Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου: Ο «κόουτς Κ» ανοίγει το μαύρο κουτί του πρόωρου αποκλεισμού της Εθνικής στο Ευρωμπάσκετ

Η Εθνική ομάδα μπάσκετ δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στις υψηλότατες προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί σχετικά με τις επιδόσεις της στο Ευρωμπάσκετ και η συζήτηση για τους λόγους που δεν της επέτρεψαν να μπει στη ζώνη των μεταλλίων άνοιξε από την επομένη του αγώνα με τη Γερμανία. 

Η ψύχραιμη και αντικειμενική αποτίμηση της παρουσίας της Εθνικής στη διοργάνωση αποτελεί προϋπόθεση για τη βελτίωσή της ενόψει του Μουντομπάσκετ και το makthes.gr ζήτησε τη γνώμη μίας από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ελληνικού μπάσκετ. 

Ο πρώην ομοσπονδιακός τεχνικός, Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου, συνέδεσε το όνομά του με τις περισσότερες από τις μεγάλες επιτυχίες του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος και η γνώμη του έχει, εξ ορισμού, ιδιαίτερη βαρύτητα. 

«Δεν μου αρέσει να κάνω σχόλια εκ των υστέρων αλλά, εν προκειμένω, μπορώ να πω ότι η ομάδα δεν ήταν απολύτως προετοιμασμένη για τη συμμετοχή της σε μία τόσο ανταγωνιστική διοργάνωση. Αν και οι αντικειμενικές συνθήκες προετοιμασίας ήταν καλύτερες από κάθε άλλη φορά και η ομάδα είχε στον πάγκο της ένα εξαιρετικό προπονητικό τιμ με επικεφαλής τον, κατά τεκμήριο, πιο επιτυχημένο Έλληνα τεχνικό, τον Δημήτρη Ιτούδη, αποδείχθηκε ότι δεν ήμασταν έτοιμοι για μία μεγάλη διάκριση», εξηγεί ο "κόουτς Κ" που μολονότι θεωρούσε τη Γερμανία ως ένα από τα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου, εκτιμά πως η ήττα στον προημιτελικό δεν ήταν νομοτέλεια.

«Δεν αμφισβητώ τη δυναμική της Γερμανίας Κάθε άλλο. Είχα διαπιστώσει άλλωστε πόσο ισχυρή είναι βλέποντάς την να διαλύει τη Σλοβενία με 30 πόντους διαφορά, λίγες μέρες πριν την έναρξη του Ευρωμπάσκετ. Η ποιότητά της, το κίνητρό της και ο παράγων έδρα την έβαζαν εξαρχής στο κλειστό κλαμπ των φαβορί. Πιστεύω όμως ότι δεν είναι καλύτερη ομάδα από την Εθνική μας. Αν παίξουμε δέκα ματς στη σειρά, τα περισσότερα θα τα κερδίσουμε εμείς. Στον προημιτελικό έγιναν πολλά λάθη από τη δική μας πλευρά, τα οποία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του αποτελέσματος».

Ο Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου εντοπίζει το πρόβλημα στην κακή αμυντική συμπεριφορά της ομάδας. «Βάλαμε 96 πόντους σε προημιτελικό, με αντίπαλο την οικοδέσποινα. Κι όμως, με τέτοια επίδοση στην επίθεση, χάσαμε το ματς και με διαφορά. Σύμφωνοι. Οι Γερμανοί είχαν εκπληκτικά ποσοστά ευστοχίας αλλά βάλαμε κι εμείς το χέρι μας για να φτάσουν στο σημείο να σκοράρουν τόσο εύκολα. Η αλήθεια είναι ότι δεν τους πιέσαμε ποτέ στην άμυνα, δεν κάναμε καν φάουλ στα σημεία που έπρεπε, στην πρώτη και στην τρίτη περίοδο. Στο επόμενο ματς με τους Ισπανούς, οι Γερμανοί τα βρήκαν σκούρα γιατί η αντίπαλός τους πίεσε όταν έπρεπε να πιέσει και ο Σκαριόλο έπαιξε διάφορες εκδοχές της ζώνης όταν χρειάστηκε. Εμείς δεν κάναμε κάτι από όλα αυτά».

 Ο πρώην ομοσπονδιακός εκτιμά πως η επιλογή να μην χρησιμοποιηθεί ο Γιάννης Αντετοκούνμπο σε όλα τα ματς που προηγήθηκαν του Ευρωμπάσκετ, δεν επέτρεψε στον σούπερ σταρ των Μιλγουόκι Μπακς να αποκτήσει το μέγιστο δυνατό "δέσιμο" με την ομάδα.

«Προφανώς δεν μπορώ να γνωρίζω τι είχε στο μυαλό του ο προπονητής, ούτε αν υπήρχαν αντικειμενικοί λόγοι που δεν επέτρεπαν τη χρησιμοποίησή του Γιάννη σε όλα τα ματς. Νομίζω όμως ότι η απουσία του από κάποια ματς έπαιξε ρόλο στην τελική αδυναμία της ομάδας να βρει τον βέλτιστο τρόπο συνεργασίας του με τους υπόλοιπους παίκτες. 

Ο Γιάννης είχε πει καθαρά ότι ήθελε να προσαρμοστεί στο παιχνίδι της ομάδας αντί να προσαρμοστεί η ομάδα στο δικό του και το έδειξε στο γήπεδο. Υπήρχαν όμως στιγμές που πάσαρε την μπάλα σε κάποιον συμπαίκτη και εκείνος δεν ήξερε τι ακριβώς να κάνει. Η ομάδα χρειαζόταν περισσότερες βοήθειες και από τους άλλους παίκτες. Ο Γιάννης είναι ένας από τους καλύτερους του κόσμου, αλλά στο ΝΒΑ το μπάσκετ είναι διαφορετικό. 

Στο ένας με έναν, είναι σχεδόν ανίκητος αλλά στην Ευρώπη τα δεδομένα αλλάζουν. Θυμηθείτε πώς τον έπαιξαν οι Σέρβοι στο ματς που δώσαμε στο Βελιγράδι για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου. Ο Πέσιτς δεν είχε πρόβλημα να τον αφήσει να σουτάρει από μακριά αλλά είχε χτίσει ένα τείχος από τρεις παίκτες μπροστά του, ώστε να μην μπορεί να πλησιάσει τη ρακέτα. Αρκετές άλλες ομάδες έκαναν το ίδιο στη διάρκεια του Ευρωμπάσκετ».

Ο Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου θεωρεί παντελώς άτοπη τη σύγκριση του Γιάννη με τον Γκάλη και ελπίζει πως θα υπάρξουν οι προϋποθέσεις για την παρουσία του και στις επόμενες διοργανώσεις. 

«Η σύγκριση με τον Νικ είναι άτοπη. Όχι μόνον γιατί κάθε μεγάλος παίκτης έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, αλλά και γιατί μιλάμε για δύο πολύ διαφορετικές εποχές. Το σημερινό μπάσκετ ελάχιστα μοιάζει με εκείνο που παιζόταν πριν από 35 χρόνια. Πολλοί από τους κανονισμούς έχουν αλλάξει. Το μπάσκετ της δεκαετίας του '80 ήταν αργό, οι επιθέσεις εκδηλώνονταν στα 30 δευτερόλεπτα. 

Η γρήγορη ομάδα είχε πλεονέκτημα αν κατάφερνε να επιβάλει τον ρυθμό της, όπως κάναμε εμείς στον ημιτελικό του 1989 με τη Σοβιετική Ένωση. Σήμερα όλοι τρέχουν, όλοι μπορούν να σουτάρουν από μακριά, τα πάντα έχουν αλλάξει. Η βούληση του Γιάννη να συνεχίσει στην Εθνική είναι σαφής και μακάρι να είναι πάντα παρών. Δεν θυμάμαι όμως άλλον σταρ του ΝΒΑ, πλην του Νοβίτσκι, που ήταν πάντα στη διάθεση της εθνικής ομάδας. 

Μακάρι να τα καταφέρει γιατί χρειαζόμαστε το ταλέντο, τη δύναμη και το πάθος του, ενόψει των επόμενων διοργανώσεων. Έχουμε πλεονέκτημα για τη συμμετοχή στο παγκόσμιο κύπελλο αλλά η πρόκριση δεν είναι εξασφαλισμένη. Θέλει προσοχή για να τελειώσουμε τη δουλειά. Η ομάδα χρειάζεται πάντως κι άλλους παίκτες, δεδομένου ότι 2-3 από αυτούς που έπαιζαν μέχρι τώρα θα σταματήσουν. Έχουμε εναλλακτικές και ποιες είναι αυτές; Ποιοι είναι οι παίκτες που έρχονται από πίσω; 

Στη διάρκεια της θητείας μου ως ομοσπονδιακού τεχνικού, είχα προτείνει στην ΕΟΚ την εκπόνηση ενός συγκεκριμένου προγράμματος ανίχνευσης και αξιοποίησης εφήβων και νέων από όλη την Ελλάδα, με στόχο τη διαρκή ανάδειξη ταλέντων που θα στελέχωναν και την Εθνική. 

Το πρόγραμμα προέβλεπε να είναι μαζεμένοι οι επιλεγμένοι έφηβοι σε δύο πόλεις, Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Να πηγαίνουν εκεί σχολείο υπό την επίβλεψη καθηγητών και της ΕΟΚ ώστε να αναπτύσσονται ταυτόχρονα. Δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν εφαρμόστηκε ποτέ ένα τέτοιο πρόγραμμα. 

Επιστρέφοντας στο σήμερα, το δύσκολο για τον προπονητή, στην προκειμένη περίπτωση για τον Δημήτρη Ιτούδη, είναι ότι θα ξαναβρεθεί με αυτά τα παιδιά για 30-40 μέρες, σε έναν χρόνο από τώρα, αν έχουμε περάσει στο παγκόσμιο. Δεν είναι εύκολο να χτίσεις ομάδα όταν έχεις έναν τόσο περιορισμένο χρονικό ορίζοντα».

Ο «κόουτς Κ» βγάζει το καπέλο του στους Ισπανούς, που κατάφεραν να παραμείνουν στην κορυφή, έστω και χωρίς τους μεγάλους σταρ στο ρόστερ τους. «Η Ισπανία είναι μία χώρα με τεράστια αθλητική και όχι μόνον μπασκετική παράδοση. Δουλεύουν συστηματικά εδώ και πολλά χρόνια και οι επιτυχίες τους είναι απόρροια του μοντέλου που έχουν υιοθετήσει. Υπό αυτήν την έννοια, η νίκη τους δεν συνιστά έκπληξη, μολονότι η Σερβία ήταν, στα χαρτιά, το πρώτο φαβορί. Στον τελικό με τη Γαλλία δεν είχα την παραμικρή αμφιβολία ότι θα επικρατούσαν».