Θεσσαλονίκη: Μικρή ένταση στη Μαρασλή κατά τη διάρκεια μηχανοκίνητης πορείας οπαδών του ΠΑΟΚ
Ρίψη αντικειμένων προς τις αστυνομικές δυνάμεις – Περιορισμένης έκτασης το επεισόδιο
- Newsroom
Κατοχή στη Θεσσαλονίκη. Κάποια σχολεία έχουν επιταχθεί από τους Γερμανούς, όπως το 4ο λύκειο στη σημερινή Ανδρέα Συγγρού, που χρησιμοποιείται ως όρχος, αφού στον αυλόγυρό του σταθμεύουν τα φορτηγά των κατακτητών. Τα υπόλοιπα σχολεία υπολειτουργούν: τα μαθήματα διαρκούν τρεις ώρες την ημέρα και γίνονται "πλημμελώς", αφού πολλοί εκπαιδευτικοί έχουν αφήσει τις σχολικές έδρες και τα βιβλία για να πιάσουν τα όπλα στα πολεμικά μέτωπα κι άλλοι έχουν ήδη χαθεί από εχθρικά πυρά. Ενδεικτικό είναι ότι το 2o λύκειο Θεσσαλονίκης, που και σήμερα εδρεύει στην οδό Ικτίνου, έχει χάσει στη διάρκεια της Κατοχής τη στέγη του και τα μαθήματα γίνονται είτε στο προαύλιο του Ιερού Ναού της Αγίας Σοφίας - όταν ο καιρός το επιτρέπει - είτε μέσα στην εκκλησία, όταν το κρύο είναι τσουχτερό είτε σε ενοικιαζόμενους χώρους.
Παρά την προβληματική λειτουργία των σχολείων, οι εξετάσεις για το απολυτήριο του εξατάξιου, το "χρυσό βραχιόλι" όπως το αποκαλούσαν, γιατί εκείνα τα χρόνια ήταν το διαβατήριο για το πανεπιστήμιο, αλλά και για να αποκτήσει κάποιος μια περίζηλη θέση στο δημόσιο, συνεχίζονται κανονικά. Και το μεράκι των σπουδών δεν εγκαταλείπει τους Θεσσαλονικείς στη χειμαζόμενη πόλη. Αναζητούν λύσεις για να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους. Και τη λύση αυτή τη βρίσκουν είτε με δασκάλους στο σπίτι (οικοδιδασκαλία) είτε στα ιδιωτικά φροντιστήρια - κι ας μη μπορούν πολλοί από αυτούς να πληρώσουν τους φροντιστές με χρήμα.
"Με βάση τις διαφημίσεις στην εφημερίδα "Νέα Ευρώπη" και τις προφορικές μαρτυρίες μαθητών, στη Θεσσαλονίκη της Κατοχής λειτουργούν επισήμως 14 φροντιστήρια. 'Οσοι φροντιστές βρίσκονται στην πόλη, αυτή τη δουλειά ξέρουν να κάνουν κι αυτή συνεχίζουν. Οι γονείς δε, γνωρίζουν ότι κάποτε θα τελειώσει ο πόλεμος και θέλουν τα παιδιά τους να αποκτήσουν εφόδια, οπότε απευθύνονται στα φροντιστήρια, αφού τα σχολεία δεν λειτουργούν κανονικά. Αυτό που γίνεται στη Θεσσαλονίκη της εποχής είναι clearing (σ.σ. αμοιβαίο ή συμψηφιστικό εμπόριο, ανταλλαγή προϊόντων ουσιαστικά), δηλαδή οι γονείς που δεν έχουν χρήματα πληρώνουν με τσιγάρα, με σιτάρι ή βάφοντας για παράδειγμα. Δηλαδή οι φροντιστές πληρώνονται είτε σε χρήμα είτε σε δουλειά είτε σε είδος", επισημαίνει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο δημιουργός του Ιστορικού Αρχείου Φροντιστών της Θεσσαλονίκης, Γεώργιος Κωνσταντάρας, ενόψει της έκθεσης που διοργανώνεται μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου στη Νέα Παραλία από τον Σύνδεσμο Φροντιστών Θεσσαλονίκης, υπό την αιγίδα του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΕΕΘ) και με την υποστήριξη του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Η έκθεση, τα εγκαίνια της οποίας θα πραγματοποιηθούν στις 20 Οκτωβρίου, στις 6μμ και η οποία θα είναι ανοιχτή (με δωρεάν είσοδο) μέχρι το τέλος του μήνα, φιλοξενείται στο 7ο Γυάλινο Περίπτερο του Κήπου του Νερού (στάση Γεωργίου, πριν το Μέγαρο Μουσικής). Το Ιστορικό Αρχείο, μέρος του οποίου θα μπορούν να δουν οι επισκέπτες, περιλαμβάνει έντυπα, φωτογραφίες, δημοσιεύματα και άλλο υλικό από τη λειτουργία ιδιωτικών φροντιστηρίων στην περιοχή της Θεσσαλονίκης, ήδη από το 1870! Ανάμεσα στα εκθέματα μπορεί να δει κάποιος προγράμματα σπουδών, διαφημίσεις, σχολικά βοηθήματα, σπάνια πολυσέλιδα βιβλία και άλλο υλικό, που έχουν συλλέξει και τα μέλη του Συνδέσμου. Μάλιστα από τις 5 το απόγευμα έως τις 8 το βράδυ θα γίνεται δωρεάν ξενάγηση από τους επιμελητές της έκθεσης, ενώ όσοι επιθυμούν πρωινή επίσκεψη μπορούν να επικοινωνούν για τον προγραμματισμό της με τον Γιώργο Κωνσταντάρα.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ ΜΠΕ
