Η οδός Ελ. Ζωγράφου, οι επιρροές Ναπολέοντα στον Ζέρβα, η “διάσταση” Αχτσιόγλου – Τζανακόπουλου, ο πονοκέφαλος των ντιμπέιτ και το “κλειστό” στου Χαριλάου. Γράφει ο Σαλονικιός

Στην πολιτική, χειρότερο και από ένα λάθος, είναι να επιμένεις σε αυτό ενώ όλα σού δείχνουν ότι πρόκειται περί λάθους. Τέτοια περίπτωση είναι η πολύπαθη οδός Ελένης Ζωγράφου, ο δρόμος που συνδέσει την Αγίου Δημητρίου με το ομώνυμο νοσοκομείο και τα κάστρα.

Η ιδέα να πλακοστρωθεί πριν από λίγα χρόνια δεν ήταν κακή, καθώς έτσι ήταν πριν από πολλές δεκαετίες. Όμως ο τρόπος με τον οποίο έγινε, αποδείχθηκε ιδιαιτέρως ατυχής.

Ασθενείς και εργαζόμενοι στο νοσοκομείο, καθώς και χιλιάδες διερχόμενοι από και προς τα κάστρα, συμπεριλαμβανομένων και των επιβατών των γραμμών του ΟΑΣΘ που διέρχονται από τον συγκεκριμένο δρόμο, υπέφεραν καθημερινά εξαιτίας των κραδασμών που προκαλούσε το πλακοστρωμένο οδόστρωμα.

Δημοσιεύτηκαν δεκάδες ρεπορτάζ για την, ωραία στη σύλληψή της, πλην όμως, λανθασμένη στην εφαρμογή της, ιδέα. Απέναντι στις διαμαρτυρίες από εργαζόμενους του νοσοκομείου Άγιος Δημήτριος, τον ΟΑΣΘ, το ΕΚΑΒ, τους ταξιτζήδες, αλλά και πολίτες, η διοίκηση του Κωνσταντίνου Ζέρβα έκλεινε τα αυτιά της. Αρνιόταν να παραδεχθεί το σφάλμα της και επέμεινε σε αυτό μέχρι τέλους.

Ο τέως δήμαρχος ήταν ενδεχομένως θαυμαστής του Ναπολέοντα ο οποίος υποστήριζε ότι "Τρία πράγματα δεν κάνεις στην πολιτική: δεν υποχωρείς, δεν ανακαλείς και δεν παραδέχεσαι τα λάθη σου". Η κατάληξη, τόσο του Ναπολέοντα, όσο και του Ζέρβα, είναι γνωστή.

Η διοίκηση του Στέλιου Αγγελούδη επιχείρησε στην αρχή με κάποιες παρεμβάσεις στο πλακόστρωτο να μετριάσει κάπως το πρόβλημα. Όμως το αποτέλεσμα ήταν πενιχρό. Το πρόβλημα παρέμεινε. Χρειάστηκε κι αυτή χρόνο για να συνειδητοποιήσει ότι μοναδική λύση τελικά ήταν η εκ νέου ασφαλτόστρωση του δρόμου η οποία μόλις ολοκληρώθηκε. Προς μεγάλη ανακούφιση όσων διέρχονται καθημερινά από τον συγκεκριμένο δρόμο.

Είναι θέμα συνείδησης

Άκουσα κάποιες από τις δηλώσεις τις οποίες έκανε η πρώην υπουργός Έφη Αχτσιόγλου μετά την αποχώρησή της από την Νέα Αριστερά και την εν συνεχεία παραίτησή της από τη Βουλή. Ερωτηθείσα για την παραίτηση είπε ότι δεν θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά γιατί αυτό της υπαγόρευε η συνείδησή της, αλλά και η όλη πολιτική διαδρομή της.

Ναι, είναι η ίδια με την Αχτσιόγλου η οποία όταν αποχώρησε προ διετίας από τον ΣΥΡΙΖΑ για να πάει στην Νέα Αριστερά, κράτησε την έδρα της, παρότι αυτή ανήκε στον πρώην κόμμα της. Τι άλλαξε στο ενδιάμεσο; Μα η ίδρυση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα στο οποίο προσβλέπει για την πολιτική της επιβίωση.

Αντιθέτως, ο σύντροφός της στην πολιτική αλλά και στη ζωή, Δημήτρης Τζανακόπουλος, αποχώρησε κι αυτός από την Νέα Αριστερά, αλλά διατήρησε τη βουλευτική έδρα ως ανεξάρτητος. Όπως την είχε διατηρήσει και μετά την αποχώρησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η συνείδηση του Τζανακόπουλου είναι φαίνεται περισσότερο ελαστική από αυτήν της Έφης. Αφήστε που δεν είναι καθόλου εύκολο για ένα νοικοκυριό να χάσει ξαφνικά και τους δύο παχυλούς μισθούς.

Συνωστισμός

Η γέννηση δύο νέων κομμάτων, και ενδεχομένως και ενός τρίτου τις επόμενες εβδομάδες, πέρα από τις πολιτικές ανακατατάξεις, δημιουργεί και κάποια πρακτικά προβλήματα τα οποία θα τα βρούμε μπροστά μας όσο θα πλησιάζουν οι εκλογές.

Ένα απ' αυτά, για παράδειγμα, είναι η διοργάνωση των τηλεοπτικών ντιμπέιτ. Με βάση την έως τώρα πρακτική, σε αυτές τις συζητήσεις συμμετείχαν οι αρχηγοί των κομμάτων τα οποία εκπροσωπούνταν στην απερχόμενη Βουλή καθώς και στην ευρωβουλή. Με βάση αυτό ο Αλέξης Τσίπρας, η Μαρία Καρυστιανού και ο Αντώνης Σαμαράς, εφόσον προχωρήσει κι αυτός στην ίδρυση κόμματος, θα είναι απόντες από το ντιμπέιτ. Κάτι τέτοιο, βέβαια, θα μοιάζει με φαγητό νερομπουλέ.

Από την άλλη, μια συζήτηση μεταξύ δώδεκα πολιτικών αρχηγών, οκτώ από κόμματα που εκπροσωπούνται στο ελληνικό Κοινοβούλιο συν τη Λατινοπούλου που είναι στην ευρωβουλή, θα είναι χαοτική. Βεβαίως, ως εκείνη την ώρα ενδέχεται κάποια από τα σημερινά κόμματα να μην υπάρχουν. Για παράδειγμα, ο ΣΥΡΙΖΑ δύσκολα θα κατέβει στις εκλογές, προϊδέασε χθες επ΄αυτού ο Σωκράτης Φάμελλος. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και με την Νέα Αριστερά.

Σε κάθε περίπτωση όμως, θα πρέπει να αναζητηθεί τρόπος ώστε, από τη μια να μην υπάρξουν αποκλεισμοί, όσων καταφέρουν να φτάσουν ως την κάλπη, αλλά συγχρόνως και οι συζητήσεις να είναι ουσιαστικές. Μια λύση θα μπορούσε να είναι η διοργάνωση τριών, τεσσάρων συζητήσεων με διαφορετική σύνθεση ώστε να εξασφαλιστεί ικανός χρόνος για όλους. Δεν αποκλείεται πάντως, για να μην πω ότι είναι ίσως και το πιθανότερο, αυτός ο συνωστισμός να αποτελέσει την αφορμή για τη ματαίωση των ντιμπέιτ. Οψόμεθα...

Μικρό το Παλέ

Η ιδέα δεν είναι καινούργια. Είχε ακουστεί και παλαιότερα, στη χρυσή εποχή του ΑΡΗ επί Γκάλη, Γιαννάκη και λοιπών· την ακούω ξανά τις τελευταίες ημέρες, μετά την ανακοίνωση ότι νέος προπονητής της ομάδας θα είναι ο Βασίλης Σπανούλης. Οι κιτρινόμαυροι της Θεσσαλονίκης, πάνω στον ενθουσιασμό τους επαναφέρουν τη συζήτηση το γήπεδο Χαριλάου να γίνει κλειστό, ώστε να παίζει εκεί η ομάδα μπάσκετ. Θεωρούν, και δεν έχουν άδικο, ότι στη νέα εποχή που ξεκινά το ιστορικό Παλέ ντε Σπορ θα φαντάζει πολύ μικρό για να χωρέσει τον κόσμο και τα όνειρα του συλλόγου.

Ο προβληματισμός δεν είναι αβάσιμος. Στόχος των επενδυτών του μπασκετικού ΑΡΗ είναι από την μεθεπόμενη αγωνιστική περίοδο 2027-2028 η ομάδα να συμμετέχει στην κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση που είναι η Ευρωλίγκα. Ή, ενδεχομένως, στο ΝΒΑ Europe το οποίο συζητείται ήδη. Τέτοιοι υψηλοί στόχοι είναι αλήθεια ότι απαιτούν και ανάλογες γηπεδικές εγκαταστάσεις. Φαντάζομαι ότι το θέμα αυτό απασχολεί και τη διοίκηση του συλλόγου και ίσως έχουμε νέα λίαν συντόμως.