- Newsroom
Σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής της Σχολής Επιστημών Σχεδιασμού του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος αναγορεύτηκε ο ζωγράφος, εικαστικός Στέφανος Δασκαλάκης σε τελετή που πραγματοποιήθηκε σήμερα, Τετάρτη 11/3/2026, στην Πανεπιστημιούπολη των Σερρών.
Η τελετή αναγόρευσης ενός εκ των σημαντικότερων, σύγχρονων, Ελλήνων εικαστικών σε Επίτιμο Διδάκτορα πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Αμφιθέατρο «Ευαγόρας Παλληκαρίδης» παρουσία εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας, ανάμεσά τους ο Αντιπεριφερειάρχης Σερρών, Παναγιώτης Σπυρόπουλος, η Δήμαρχος Σερρών, Βαρβάρα Μητλιάγκα, ο Πρόεδρος Επιμελητηρίου Σερρών, Αθανάσιος Μαλλιαράς, εκπροσώπων πολιτιστικών φορέων και φοιτητριών/των του Πανεπιστημίου.
Ο Πρύτανης του ΔΙΠΑΕ, Καθηγητής Σταμάτης Αγγελόπουλος, αναφέρθηκε στη συμβολή του κ. Δασκαλάκη στον κοινωνικό τομέα, στον πολιτισμό και στις τέχνες επισημαίνοντας τη διεθνή εμβέλεια της προσωπικότητας του καλλιτέχνη. Απευθυνόμενος στον τιμώμενο, ο κ. Αγγελόπουλος επεσήμανε πως «Με την αναγόρευσή σας σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής, το Πανεπιστήμιό μας θωρακίζεται με το κύρος της δικής σας καλλιτεχνικής αλήθειας. Σας ευχαριστούμε που μας θυμίζετε ότι η ομορφιά βρίσκεται στην ειλικρίνεια και ότι ο χώρος που μας περιβάλλει είναι, τελικά, η προέκταση της ίδιας μας της ψυχής».
Μιλώντας για τον ρόλο που οφείλει να έχει το Πανεπιστήμιο στη σύγχρονη εποχή, ο Πρύτανης του ΔΙΠΑΕ ανέφερε: «Πιστεύω ότι δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στη μετάδοση επιστημονικής γνώσης και στην έρευνα. Η κοινωνική διάσταση του Πανεπιστημίου είναι πλέον αναγκαία για την ανάπτυξη της κοινωνίας, καθώς τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κοινωνίες σήμερα είναι πολυσύνθετα και απαιτούν όραμα, αξίες και συμμετοχικότητα. Το Πανεπιστήμιο, πρέπει και οφείλει να αποτελεί έναν χώρο ελεύθερης διακίνησης λόγου και σκέψης, ανάπτυξης και καλλιέργεια του πνεύματος. Αποτελεί μία κοιτίδα πολιτισμού, κουλτούρας, αριστείας. Η γνώση αποτελεί τη βασική κινητήρια δύναμη της ανάπτυξης της εκπαίδευσης, ως θεμέλιο για την ατομική ευημερία και κοινωνική ευημερία. Η ενίσχυση του κοινωνικού ρόλου του Ιδρύματος βρίσκεται μεταξύ των στόχων του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος. Όραμα και επιδίωξή μας είναι η διασφάλιση και εξέλιξη του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος, ως έναν χώρο ελεύθερης διακίνησης λόγου και σκέψης, αξιοκρατίας και διαφάνειας, με ενεργή συμμετοχή στη διαμόρφωση κουλτούρας συνύπαρξης και αλληλοσεβασμού. Και σε αυτήν μας την προσπάθεια χρειαζόμαστε συμπαραστάτες μας ανθρώπους σαν τον κ. Δασκαλάκη».
Από την πλευρά του, ο Κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Σχεδιασμού, Καθηγητής Ιορδάνης Κοτζαϊβάζογλου περιέγραψε πως στο πρόσωπο του τιμώμενου δεν αναγνωρίζεται απλώς ένας σπουδαίος «εργάτης» της τέχνης, αλλά ένας άνθρωπος που υπηρετεί με συνέπεια και πάθος το αντικείμενό του, δίνοντας παράλληλα μία σημαντική ώθηση στο μέλλον του Τμήματος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής.
Τον έπαινο στον τιμώμενο επέδωσε ο Πρόεδρος του Τμήματος, Καθηγητής Ιωάννης Καλόμοιρος, ο οποίος μεταξύ άλλων εστίασε στην ευρεία καλλιέργεια του κ. Δασακαλάκη και στην επ’ ωφελεία του διδακτικού του έργου για τις φοιτήτριες και τους φοιτητές του ΔΙΠΑΕ.
Στην αντιφώνησή του ο Στέφανος Δασκαλάκης ευχαρίστησε για την επιτιμοποίησή του το ΔΙΠΑΕ, το οποίο χαρακτήρισε ως «ένα καταξιωμένο και δυναμικά εξελισσόμενο πανεπιστήμιο με διεθνή παρουσία». «Δεν είναι μόνον η δική μου προσπάθεια, που βραβεύεται σήμερα, αλλά και το έργο όλων των ζωγράφων, στους οποίους οφείλω κατά μέγα μέρος αυτό που είμαι και το ίδιο μου το έργο. Αυτό που είναι η ζωγραφική μου. Τόσο μέσα από τη γνώση που μου προσέφεραν τα έργα τους, όσο και από τις σκέψεις και τις κρίσεις τους για τα δικά μου, όποτε δόθηκε η ευκαιρία», σημείωσε χαρακτηριστικά. Στην αντιφώνησή του αναφέρθηκε στη σημασία της τέχνης, ενώ είχε αναφορές σε διάσημους ζωγράφους, όπως ο Εντουάρ Μανέ, ο Βίνσεντ βαν Γκογκ, ο Λεονάρντο Κρεμονίνι και ο Γιάννης Τσαρούχης, ενώ θυμήθηκε και το εναρκτήριο μάθημά του στη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας το 1970 και το δάσκαλό του Γιώργο Μαυροΐδη. Όπως τόνισε με τη βράβευση αυτή «ενισχύεται και η ίδια η ζωγραφική. Διότι καθώς η ζωγραφική δεν απαντά σε ανάγκες υλικές και εύκολα μετρήσιμες, τής είναι απαραίτητη η διαρκής ανανέωση της νομιμοποίησής της από την κοινωνία και από τους θεσμούς που την εκπροσωπούν, όπως σήμερα το Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος».
Λίγα λόγια για τον τιμώμενο
Ο Στέφανος Δασκαλάκης γεννήθηκε στον Πειραιά, το 1952.
Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, στο Εργαστήριο του Γιώργου Μαυροΐδη (1970-74). Συνέχισε τις σπουδές του στη Λυών και στο Παρίσι (1978-81). Αργότερα παρακολούθησε το Εργαστήριο του Leonardo Cremonini στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, ενώ θήτευσε στο εργαστήριο του Γιάννη Τσαρούχη για σχεδόν μία δεκαετία. Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στη Συλλογή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, στη Συλλογή του Ιδρύματος Β & Ε Γουλανδρή, στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ, στην Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, στη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου, καθώς και σε άλλες ιδιωτικές συλλογές στη Γαλλία, στο Βέλγιο και στην Ελλάδα. Μεγάλο μέρος της εργογραφίας του Δασκαλάκη αποτυπώνεται σε πλήθος ατομικών και ομαδικών εκθέσεων, μεταξύ των οποίων η έκθεση στο μουσείο Μπενάκη το 2013-14. Έχει συγγράψει άρθρα και δοκίμια για την τέχνη και τον πολιτισμό. Το 2014, ο Στέφανος Δασκαλάκης τιμήθηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο της καλλιτεχνικής του δημιουργίας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Ο Στέφανος Δασκαλάκης είναι ένας πρωτοπόρος της σύγχρονης παραστατικής ζωγραφικής. Πρωταγωνιστεί στην ανανέωση και ισχυροποίηση της ανάμεσα στις υπόλοιπες καλλιτεχνικές εκφράσεις των εικαστικών τεχνών στην Ελλάδα, από τη δεκαετία του ’80 μέχρι σήμερα. Υφαίνει στα έργα του μια άρρηκτη σχέση με τον εσωτερικό χώρο. Τοποθετεί συνήθως τα μοντέλα του στο χώρο της δουλειάς του. Τα υλικά στοιχεία του εργαστηρίου του, το ωχρό ξύλινο δάπεδο, οι τοίχοι, οι γωνίες, τα ανοίγματα, τα αντικείμενα, επαναλαμβάνονται στα έργα του, ανασυνθέτοντας κάθε φορά το σκηνικό.
Ο κ. Δασκαλάκης διακρίνει στον εσωτερικό χώρο μια οριακή δύναμη συγκρότησης. Ο χώρος του εργαστηρίου του δεν αποτελεί στους πίνακές του απλά αντικείμενο νοηματοδότησης, αλλά και συνδημιουργό παράγοντα της ζωγραφικής του. Ζωγραφίζει τα πράγματα του χώρου που τον περιβάλλει, αναγνωρίζοντας στη διαδικασία αυτή ταυτόχρονα ένα όριο και μια προοπτική ελευθερίας. Η ζωγραφική του δεν ξεκινά από ιδέες, αλλά ούτε είναι αυτοαναφορική. Διδάσκει την απτικότητα των πραγμάτων, τη δυνατότητα της ένωσης με τον κόσμο. Η ζωγραφική του Δασκαλάκη είναι βαθιά ανθρώπινη, σωματική, καθημερινή, μας ξανασυστήνει την ευρωπαϊκή εικαστική παράδοση και κοσμεί τον σύγχρονο πολιτισμό.
