θα κάνουμε; Θα την ανοιγοκλείνουμε;». Σαν να το ήξερε ο άτιμος. Χθες, για παράδειγμα άνοιξε την πόρτα της εξόδου ο Γιώργος Καραμέρος, ο οποίος παραιτήθηκε από βουλευτής και αποχώρησε από τον ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία, έτοιμος να πάρει πλέον τον δρόμο που οδηγεί από την Κουμουνδούρου στην Αμαλίας. Είναι ο πρώτος βουλευτής που αφήνει την έδρα του για να προσχωρήσει στην ΕΛΑΣ, σύμφωνα με τις υποδείξεις που έχει κάνει ο πρώην πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του. Ο πρώτος από τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί και η Έφη Αχτσιόγλου έκανε κάτι αντίστοιχο λίγες εβδομάδες πριν, χωρίς βέβαια η ίδια να το κάνει τόσο σαφές ότι πάει στον Τσίπρα.
Ακούγεται δε, ότι σειρά θα πάρουν κι άλλοι και πως ο Καραμέρος έκανε μόνο την αρχή. Σε επίπεδο στελεχών, πρωτοκλασάτων, την Παρασκευή αποχώρησε από το κόμμα και ο μέχρι πρόσφατα εκπρόσωπος Τύπου, Κώστας Ζαχαριάδης ενώ είχε προηγηθεί η αποχώρηση της Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου. Αυτοί είναι οι κορυφαίοι που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί σε επίπεδο μικρών και μεσαίων στελεχών οι αποχωρήσεις είναι καθημερινό φαινόμενο και όπως φαίνεται μαζικό.
Τώρα, εμένα να με συμπαθάτε αλλά δεν μπορώ να φανταστώ πως έμπειροι πολιτικοί σηκώνονται και φεύγουν από το κόμμα τους, χωρίς να γνωρίζουν ή έστω να έχουν κάποια δείγματα ότι εκεί που πηγαίνουν θα αξιοποιηθούν. Πείτε με περίεργο, πείτε με πονηρό, πείτε με κακοπροαίρετο. Όλα τα παραπάνω είμαι. Αλλά ρε παιδιά εγώ όλο αυτό που λέει ο Τσίπρας ότι δεν θα υπάρχουν στο νέο κόμμα θέσεις ρεζερβέ δεν το ακούω. Δηλαδή θα γραφτούν στις τάξεις της ΕΛΑΣ Αχτσιόγλου, Ξενογιαννακοπούλου, Ζαχαριάδης και άλλοι και θα θελήσουν να είναι υποψήφιοι. Που θα τους στείλει να κυνηγήσουν το σταυρό; Στον Έβρο και στην Κρήτη για να μην τον κατηγορήσουν; Κι άντε τους έστειλε. Ποιο το αποτέλεσμα; Να κυβέρνηση θέλει ο άνθρωπος, το έχει πει σε όλους τους τόνους. Ε για να κυβερνήσει κάποιος πρέπει να φέρει τις ψήφους...
Στο κόμμα Κασσελάκη τα πράγματα δεν είναι καλά. Υπάρχει έντονος εκνευρισμός μετά τις παραιτήσεις στελεχών και κυρίως μετά τις αποχωρήσεις της Θεοδώρας Τζάκρη και του Μιχάλη Χουρδάκη. Κι επειδή η Τζάκρη όπου σταθεί κι όπου βρεθεί μιλά πάντα στην... γαλλική για τον πρώην πρόεδρό της, εκείνος θέλει να αποδείξει ότι όσα του καταλογίζει η Θεοδώρα της Πέλλας δεν έχουν βάση. Για το λόγο αυτό, για να αντικρούσει το επιχείρημα πως οι «Δημοκράτες» έχουν κάνει στροφή προς τα δεξιά μετά την πρόσκληση του Άδωνι Γεωργιάδη στην εκπομπή που παρουσιάζει, ο Στέφανος Κασσελάκης αύριο Δευτέρα φέρνει καλεσμένο τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ- ΚΙΝΑΛ, Μανώλη Χριστοδουλάκη.
Εντάξει, όλο αυτό μου θυμίζει εμένα τους εκ των υστέρων προφήτες και μου βγάζει έναν παιδαριώδη τρόπο διαχείρισης κρίσεων.
Σε ό,τι αφορά τον Θεσσαλονικιό Μιχάλη Χουρδάκη από την ημέρα που έκανε γνωστό ότι αποχωρεί από το κόμμα Κασσελάκη δέχεται πολιορκία από άλλα κόμματα. Γνωρίζοντας τον Χουρδάκη, γιατί σε αυτή την πόλη λίγο πολύ όλοι γνωριζόμαστε κι από την καλή κι από την ανάποδη, αν αποφασίσει να συνεχίσει την ενασχόλησή του με την πολιτική, νομίζω ότι το μόνο κόμμα με το οποίο θα μπορούσε να συνεργαστεί είναι το ΠΑΣΟΚ. Άντε και η Καρυστιανού αλλά το ΠΑΣΟΚ έχει περισσότερες πιθανότητες. Πως καταλήγω σε αυτό το συμπέρασμα; Δια της ατόπου. Με τη ΝΔ δεν υπάρχει περίπτωση να συνεργαστεί. Από τον Κασσελάκη έφυγε, από την Ζωή έχει εμπειρία και φαντάζομαι δεν θέλει ούτε να ακούει γι’ αυτή, με το ΚΚΕ δεν έχει καμία σχέση, για ΣΥΡΙΖΑίο δεν τον κόβω, ούτε για Νίκη. Οπότε τι έμεινε; Βέβαια, μου λένε ότι πρώτα ο ίδιος πρέπει να αποφασίσει αν τον ενδιαφέρει η ενασχόληση με την πολιτική ή θα επιστρέψει πλήρως στα ακαδημαϊκά του καθήκοντα.
Την περασμένη Πέμπτη πάντως, σε καφέ της Μαρτίου όπου έγινε Ολομέλεια της Οργάνωσης του ΠΑΣΟΚ στο Ε’ Διαμέρισμα τα αίματα δεν άργησαν να ανάψουν. Ενώ όλα έδειχναν ότι η διαδικασία θα ήταν... τυπική τελικά, μαθαίνω, ότι η κατάσταση ξέφυγε με φωνές, εσωτερικά καρφώματα, κατηγορίες μεταξύ των συντρόφων. Ούτε οι διοργανωτές κατάφεραν να επαναφέρουν την τάξη, ούτε όμως και οι συμμετέχοντες βοήθησαν στην συζήτηση αφού κατέληξαν να λένε τον... πόνο τους. Πάντως, η συγκεκριμένη κομματική διαδικασία έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που λένε εδώ και χρόνια στην Χαριλάου Τρικούπη. Ότι η Θεσσαλονίκη είναι μια ιδιαίτερη περιοχή για τους «πράσινους». Ίσως γι’ αυτό κι όταν κάποιο κορυφαίο στέλεχος ακούει για Θεσσαλονίκη ακολουθεί την τακτική «στρίβειν δια του αρραβώνος».
Αυτά για σήμερα. Και μην ξεχνάτε. Ο Υπόγειος Διαδρομιστής τριγυρίζει. Μιλάει στο τηλέφωνο. Παρακολουθεί χωρίς να... παρακολουθείται. Μαθαίνει, καταγράφει και γράφει για όλους και για όλα. Για όσα ακούγονται στους διαδρόμους αλλά και για τις υπόγειες διαδρομές ορισμένων.
