Φθιώτιδα: 58χρονος στη ΜΕΘ μετά από δάγκωμα οχιάς
Το φίδι τον δάγκωσε στο δάχτυλο, προκαλώντας άμεση και έντονη αντίδραση
- Newsroom
Διακεκριμένος αρχαιολόγος, μα πάνω από όλα δάσκαλος για μία ολόκληρη γενιά φοιτητών ήταν ο Γιώργος Χουρμουζιάδης, που έφυγε χθες από τη ζωή αφήνοντας μεγάλο κενό στην επιστήμη της αρχαιολογίας αλλά και στην κοινωνική και πολιτική ζωή.
Το αρχαιολογικό έργο του Γιώργου Χουρμουζιάδη σε προϊστορικούς οικισμούς της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας θα είναι ίσως σημείο αναφοράς στην επιστήμη του. Μα πιο πολύ απ’ όλα αξέχαστο θα μείνει το πάθος του για την τελευταία ανασκαφή του στο Δισπηλιό Καστοριάς, όπου ήταν επικεφαλής της ομάδας του ΑΠΘ φέρνοντας στο φως σημαντικά ευρήματα. Ο Γιώργος Χουρμουζιάδης δεν υπηρέτησε μόνον την αρχαιολογία αλλά και την πολιτική, αφού υπήρξε βουλευτής του ΚΚΕ. Μεγάλη ήταν όμως η προσφορά του και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, του οποίου ήταν ομότιμος καθηγητής τα τελευταία χρόνια.
ΣΗΜΕΡΑ, ΣΤΙΣ 4 μ.μ., Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΗΔΕΙΑ
Ο Γιώργος Χουρμουζιάδης είχε γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη στις 26 Νοεμβρίου του 1932 και σπούδασε Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική σχολή του ΑΠΘ. Θήτευσε στη μέση εκπαίδευση και το 1965 ορίστηκε έφορος αρχαιοτήτων της Θεσσαλίας. Με αυτήν την ιδιότητά του ασχολήθηκε ανασκαφικά με προϊστορικές θέσεις της περιοχής αυτής. Ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής του ΑΠΘ το 1973, το 1981 εκλέχτηκε καθηγητής της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στην ίδια σχολή, το 1983 κοσμήτοράς της και το 1985 αντιπρύτανης στο ΑΠΘ. Εξελέγη βουλευτής με το ΚΚΕ στην Α’ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 2000 και του 2004.
Ήταν εκδότης των περιοδικών εκδόσεων «Γόρδων» και «Ανθρωπολογικά», ενώ ασχολήθηκε και με θεωρητικά ζητήματα της αρχαιολογίας. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο κόρες.
Τον τελευταίο καιρό ήταν γνωστό ότι νοσηλευόταν, καθώς είχε χτυπηθεί από τον καρκίνο. Έχασε τη μάχη χθες σε ηλικία 81 ετών. Η πολιτική κηδεία του θα γίνει σήμερα, στις 4 μ.μ., στα Κοιμητήρια Θέρμης.
Συλλυπητήριες ανακοινώσεις για το θάνατό του εξέδωσαν εκπαιδευτικοί, κοινωνικοί και πολιτικοί φορείς, κόμματα, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών κ.ά.
«ΘΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΥ»
Ο ίδιος ο Γιώργος Χουρμουζιάδης σε ένα βιογραφικό του ανέφερε για τα γραπτά του: «Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη και θα ήθελα να πεθάνω στην Κεντρική Ασία, ακριβώς πάνω στο Δρόμο του Μεταξιού. Άρχισα να γράφω από οκτώ χρονώ. Στην αρχή έγραφα κρυφά, προσευχές και βωμολοχίες. Ύστερα εκθέσεις ιδεών, ποιήματα. Αποπειράθηκα να γράψω κι ένα μυθιστόρημα, ‘Το κορίτσι με τα γκρίζα μαλλιά’. Από τότε δε σταμάτησα να γράφω παντού και τα πάντα. Διηγήματα, θεατρικά μονόπρακτα, σενάρια, αρχαιολογικά άρθρα, βιβλιοκρισίες, διαλέξεις, δοκίμια, ευθυμογραφήματα, συστατικές επιστολές, εγκυκλοπαιδικά λήμματα, ανακοινώσεις για επιστημονικά συνέδρια, πολιτικές προκηρύξεις και πολιτικά άρθρα, επιφυλλίδες σε εφημερίδες, στίχους για λαϊκά τραγούδια, χαιρετισμούς για πολιτικές συγκεντρώσεις, ακόμη και για ένα γάμο στο Ασχαμπάτ, όπου με είχανε καλέσει, όταν επισκέφθηκα το Τουρκμενιστάν.
»Έγραψα εισηγητικές εκθέσεις για διδακτορικές διατριβές και εκλογές καθηγητών, κείμενα διαφημίσεων, ‘αγορεύσεις’ για τη Βουλή, κατ’ αρχήν και κατ’ άρθρον. Έγραψα και δύο επικήδειους, έναν για τον Κίτσο Μακρή και έναν για τον Μανόλη Ανδρόνικο! Και σε έναν τοίχο, όταν ήμουνα πρόσκοπος, έγραψα με μεγάλα κόκκινα γράμματα ‘Σ’ αγαπώ’.
»Κι όσο περνά ο καιρός, γράφω ασταμάτητα, γιατί εκείνο που θέλω να γράψω δεν το έγραψα ακόμα! Κι όταν πια δεν έχω τι άλλο να γράψω, θα πάρω το Δρόμο του Μεταξιού!».
ΔΙΣΠΗΛΙΟ Η μεγάλη αγάπη του
Μέχρι την τελευταία στιγμή η έγνοιά του ήταν το Δισπηλιό Καστοριάς, όπου ήταν επικεφαλής της ανασκαφικής ομάδας του ΑΠΘ από το 1992. Εκεί, στον οικισμό δίπλα στη λίμνη, ο οποίος χρονολογείται μεταξύ 5600 π.Χ. και 4000 π.Χ., ήρθαν στο φως σημαντικές ανακαλύψεις. Ανάμεσα σε αυτές και η πινακίδα του Δισπηλιού (επίσης γνωστή και ως κείμενο ή δίσκο του Δισπηλιού). Η πινακίδα, που ήταν ξύλινη, είχε δημιουργηθεί το 5260 (είχε χρονολογηθεί με C14) και φέρει χαράγματα ή σήματα, που, όπως έλεγε ο καθηγητής, «δείχνουν μία προσπάθεια επικοινωνίας του νεολιθικού ανθρώπου», δηλαδή ένα είδος γραπτού κώδικα επικοινωνίας.
