Ευ. Μυτιληναίος: Στόχος η παραγωγή 1,3 εκατ. τόνων αλουμίνας και 50 τόνων γαλλίου

- Newsroom

Στο 11^th Financial Times Energy Transition Summitστο Λονδίνο μίλησε ως βασικός ομιλητής ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, πρόεδρος της Metlen.

Σε συζήτηση με τη δημοσιογράφο των Financial Times Verity Ratcliffe, αναφέρθηκε στις κρίσιμες πρώτες ύλες και τη στρατηγική επένδυση της METLEN στην παραγωγή γαλλίου, στις συνέργειες μεταξύ Ενέργειας και Μετάλλων, στις επιπτώσεις του υψηλού ενεργειακού κόστους στην ευρωπαϊκή βιομηχανία και στις γεωπολιτικές εξελίξεις που επηρεάζουν τη θέση της Ευρώπης διεθνώς.

Πέμπτη 21 Μαΐ 2026, 10:59

Metlen: Πρόβλεψη για EBITDA 1-1,15 δισ. ευρώ το 2026

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

 

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκε η στρατηγική επένδυση της METLEN στην παραγωγή γαλλίου. Με την επέκταση που βρίσκεται σε εξέλιξη, η METLEN σχεδιάζει να φτάσει σε παραγωγή 1,3 εκατ. τόνων αλουμίνας και να παράγει 50 τόνους γαλλίου, με την εμπορική λειτουργία να προγραμματίζεται για το γ΄ τρίμηνο του 2027.

«Σταθμισμένα ρίσκα» 

Εξηγώντας το σκεπτικό πίσω από τη συγκεκριμένη επενδυτική επιλογή, επισήμανε ότι η φιλοσοφία της METLEN περιλαμβάνει την ανάληψη «σταθμισμένων ρίσκων» (calculated risks), με συνεκτίμηση τόσο των δεδομένων της αγοράς όσο και των γεωπολιτικών εξελίξεων. Κατά τη λήψη της τελικής επενδυτικής απόφασης, κρίσιμος παράγοντας ήταν η κυρίαρχη θέση της Κίνας στην παγκόσμια παραγωγή γαλλίου και το ενδεχόμενο σημαντικής αύξησης της προσφοράς.

Όπως ανέφερε, η εκτίμηση της εταιρείας ήταν ότι οι σχέσεις μεταξύ Κίνας και Δύσης δύσκολα θα επέστρεφαν σε πλήρη ομαλότητα. Την ίδια στιγμή, η τιμή του γαλλίου, από επίπεδα κάτω των 500 δολαρίων ανά κιλό όταν ελήφθη η επενδυτική απόφαση, έχει φτάσει πλέον στα 3.500 δολάρια ανά κιλό, ενώ η METLEN εξετάζει ήδη ως επόμενα κρίσιμα μέταλλα το γερμάνιο και το σκάνδιο.

 

Καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του project έχει η έρευνα και ανάπτυξη της METLEN, καθώς, όπως τόνισε ο κ. Μυτιληναίος, η απαραίτητη τεχνογνωσία για την ανάκτηση του γαλλίου αναπτύχθηκε εσωτερικά από την ομάδα R&D της εταιρείας. Σύμφωνα με τον ίδιο, η παραγωγή γαλλίου αποτελεί πρωτίστως πρόκληση τεχνογνωσίας και όχι μια επένδυση ιδιαίτερα υψηλής έντασης κεφαλαίου, από τη στιγμή που υπάρχει ήδη η απαραίτητη παραγωγική βάση αλουμίνας.

 

Παράλληλα, ο κ. Μυτιληναίος ανέδειξε τις συνέργειες μεταξύ των Κλάδων Ενέργειας και Μετάλλων της METLEN. Όπως εξήγησε, η σταδιακή υποχώρηση των μακροχρόνιων ενεργειακών συμβολαίων και η αύξηση του ενεργειακού κόστους στην Ευρώπη οδήγησαν την εταιρεία στην ανάπτυξη δικών της ισχυρών δυνατοτήτων παραγωγής και διαχείρισης ενέργειας. Η στρατηγική αυτή αποδείχθηκε ιδιαίτερα σημαντική κατά την ενεργειακή κρίση, επιτρέποντας στη METLEN να αξιοποιεί ένα διαφοροποιημένο ενεργειακό χαρτοφυλάκιο για τις ανάγκες τόσο της μεταλλουργίας όσο και της ενεργειακής της δραστηριότητας. Σε ένα περιβάλλον έντονης μεταβλητότητας, υπογράμμισε ότι η πρόβλεψη και η διαχείριση του ενεργειακού κινδύνου είναι καθοριστικές για την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας.

 

Σε ό,τι αφορά ειδικότερα το φυσικό αέριο και το αυξημένο ενεργειακό κόστος στην Ευρώπη, σημείωσε ότι η METLEN παρακολουθεί σε καθημερινή βάση τις διεθνείς αγορές μέσω της εξειδικευμένης ομάδας Energy Management, προσαρμόζοντας τη στρατηγική της στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες. Τόνισε ότι οι υψηλές τιμές φυσικού αερίου ασκούν σημαντική πίεση στην ευρωπαϊκή βιομηχανία, χωρίς ωστόσο η μείωση της ζήτησης να είναι άμεση, καθώς η προσαρμογή της κατανάλωσης και η αλλαγή συνηθειών απαιτούν χρόνο. Στο πλαίσιο αυτό, αναφέρθηκε και στη σημασία του hedging, επισημαίνοντας ότι η έγκαιρη αντιστάθμιση του ενεργειακού κινδύνου έχει επιτρέψει στη METLEN να περιορίζει την έκθεσή της στις ακραίες διακυμάνσεις των αγορών.

Κλείνοντας, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος διεύρυνε τη συζήτηση πέρα από την ενέργεια και τα μέταλλα, εστιάζοντας στη θέση της Ευρώπης στο νέο γεωπολιτικό περιβάλλον. Σε μια συγκυρία κατά την οποία οι μεγάλες δυνάμεις επανακαθορίζουν τις μεταξύ τους σχέσεις και τις διεθνείς ισορροπίες, υπογράμμισε τον κίνδυνο η Ευρώπη να αποδυναμώσει περαιτέρω τον ρόλο της, εάν δεν αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις πιέσεις στην ενεργειακή και βιομηχανική της ανταγωνιστικότητα.