Η «Ελπίδα» φυλλορροεί, η ΕΛΑΣ βραδυπορεί

Κάπου προς τα τέλη Απριλίου άρχισε να διαρρέεται από κυβερνητικές πηγές ότι ο πρωθυπουργός εξετάζει μεταξύ των άλλων και το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο. Σύμφωνα με αυτές, βούληση του Κυριάκου Μητσοτάκη ήταν η εξάντληση της τετραετίας, ωστόσο, άκουγε με ενδιαφέρον και προτάσεις οι οποίες κινούνταν προς την αντίθετη κατεύθυνση. Λίγες εβδομάδες αργότερα, το πρώτο δεκαήμερο του Μαΐου εμφανίστηκε σε πρωτοσέλιδο κυριακάτικης εφημερίδας ως πιθανή ημερομηνία εκλογών η 27η Σεπτεμβρίου.

Το ρεπορτάζ πλαισίωναν μια σειρά άρθρα πολιτικών αναλυτών οι οποίοι εξηγούσαν το σκεπτικό με το οποίο ο πρωθυπουργός φαινόταν να προκρίνει το σενάριο του φθινοπώρου. Η μπλόφα είχε στηθεί αριστοτεχνικά. Το Μέγαρο Μαξίμου παρακολουθούσε επί μήνες τον κλεφτοπόλεμο του Αλέξη Τσίπρα, της Μαρίας Καρυστιανού, αλλά και του Αντώνη Σαμαρά και θέλησε να τους βγάλει στο ξέφωτο. Να τους εξαναγκάσει, δηλαδή, να προχωρήσουν σε αυτό το οποίο σχεδίαζαν καιρό πριν: την ίδρυση κόμματος.

Πλην Σαμαρά

Περίπου 15 μέρες μετά, στις 21 Μαΐου η Μαρία Καρυστιανού έσπευσε να ανακοινώσει από το «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης την ίδρυση του κόμματός της «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». Πέντε μέρες μετά, στις 26 Μαΐου ακολούθησε ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος ανακοίνωσε από το Θησείο την ίδρυση του δικού του κόμματος, την «Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη».

Η μπλόφα πέτυχε. Με εξαίρεση τον κ. Σαμαρά ο οποίος, λόγω της μακράς πείρας του διάβασε σωστά τις κινήσεις του κ. Μητσοτάκη. Ο μεσσήνιος πολιτικός δεν έπεσε στην παγίδα. Συνέχισε με μεθοδικότητα τις προετοιμασίες του, γνωρίζοντας ότι διαθέτει άπλετο χρόνο. Όπως, άλλωστε, λένε συνεργάτες του, η απάντηση στο ερώτημα «πότε θα γίνουν οι εκλογές» είναι «θα γίνουν ενάμιση μήνα μετά την ανακοίνωση του κόμματος Σαμαρά».

Κάτι σαν κόμμα

Η βιασύνη και η προχειρότητα με την οποία στήθηκαν τα κόμματα του κ. Τσίπρα και της κα Καρυστιανού είναι πλέον εμφανής. Φοβούμενος πρόωρες εκλογές ο τέως πρωθυπουργός έσπευσε να δημιουργήσει ένα πολιτικό μόρφωμα, κάτι σαν κόμμα, προκειμένου να προλάβει να βρει στελέχη, να συγκροτήσει ψηφοδέλτια, να διατυπώσει και κάποιες βασικές πολιτικές θέσεις, εν είδει κυβερνητικού προγράμματος.

Η «Ιθάκη» που ήταν το αρχικό όχημα για την «επιστροφή» του, πλέον δεν ήταν αρκετή. Έτσι, έσπευσε να οργανώσει στενό κύκλο συνεργατών, τους «δικούς του» ανθρώπους, διόρισε κατά το δοκούν κομματικά όργανα τα οποία ουσιαστικά δεν συνεδρίασαν ποτέ και συγχρόνως, συγκρότησε μία ομάδα αποτελούμενη από νέα πρόσωπα για να εκπροσωπούν την ΕΛΑΣ στα κανάλια. Παράλληλα, άρχισε να παρουσιάζει και τομείς του προγράμματός του, όπως για παράδειγμα για την Παιδεία και την Αυτοδιοίκηση, κάνοντας και ο ίδιος σποραδικές εμφανίσεις, άλλοτε δια ζώσης, άλλοτε μέσω αναρτήσεων και ανακοινώσεων.

Η αρχική απήχηση της ΕΛΑΣ, όπως τουλάχιστον αποτυπώθηκε στις πρώτες δημοσκοπήσεις ήταν λίγο παραπάνω από ικανοποιητική. «Μέσα σε λίγες μέρες γίναμε αξιωματική αντιπολίτευση» έσπευσε να δηλώσει ο κ. Τσίπρας βλέποντας το κόμμα του να βρίσκεται πάνω από το ΠΑΣΟΚ. Άλλα, πιο ενθουσιώδη στελέχη του εμφανίζονταν βέβαια ότι πολύ σύντομα το δημοσκοπικό ποσοστό θα έχει μπροστά τον αριθμό «2», ενώ υπήρξαν και έγκυροι αναλυτές οι οποίοι εκτιμούσαν ότι η δυναμική του κόμματος είναι τέτοια ώστε μπορεί να διεκδικήσει ακόμη και την πρωτιά στις εκλογές.

Στασιμότητα

Σήμερα, σχεδόν δυόμιση μήνες μετά το Θησείο η ΕΛΑΣ φαίνεται να βρίσκεται σε στασιμότητα. Τα δημοσκοπικά ποσοστά έχουν κολλήσει στο 15% με 17%, ενώ και η τηλεοπτική εικόνα του κόμματος, όπως σχηματοποιείται από τη νέα γενιά στελεχών δεν είναι ιδιαίτερα ελκυστική. Και δεν φταίει μόνο η απειρία τους. Η έλλειψη πολιτικών θέσεων είναι κάτι παραπάνω από εμφανής με αποτέλεσμα ο κάθε εκπρόσωπος να εκφράζει ουσιαστικά προσωπικές απόψεις οι οποίες συχνά είναι αντικρουόμενες.

Το τελευταίο δεκαπενθήμερο, δε, ακόμη και αυτά τα στελέχη έχουν αποσυρθεί, όπως έκανε άλλωστε και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας. Στην Αμαλίας εκτιμούν προφανώς ότι μετά τη λήξη του συναγερμού για τις πρόωρες εκλογές, υπάρχει χρόνος για προετοιμασία. Επιπλέον, είναι προτιμότερη η πρόσκαιρη απουσία από τα τηλεοπτικά παράθυρα, από μια εικόνα νέων, ασύντακτων στελεχών, που ο καθένας να λέει το μακρύ του και το κοντό του.

Φυλλορροεί

Η συγκέντρωση στο «Ολύμπιον» όπου η κα Καρυστιανού ανακοίνωσε την ίδρυση του κόμματός της ήταν απολύτως ενδεικτική για το τι θα ακολουθούσε. Προσέλευση χαμηλότερη των προσδοκιών, οργάνωση ερασιτεχνικού επιπέδου (φλύαρο και «χύμα» το δίδυμο Αυγερινού-Μουτσάτσου) και μια «έκθεση ιδεών» σε θέση ιδρυτικής διακήρυξης.

Τρεις μήνες μετά το νέο κόμμα έχει μόνο όνομα και πρόεδρο και μια κλειστή ομάδα πολύ στενών συνεργατών της κα Καρυστιανού η οποία απ' ότι φαίνεται κάνει το γενικό κουμάντο. Δίχως στελέχη, χωρίς κομματικά όργανα, χωρίς στοιχειώδεις πολιτικές διεργασίες και, κυρίως, δίχως πολιτικές θέσεις, παρά μόνο κάποια σποραδικά συνθήματα από τα οποία προσπαθεί κανείς να ταξινομήσει την «Ελπίδα» στον πολιτικό χάρτη.

Ο θυελλώδης άνεμος που σηκώθηκε στις αρχές του 2025 με τα μαζικά συλλαλητήρια για τα Τέμπη, όχι μόνο δεν φούσκωσε τα πανιά της «Ελπίδας», όπως πίστευε η αρχηγός της, αλλά πλέον πνέει και κόντρα. Σχεδόν το σύνολο των συγγενών των θυμάτων του τραγικού δυστυχήματος είναι απέναντι, ενώ το ένα μετά το άλλο, δεκάδες στελέχη αποχωρούν.

Η ίδια η κα Καρυστιανού η οποία συγκίνησε το πανελλήνιο ως επικεφαλής του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων των Τεμπών, εμφανίζεται εξαιρετικά ανεπαρκής να ανταποκριθεί στον απαιτητικό ρόλο της ως αρχηγός κόμματος. Η «Ελπίδα», από ένα ιδιάζον πολιτικό μόρφωμα (διότι κόμμα ποτέ δεν υπήρξε) κινδυνεύει να μετατραπεί σε γκρουπούσκουλο. Ο αρχικός υπερφίαλος στόχος η «Ελπίδα» να βγει πρώτο κόμμα και η κα Καρυστιανού πρωθυπουργός αναθεωρείται επί τα πολύ χείρω. Πλέον ο ρεαλιστικός στόχος είναι η είσοδος στη Βουλή, και βλέπουμε...

*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 09.08.2026