Γυναίκες από τον χώρο της επιστήμης, της επιχειρηματικότητας, του πολιτισμού και των τεχνών, εξοπλισμένες με ειλικρίνεια, θάρρος, θράσος και αυτοπεποίθηση, μοιράστηκαν στη Θεσσαλονίκη ενδιαφέρουσες και αληθινές ιστορίες, αφιλτράριστες και ανοιχτές συζητήσεις γεμάτες διαδρομές, δυσκολίες, τόλμη και έμπνευση.
Το «Her Story» πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης 18 Μαρτίου στο Ύψιλον, σε μια αίθουσα γεμάτη κυρίως από γυναίκες, και φιλοδοξεί να εξελιχθεί σε κοινότητα και θεσμό. Όπως τόνισε η εμπνεύστρια του εγχειρήματος, Ιωάννα Δανδέλια, «όλα ξεκίνησαν από μια ιδέα που γεννήθηκε το 2018». Ένας ζωντανός διάλογος, μια συζήτηση που να απευθύνεται στις ιστορίες κάθε γυναίκας. «Κάθε ιστορία έχει το δικαίωμα και την ανάγκη να ακουστεί», σημείωσε, εκφράζοντας την ελπίδα το εγχείρημα να έχει συνέχεια.
Δύο ζωντανά αφιλτράριστα podcasts
Το αρχικό μέρος του event είχε τη μορφή διαδραστικού live podcast, με πρώτη καλεσμένη την Αλεξία Χατζηπαρασίδου, σύμβουλο κλινικής εμβρυολογίας και συνιδρύτρια της Embryolab Fertility Clinic και της Embryolab Academy.
Η συζήτηση κινήθηκε γύρω από την εξέλιξη της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, αλλά και τη βαθιά προσωπική εμπλοκή που απαιτεί το επάγγελμα της κλινικής εμβρυολογίας. Η κ. Χατζηπαρασίδου, ανατρέχοντας στην αρχή της πορείας της το 1993, περιέγραψε πόσο απρόβλεπτη ήταν τότε η εξέλιξη της επιστήμης, σημειώνοντας πως κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί το επίπεδο στο οποίο έχει φτάσει σήμερα. Μίλησε για την καθημερινότητα μιας επιστήμονα στον συγκεκριμένο τομέα, όπου «η αγωνία για την πορεία των εμβρύων και η ευθύνη απέναντι στα ζευγάρια που εμπιστεύονται την επιθυμία τους για γονεϊκότητα είναι διαρκής».
Όπως εξήγησε, «το κίνητρό της παραμένει η δυνατότητα να προσφέρει ελπίδα», ενώ το κουράγιο της, όπως είπε, είναι «αυτοτροφοδοτούμενο» μέσα από την αγάπη για τη δουλειά της. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη σημασία της αποτυχίας, την οποία χαρακτήρισε «αναπόσπαστο μέρος της διαδρομής προς την επιτυχία», εξηγώντας ότι ακόμη και μια αποτυχημένη προσπάθεια μπορεί να προσφέρει πολύτιμη γνώση για το επόμενο βήμα. «Η διαχείριση της αβεβαιότητας και ο φόβος της αποτυχίας είναι συχνά εκείνα που λειτουργούν ανασταλτικά», ανέφερε τονίζοντας ότι η μεγαλύτερη δύναμή της υπήρξε πάντα η γνώση.
Στο δεύτερο στο live podcast συμμετείχε η Ιωάννα Δρέττα, CEO της REDS (όμιλος Ελλάκτωρ), πρόεδρος της Marketing Greece και πρόεδρος του Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, η οποία ταξίδεψε από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη και μοιράστηκε με το κοινό την προσωπική της διαδρομή στον επιχειρηματικό κόσμο και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε.
Η ίδια περιέγραψε την πορεία της ως μια σταδιακή απελευθέρωση από την ανασφάλεια, σημειώνοντας ότι «ξεκίνης- ως ένα κορίτσι που πάλευε σε διαφορετικά πεδία, μέχρι να καταφέρω να αποβάλει αυτά τα συναισθήματα» . Αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι βρέθηκε απροετοίμαστη απέναντι στον σεξισμό στον εργασιακό χώρο, καθώς, όπως είπε, «δεν είχ- βιώσει αντίστοιχες αντιλήψεις στο οικογενειακό της περιβάλλον».
Μιλώντας για την εξέλιξη και την επιτυχία, υπογράμμισε πως «ο χαρακτήρας αποτελεί το βασικότερο στοιχείο, ιδιαίτερα σε θέσεις ευθύνης, όπου αναδεικνύονται τόσο τα θετικά όσο και τα αρνητικά στοιχεία της προσωπικότητας». Μάλιστα, ανέφερε πως θα συμβούλευε τον νεότερο εαυτό της «να απολαύσει περισσότερο τη διαδρομή, επισημαίνοντας ότι διατηρεί έντονη την επιθυμία για εξέλιξη και νέα εγχειρήματα, ενώ φροντίζει να διατηρεί ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική και την κοινωνική της ζωή.
Στο προσκήνιο η τέχνη και ο πολιτισμός
Στο επίκεντρο βρέθηκαν στη συνέχεια η τέχνη και ο πολιτισμός, με το πρώτο πάνελ της εκδήλωσης, με τίτλο Inspirations, να φιλοξενεί γυναίκες που δραστηριοποιούνται στον καλλιτεχνικό χώρο και να φωτίζει τις προσωπικές τους διαδρομές, τις προκλήσεις και τα βιώματά τους.
Η Σταυρούλα Μαυρογένη, καθηγήτρια στο Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών του Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και διευθύντρια του Κέντρου Έρευνας Μακεδονικής Ιστορίας και Τεκμηρίωσης ΙΜΜΑ, εξήγησε ότι αγαπούσε την τέχνη από μικρή ηλικία, χωρίς ωστόσο να μπορεί να εκφραστεί μέσα από τη ζωγραφική. Μιλώντας για την πορεία της, στάθηκε στη σημασία της ανεξαρτησίας, μεταφέροντας τη συμβουλή του πατέρα της «να στέκεσαι γερά στα πόδια σου», ενώ υπογράμμισε ότι η διαδρομή απαιτεί αγάπη και «τρέλα». Παράλληλα, μοιράστηκε ένα περιστατικό από την ακαδημαϊκή της εμπειρία, όταν φοιτήτριά της της αποκάλυψε ότι δεχόταν σεξουαλική παρενόχληση από καθηγητή, επισημαίνοντας ότι προσπάθησε να τη στηρίξει ώστε να μην εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο, τονίζοντας ότι το γραφείο της παραμένει ανοιχτό για τους φοιτητές.
Η Ramina Ibragimova, εικαστικός mixed media artist, μίλησε για τη σχέση της με την τέχνη, η οποία, όπως είπε, υπήρχε από πολύ νωρίς στη ζωή της. Περιέγραψε την ανάγκη της να εξωτερικεύει όσα φανταζόταν, ενώ αναφέρθηκε και σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής της, όταν διαγνώστηκε με λευκοπενία, λίγο μετά την πρώτη της επαγγελματική συνεργασία. Όπως σημείωσε, η ασθένεια αυτή της έδωσε την ευκαιρία να κατανοήσει τη δημιουργική της αντοχή, τονίζοντας ότι δεν λειτουργούσε με συγκεκριμένους στόχους αλλά με αφοσίωση στην τέχνη.
Από την πλευρά της, η Τατιάνα Παπαδοπούλου, χορογράφος και καθηγήτρια χορού, αναφέρθηκε στις ανατροπές που σημάδεψαν τη δική της πορεία. Θυμήθηκε την περίοδο που έφυγε για το Λονδίνο με υποτροφία πριν από 40 χρόνια, μια εμπειρία που, όπως είπε, συνοδευόταν από μοναξιά και δυσκολίες, παρά την εικόνα ενός «παραμυθένιου ταξιδιού». Η ίδια περιέγραψε πώς ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα ανέτρεψε την πορεία της, στερώντας της τη δυνατότητα να συνεχίσει την καριέρα που οραματιζόταν ως χορεύτρια, με αποτέλεσμα να παραμείνει για εννέα μήνες κατάκοιτη. Όπως ανέφερε, το γεγονός αυτό την οδήγησε να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με τον χορό και να βρει έναν διαφορετικό τρόπο έκφρασης. «Έφυγα από το σπίτι μου πάνω στις πουέντ και γύρισα σε καροτσάκι», δήλωσε χαρακτηριστικά Στάθηκε επίσης στη δύναμη της τέχνης ως μέσο ταύτισης, περιγράφοντας τη στιγμή που, σε παράστασή της, γυναίκες από το κοινό συγκινήθηκαν έντονα, καταλήγοντας πως όταν η τέχνη εκφράζει κάτι αληθινό, λειτουργεί ως καθρέφτης συλλογικής εμπειρίας.
Η Βαρβάρα Δουμανίδου, ηθοποιός, σκηνοθέτιδα και πρόεδρος της Womenale, περιέγραψε τη δημιουργική της ανάγκη να εκφράσει τους «πολλούς και διαφορετικούς κόσμους» που είχε στο μυαλό της, κάτι που την οδήγησε αρχικά στην υποκριτική και στη συνέχεια στη σκηνοθεσία, την οποία, όπως είπε, θεωρεί τον βασικό της επαγγελματικό προσανατολισμό. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη στροφή της προς ζητήματα που αφορούν τη θέση της γυναίκας στην τέχνη, μέσα από τη μελέτη της εικόνας της γυναίκας όπως αυτή αποτυπώνεται από άνδρες δημιουργούς. Μέσα από τη δράση της Womenale, όπως σημείωσε, στόχος είναι η αποδόμηση στερεοτύπων που έχουν διαμορφωθεί διαχρονικά, επισημαίνοντας ότι το ζητούμενο είναι να ξεπεραστούν οι διαχωρισμοί και να αναδειχθεί η ανθρώπινη διάσταση πέρα από φύλο.
Γυναικεία δημιουργία και ηγεσία
Στο δεύτερο πάνελ της εκδήλωσης, με τίτλο Makers, γυναίκες που δημιουργούν, ηγούνται και επηρεάζουν την επαγγελματική και κοινωνική ζωή μίλησαν για τη διαδρομή τους, τις προκλήσεις που αντιμετώπισαν, αλλά και την ανάγκη προσαρμοστικότητας και αντοχής.
Η Ελένη Βακάλη, επικεφαλής του Γραφείου Συνδέσμου της Ελληνικής Δημοκρατίας στην Πρίστινα και Πληρεξούσιος Υπουργός Α’, αναφέρθηκε στις απαιτήσεις της διπλωματικής ζωής, σημειώνοντας ότι η προσαρμοστικότητα αποτελεί βασική προϋπόθεση επιβίωσης, τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Όπως εξήγησε, μεγαλώνοντας αντιλήφθηκε ότι προσαρμοστικότητα σημαίνει «λιγότερα εγώ», ενώ στάθηκε και στη σημασία της επιμονής απέναντι στις δυσκολίες, περιγράφοντας ότι το πρώτο «όχι» είναι αυτό που σε οδηγεί να αρχίσεις να «γκρεμίζεις τον τοίχο». Αναφερόμενη στην πραγματικότητα του επαγγέλματος, τόνισε ότι απέχει από την εικόνα μιας εύκολης ζωής. Κλείνοντας, απηύθυνε ένα μήνυμα προς τους νέους, επισημαίνοντας τη σημασία της επιλογής: ακόμη και όταν η εργασία είναι απαιτητική, να αποτελεί συνειδητή απόφαση και να συνοδεύεται από τη χαρά της ζωής.
Η Κυριακή Ουδατζή, γενική διευθύντρια του Οργανισμού Τουρισμού Θεσσαλονίκης και CEO του Ολυμπιακού Μουσείου Θεσσαλονίκης, μίλησε για μια καθοριστική περίοδο στη ζωή της, όταν οδηγήθηκε σε παραίτηση από το Ολυμπιακό Μουσείο. Όπως περιέγραψε, η φάση αυτή συνοδεύτηκε από έντονη δυσκολία και συναισθηματική κατάρρευση, ωστόσο αποτέλεσε αφετηρία ανασυγκρότησης. Στη συνέχεια, προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα, στράφηκε στην επιχειρηματικότητα και τελικά επαναπροσδιόρισε τη σχέση της με το μουσείο. Αναφέρθηκε επίσης σε ένα από τα πιο δύσκολα «όχι» που χρειάστηκε να πει το 2018, όταν απομακρύνθηκε από δύο περιβάλλοντα που χαρακτήρισε τοξικά, επισημαίνοντας ότι αυτή η απόφαση λειτούργησε αφυπνιστικά. Όπως είπε, η διαδρομή της την οδήγησε στο να πιστέψει στη δύναμή της, ισορροπώντας ανάμεσα στην επιμονή για την επίτευξη στόχων και στην ανάγκη για προσωπική ευτυχία.
Η Νίκη Αξιώτη, certified corporate coach και δημιουργός του Human in the Room Project, επικεντρώθηκε στη σημασία των προσωπικών ορίων και των επιλογών. Όπως ανέφερε, είναι εφικτό να επαναδιαπραγματευτεί κανείς το «πώς», αρκεί να παραμένει σταθερός στο «γιατί». Περιέγραψε ως καθοριστική στιγμή την απόφασή της να αρνηθεί μια «ασφαλή» επαγγελματική πορεία, προκειμένου να προστατεύσει το προσωπικό της όραμα, που αφορά τη στήριξη ανθρώπων στον εργασιακό χώρο. Όπως σημείωσε, τα «όχι» και τα όρια που θέτει κανείς αποτελούν τελικά πηγή δύναμης, ενώ η μεγαλύτερη επιβεβαίωση έρχεται μέσα από την αναγνώριση των ανθρώπων που ωφελούνται από το έργο της.
Η Άννα Χλιούρα, συνιδρύτρια και marketing manager της Elektronio, αναφέρθηκε στις προκλήσεις της επιχειρηματικότητας, ιδιαίτερα στα πρώτα βήματα μιας νεοφυούς επιχείρησης. Όπως εξήγησε, το 2017 πήρε την απόφαση να μη δεχθεί εξωτερική χρηματοδότηση, μια επιλογή που, όπως είπε, ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, ειδικά σε περίοδο κρίσης. Η ίδια και η ομάδα της επένδυσαν προσωπικούς πόρους και προσπάθεια για να στηρίξουν την επιχείρηση, επιλέγοντας έναν πιο απαιτητικό δρόμο. Απευθυνόμενη σε νέους που σκέφτονται να ασχοληθούν με την επιχειρηματικότητα, σημείωσε ότι είναι σημαντικό να ξεκινούν νωρίς, να αναζητούν αυτό που αγαπούν και στο οποίο έχουν ταλέντο, και να το εξελίσσουν με συνέπεια.
