Φόρμουλα 1: Γουότσον, Μαρικέλο, Ραϊκόνεν και Φερστάπεν - Οι ανατροπές που καθήλωσαν τους φίλους του αθλήματος (βίντεο)

- Newsroom

Ο Κίμι Αντονέλι πέτυχε εχθές (6/9) ένα σπάνιο κατόρθωμα, κερδίζοντας το ιταλικό Γκραν Πρι έχοντας εκκινήσει από την 19η θέση! Ωστόσο, αυτό δεν είναι το ρεκόρ, καθώς ο Τζον Γουάτσον κέρδισε στην Λαγκούνα Σέκα το 1983 από την 22η θέση, ενώ αντίστοιχα επιτεύγματα, κατάφεραν οι Ρούμπενς Μπαρικέλο (από την 18η), Μαξ Φερστάπεν και Κίμι Ράικονεν (από την 17η).

Κυριακή 06 Σεπ 2026, 18:11

Φόρμουλα 1: Ιστορική νίκη του Αντονέλι στη Μόντσα

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Τζον Γουότσον στο Λονγκ Μπιτς το 1983: Μια δύσκολη ιστορία

Χωρίς να μειώνεται το ταλέντο του Γουότσον, ο οποίος είχε επιδείξει την ικανότητά του να ανεβαίνει στο πεδίο στο Ντιτρόιτ το 1982 (νικώντας από την 17η θέση), το απόλυτο ρεκόρ του, που επιτεύχθηκε στο Λονγκ Μπιτς το 1983, οφείλει πολλά σε ένα περιστατικό που σχετίζεται με ελαστικά σε ένα πρωτάθλημα που τότε συμμετείχαν τρεις κατασκευαστές (Michelin, Goodyear και Pirelli).

Στην McLaren του, ο Βρετανός οδηγός ήταν εξοπλισμένος με ελαστικά Michelin, τα οποία ήταν ανεπαρκή στις κατατακτήριες δοκιμές (εξ ου και η 22η θέση του στην εκκίνηση) αλλά ανώτερα στον αγώνα. Βοηθούμενος επίσης από μερικά περιστατικά στην πρώτη γραμμή, με τον Κέκε Ρόζμπεργκ, τον νυν πρωταθλητή, συχνά στην καρδιά της μάχης, ο Γουότσον κατάφερε να κάνει την διαφορά από την μέση του αγώνα χάρη στα ελαστικά του.

Ο αείμνηστος συναθλητής του, Νίκι Λάουντα, ​​​​ο οποίος εκκίνησε 23ος, τερμάτισε ακριβώς πίσω του (2ος), κερδίζοντας επίσης 21 θέσεις!

Ο Ρούμπενς Μπαρικέλο στην Γερμανία το 2000, πιο δυνατός από την βροχή

Στην μοναδική του νίκη το 2000, στο Χοκενχάϊμ της Γερμανίας, ο Μπαρικέλο βίωσε τα πάντα! Πρώτα, ένα μηχανικό πρόβλημα στις κατατακτήριες δοκιμές, στην συνέχεια μια απογοητευτική θέση (18η) στην βροχή, η οποία έπαιξε επίσης ρόλο την επόμενη ημέρα. Ο Βραζιλιάνος οδηγός αρχικά έκανε μια δυνατή εκκίνηση, επωφελούμενος και από τον αποκλεισμό των Σουμάχερ και Τζιανκάρλο Φιζικέλα στην πρώτη στροφή, για να βρεθεί στην 10η θέση μετά από έναν γύρο.

Στον 12ο γύρο, ήταν λίγο πίσω από το βάθρο, στην 4η θέση. Όλα άλλαξαν την πρώτη φορά που ένας εισβολέας μπήκε στην πίστα, η οποία εκείνη την εποχή είχε την παλιά της διαμόρφωση με μεγάλες ευθείες.

Ο εισβολέας διέσχισε ακόμη και την πίστα, φέρνοντας το αυτοκίνητο ασφαλείας. Με το γκρουπ ανασυνταχθέν, ο Μπαρικέλο μπορούσε να ονειρεύεται την νίκη. Και για να την πετύχει, πήρε μια θαρραλέα απόφαση: να παραμείνει με στεγνά ελαστικά (αυλακωτά εκείνη την εποχή) παρόλο που έβρεχε σε ορισμένα σημεία της πίστας. Η επιλογή αποδείχθηκε επιτυχημένη, καθώς ο Βραζιλιάνος δεν έκανε λάθη στα πιο ολισθηρά τμήματα και νίκησε τον Μίκα Χάκινεν κατά 7 δευτερόλεπτα.

Η νίκη του Κίμι Ραϊκόνεν στην Ιαπωνία το 2005, ένα συναρπαστικό φινάλε

Με το αυτοκίνητο ασφαλείας να έχει αναπτυχθεί νωρίς στον αγώνα, ακολουθούμενο από μια δυναμική επιστροφή που κορυφώθηκε με ένα δυναμικό φινάλε, η νίκη του Ραϊκόνεν στην Ιαπωνία το 2005 και αφού εκκίνησε 17ος, είναι ίσως αυτή που μοιάζει περισσότερο με τον ιταλικό θρίαμβο του Αντονέλι. Οδηγώντας μια τρομερή McLaren εκείνη τη χρονιά (7 νίκες συνολικά), ο Φινλανδός δεν μπόρεσε να σημειώσει καμία πρόοδο στις κατατακτήριες λόγω της βροχής και αναγκάστηκε να εκκινήσει από την 9η σειρά.

Έκανε μια εξαιρετική εκκίνηση και ανέβηκε ξανά στην 12η θέση πριν ο αγώνας διακοπεί μετά από έναν γύρο (λόγω του ατυχήματος του Χουάν Πάμπλο Μοντόγια). Το υπόλοιπο του αγώνα ήταν μια μακρά καταδίωξη, ιδιαίτερα εναντίον του Τζιανκάρλο Φιζικέλα, ο οποίος ήταν επικεφαλής στην αρχή του τελευταίου γύρου. Αλλά με πολύ πιο γρήγορο ρυθμό, ο Ραϊκόνεν τον προσπέρασε στην αρχή του τελευταίου γύρου.

Ο Μαξ Φερστάπεν στην Βραζιλία το 2024, μετά την πλημμύρα...

Όπως και ο Αντονέλι στην Μόντσα, ο Φερστάπεν ήταν επικεφαλής του πρωταθλήματος όταν έκανε την πολύ... βρεγμένη επιστροφή του στην Βραζιλία το 2024. Πιασμένος στο Q2 από την εκτός πίστας έξοδο ενός άλλου ανταγωνιστή και τιμωρημένος επιπλέον, ο Ολλανδός εκκίνησε 17ος για έναν αγώνα του οποίου η πρόγνωση καιρού ήταν επικίνδυνη.

Η βροχή άρχισε ακριβώς με την έναρξη του αγώνα, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον Ολλανδό να αναρριχηθεί ξανά στην 11η θέση μετά από έναν γύρο. Μάλιστα, ανέβηκε στην 6η θέση μετά από 11 γύρους. Η κύρια ανατροπή ήρθε όταν μια καταρρακτώδης βροχή έβρεξε το Ιντερλάγκος. Οι Νόρις και Ράσελ, που τότε ήταν επικεφαλής, μπήκαν στα pit για να αλλάξουν σε βρόχινα ελαστικά αντί για ενδιάμεσα.

Ο Φερστάπεν, ωστόσο, παρέμεινε εκτός πίστας, όπως και οι δύο Alpine, ο Όκον και ο Γκάσλι που τον πλαισίωσαν. Η κόκκινη σημαία, που υψώθηκε μετά την πτώση του Χούλκενμπεργκ, επικύρωσε αυτή την απόφαση. Το τρίο κατάφερε να αλλάξει ελαστικά κατά την διάρκεια της διακοπής, διατηρώντας παράλληλα τις θέσεις τους. Μόλις επανεκκίνησε ο αγώνας, ο Όκον αρχικά κράτησε τον Φερστάπεν μακριά πριν υποκύψει στην επανεκκίνηση.

Ο Ολλανδός ήταν στη συνέχεια άτρωτος στις συνθήκες στεγνώματος, εξασφαλίζοντας μια κρίσιμη νίκη στο δρόμο του για τον τέταρτο τίτλο του.