- Newsroom
Οι Νεάντερταλ είχαν την τεχνογνωσία να εντοπίζουν μια βλάβη στα δόντια και τις δεξιότητες για να αφαιρούν τη ζημιά, σύμφωνα με μελέτη του Μουσείου Ανθρωπολογίας και Εθνογραφίας του Μεγάλου Πέτρου (Kunstkamera) στην Αγία Πετρούπολη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ανοιχτής πρόσβασης «PLOS One».
Αρχαιολογικά ευρήματα έχουν δείξει ότι οι Νεάντερταλ χρησιμοποιούσαν οδοντογλυφίδες για να απομακρύνουν τροφή από τα δόντια τους και πιθανόν αξιοποιούσαν και φαρμακευτικά φυτά, ωστόσο η έκταση των ιατρικών τους δυνατοτήτων είναι άγνωστη.
Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές περιγράφουν ένα δόντι Νεάντερταλ που φαίνεται να υπέστη επεμβάσεις για τη θεραπεία μόλυνσης. Το δόντι είναι ένας γομφίος που βρέθηκε στο σπήλαιο Chagyrskaya στη Ρωσία και χρονολογείται περίπου 59.000 χρόνια πριν. Στο κέντρο του δοντιού εντοπίστηκε μια βαθιά οπή που φτάνει μέχρι την πολφική κοιλότητα.
Όπως σημειώνει η επικεφαλής της μελέτης, Αλίσα Ζούμποβα, «μας κέντρισε το ενδιαφέρον το ασυνήθιστο σχήμα της κοιλότητας στη μασητική επιφάνεια του δοντιού. Ήταν διαφορετικό από τη συνήθη μορφολογία του πολφικού θαλάμου και δεν ταίριαζε με το τυπικό πρότυπο των τερηδονικών αλλοιώσεων που παρατηρούνται στον Homo sapiens. Επιπλέον, οι σαφώς ορατές γρατσουνιές υποδείκνυαν ότι η κοιλότητα δεν ήταν αποτέλεσμα φυσικής φθοράς, αλλά σκόπιμων ενεργειών».
Οι ερευνητές πραγματοποίησαν πειράματα σε τρία ανθρώπινα δόντια, ένα σύγχρονο και δύο από Homo sapiens, και έδειξαν ότι μια οπή ίδιου σχήματος και με παρόμοιες μικροσκοπικές αυλακώσεις μπορεί να δημιουργηθεί τρυπώντας το δόντι με μια λίθινη αιχμή παρόμοια με εργαλεία που έχουν βρεθεί στο ίδιο σπήλαιο. Η τρύπα σε αυτόν τον κατεστραμμένο γομφίο, καθώς και οι αυλακώσεις κατά μήκος της πλευράς του δοντιού αποτελούν παράδειγμα τερηδόνας, κάτι που είναι σπάνιο στους Νεάντερταλ.
Υπολογιστική μικροτομογραφία αποκάλυψε αλλοιώσεις στην οδοντίνη του δοντιού που συνάδουν με σοβαρή τερηδόνα.
Η διαδικασία της επέμβασης πιθανότατα ήταν επώδυνη, ωστόσο φαίνεται ότι η αφαίρεση του κατεστραμμένου τμήματος του δοντιού τελικά ανακούφιζε τον πόνο μιας οδοντικής λοίμωξης. Τα παραπάνω αποτελούν ένδειξη ότι οι Νεάντερταλ είχαν την ικανότητα να εντοπίζουν την πηγή του πόνου, να αποφασίζουν πώς να την αντιμετωπίσουν, να εφαρμόζουν τις απαιτούμενες λεπτές κινήσεις για μια αποτελεσματική επέμβαση και να υπομένουν μια επώδυνη θεραπεία για να ανακουφίσουν μελλοντική δυσφορία.
Πρόκειται για την πρώτη φορά που τέτοια συμπεριφορά εντοπίζεται, εκτός του Homo sapiens, ενώ αποτελεί και το αρχαιότερο γνωστό παράδειγμα τέτοιας πρακτικής. Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι «το εύρημα αυτό αποτελεί σήμερα την παλαιότερη απόδειξη επιτυχημένης οδοντιατρικής θεραπείας στον κόσμο».
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:
