Ηρακλής Γήπεδο προ των πυλών

- Newsroom

Από τη στιγμή που ξεπεράστηκαν όλα τα γραφειοκρατικά προβλήματα και ο Ηρακλής έγινε και με τη βούλα ιδιοκτήτης της έκτασης των 58 στρεμμάτων, βρισκόμαστε στο "μηδέν". Πλέον, το βάρος πέφτει στην εξεύρεση οικονομικών πόρων για την ανέγερση του γηπέδου

Από το 1965, όταν δόθηκε ως αντιπαροχή στον Ερασιτέχνη Ηρακλή μία έκταση στην περιοχή της Μίκρας, πέρασαν 42 χρόνια. Σε αυτό το διάστημα έγιναν θεμελιώσεις, υπογράφηκαν έγγραφα, αλλά ο σύλλογος παραμένει άστεγος. Μέχρι τη Δευτέρα, η ευθύνη βάρυνε την Πολιτεία. Πλέον το μπαλάκι πέφτει στους ανθρώπους του Ηρακλή, που καλούνται να φανούν συνεπείς στο ραντεβού που έχουν με την ιστορία.

Του Δημήτρη Βλάχου

Ενόψει των βουλευτικών εκλογών, ο υφυπουργός Αθλητισμού, αρμόδιος για θέματα Αθλητισμού, Γιώργος Ορφανός, υπέγραψε την παραχώρηση στον Ερασιτέχνη μίας έκτασης 18.723,28 τετραγωνικών μέτρων. Κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι ο ΓΣ έχει στην κατοχή του ενιαία έκταση περίπου 56 στρεμμάτων στην περιοχή της Μίκρας. Χώρος που κρίνεται αρκετός για να υλοποιηθεί ένα όνειρο δεκαετιών. Η κατασκευή ποδοσφαιρικού γηπέδου. Η "Μακεδονία της Κυριακής" ανοίγει τον φάκελο "Γήπεδο στη Μίκρα" και επιχειρεί να προσεγγίσει κάθε πτυχή της συγκεκριμένης υπόθεσης.

ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ

Μέχρι το 2005 δεν υπήρχε η δυνατότητα να χτίσει κάποιος στον συγκεκριμένο χώρο και γι' αυτό το λόγο υπήρχε θέμα νομιμότητας του κτιρίου. Όμως, επί θητείας Ευάγγελου Βενιζέλου στο υπουργείο Πολιτισμού, ψηφίστηκε διάταξη για τη χρήση γης και την εμπορική εκμετάλλευση του χώρου. Βάσει του συντελεστή δόμησης της περιοχής (0,3), μπορούν να αξιοποιηθούν περίπου 18 στρέμματα της συνολικής έκτασης. Σε αυτό το κομμάτι θα κατασκευαστεί το γήπεδο, ενώ υπάρχει το περιθώριο εμπορικής ανάπτυξης σε ποσοστό 35% (περίπου 6.500 τ.μ.). Βάσει νόμου δίνεται η δυνατότητα εκμετάλλευσης και του υπόλοιπου χώρου, εφόσον δημιουργηθούν χώροι που έχουν σχέση με αθλητική δραστηριότητα. Ετσι, μπορεί να δημιουργηθεί ένα γυμναστήριο από την εκμετάλλευση του οποίου θα προκύπτουν έσοδα για τον φορέα που θα διαχειρίζεται το γήπεδο.

ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΙ

Το πρώτο πράγμα που θα γίνει στο αμέσως προσεχές διάστημα, είναι να ανατεθεί σε μία εταιρεία η μελέτη βιωσιμότητας της επένδυσης. Να γνωρίζουν δηλαδή οι άνθρωποι του συλλόγου τι είδους γήπεδο μπορούν να κατασκευάσουν και σε τι οφέλη μπορούν να προσβλέπουν. Σχετική μελέτη είχε γίνει πριν από αρκετά χρόνια για τα 38 στρέμματα που είχε στην κατοχή του ο Ερασιτέχνης. Από εκείνη την μελέτη προέκυψε ότι μπορεί να κατασκευαστεί ένα καθαρά ποδοσφαιρικό γήπεδο 18.000 θέσεων, με σκέπαστρο σε όλες τις θύρες, υπόγειο πάρκινγκ, ενώ η εμπορική ανάπτυξη υπολογιζόταν σε μία έκταση περίπου 3.500 τ.μ. Το συνολικό κόστος εκείνου του έργου υπολογιζόταν στα 20 εκατομμύρια ευρώ. Τα δεδομένα πλέον έχουν αλλάξει. Η χωρητικότητα μπορεί να αυξηθεί, ενώ υπάρχει η δυνατότητα κατασκευής βοηθητικών γηπέδων, ώστε να μη χρειαστεί η ομάδα να αναζητήσει προπονητικό κέντρο. Μέχρι όμως να πάρουν οι κυανόλευκοι την μελέτη στα χέρια τους, όλα τα ανωτέρω είναι θεωρητικά και στηρίζονται στις εκτιμήσεις ανθρώπων που έχουν ασχοληθεί με ανάλογα έργα.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΙ

Από τη στιγμή που ξεπεράστηκαν όλα τα γραφειοκρατικά προβλήματα και ο Ηρακλής έγινε και με τη βούλα ιδιοκτήτης της έκτασης των 58 στρεμμάτων, βρισκόμαστε στο "μηδέν". Πλέον, το βάρος πέφτει στην εξεύρεση οικονομικών πόρων για την ανέγερση του γηπέδου. Από την πλευρά της Πολιτείας υπάρχει η έγγραφη δέσμευση (υπογράφηκε σχετική σύμβαση επί θητείας Γιώργου Λιάνη στο υφυπουργείο Αθλητισμού) για καταβολή 4,5 εκατομμυρίων ευρώ για την πρώτη φάση των εργασιών. Τα υπόλοιπα χρήματα θα πρέπει να τα εξασφαλίσουν οι κυανόλευκοι από ιδίους πόρους και ήδη επεξεργάζονται διάφορα σχέδια.

Το πρώτο αφορά τη σύσταση ενός φορέα, που πιθανότατα θα αποτελείται από τον Ερασιτέχνη, την ΠΑΕ και την κατασκευάστρια εταιρεία, που θα καταθέσει αίτηση για δάνειο σε κάποια τράπεζα, ενώ το δεύτερο αφορά έναν διεθνή διαγωνισμό για να επιλεγεί μία κατασκευαστική εταιρεία που θα αναλάβει το έργο.

Όποια από τις δύο οδούς και αν επιλεγεί, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα δύο μοντέλα κατασκευής γηπέδου. Ένα είναι το ελληνικό, με την κρατική εμπλοκή, και ένα το διεθνές, με την ιδιωτική πρωτοβουλία.

ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ...

Ο Ηρακλής αναζητά ιδιόκτητη ποδοσφαιρική στέγη εδώ και δεκαετίες, το ίδιο και πολλές άλλες ομάδες. Η μόδα έχει ξεκινήσει από το εξωτερικό, αλλά στην Ελλάδα οι ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες και οι πελάτες τους, δηλαδή οι φίλαθλοι, βλέπουν μέσω τηλεόρασης το εισαγώγιμο προϊόν, αλλά όχι την ουσία του. Ενώ στο εξωτερικό τα υπερσύγχρονα γήπεδα κατασκευάζονται από τους ίδιους τους συλλόγους, στην Ελλάδα έχουμε αναγάγει αυτό το έργο σε κρατική υποχρέωση. Δεν θα το είχαμε αναγάγει, αν το ίδιο το κράτος δεν έδινε δικαιώματα, με αντάλλαγμα κάποιες εκατοντάδες ψήφων.

Οι τελευταίες ΠΑΕ που είχαν την τύχη να δρομολογηθούν οι εξελίξεις για το νέο τους γήπεδο ήταν ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ. Βέβαια, οι ερυθρόλευκοι ήδη από το 2004 απολαμβάνουν την πολυτέλεια του Καραϊσκάκη. Θεωρητικά τη χρηματοδότηση του έργου την είχε αναλάβει η ΠΑΕ Ολυμπιακός. Μόνο που ένα δημοσίευμα της "Ελευθεροτυπίας", που έφερε την υπογραφή του Φίλιππου Συρίγου, αποκάλυψε ακριβώς το αντίθετο.

Ο "ΑΘΗΝΑ 2004" ανέλαβε τη διαμόρφωση των εξωτερικών χώρων του γηπέδου και την κατασκευή πάρκινγκ 1.130 θέσεων, αλλά και οποιοδήποτε έργο αφορούσε στην προσαρμογή του γηπέδου στις Ολυμπιακές απαιτήσεις. Έπειτα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το γήπεδο δεν εκχωρήθηκε στην ΠΑΕ Ολυμπιακός, αλλά στον Σωκράτη Κόκκαλη προσωπικά, αφού σύμφωνα με τη σύμβαση, η ΠΑΕ εκχώρησε τα δικαιώματα εκμετάλλευσης σε τρίτο. Η εκχώρηση θα διαρκέσει 49 χρόνια και το γήπεδο θα πρέπει να επιστραφεί στο δημόσιο στην κατάσταση στην οποία παραδόθηκε. Η πιθανότητα επιστροφής, βέβαια, είναι θεωρητική.
Στην περίπτωση της ΑΕΚ δεν έχουμε (τουλάχιστον με τα έως τώρα δεδομένα) κατασκευή γηπέδου με έξοδα του κράτους, αλλά κάτι παραπλήσιο. Η παραχώρηση 257 στρεμμάτων στην περιοχή του ΟΔΔΥ στα Άνω Λιόσια από το κράτος στην Ένωση αποτελεί το πρώτο και τεράστιο βήμα για την κατασκευή του (δεύτερου) ιδιόκτητου γηπέδου της ΑΕΚ. Το επόμενο βήμα είναι να βρεθεί η κατασκευαστική εταιρεία που θα αναλάβει το έργο, αυτό όμως που δεν έχει διευκρινιστεί, είναι ποιος θα βάλει το χέρι στην τσέπη.

Όσο για το γήπεδο του Παναθηναϊκού, θα κατασκευαστεί στον Βοτανικό και για να προχωρήσει το θέμα, οι πράσινοι θα παραχωρήσουν στον δήμο Αθηναίων την έκταση που έχουν στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Μικρό το κακό, αφού για τη διπλή ανάπλαση Βοτανικού-Λεωφόρου, θα διατεθούν 125 εκατομμύρια ευρώ, ποσό ομολογουμένως τεράστιο.

Για αυτή την παραχώρηση, ο Ερασιτέχνης Παναθηναϊκός θα λαμβάνει ως αντάλλαγμα δικαιώματα χρήσης για 99 έτη στο 50% του γηπέδου Βοτανικού και σε 40 στρέμματα οικοπέδου, 300.000 ευρώ ετησίως πλέον των διαφυγόντων εσόδων του γηπέδου της Λεωφόρου, αλλά και 600.000 ευρώ ετησίως, με αναπροσαρμογή 4,5% τον χρόνο, μέχρι την αποπληρωμή του νέου γηπέδου.

Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός, από την πλευρά της, θα έχει την εκμετάλλευση του γηπέδου για 49 χρόνια, αλλά για την επόμενη εικοσαετία θα καταβάλει συνολικά 3.300.00 ευρώ, ενώ θα αποδίδει στον δήμο το 15% επί των εισπράξεων εισιτηρίων και διαφημίσεων αγωνιστικού χώρου και το 10% επί των εισπράξεων από την παραχώρηση σουιτών.

Κοινό συμπέρασμα, ότι για να κατασκευαστεί ένα υπερσύγχρονο γήπεδο στην Ελλάδα, βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη (μας) το κράτος. Αυτό είναι το ελληνικό μοντέλο.

...ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

Τα πράγματα στις ποδοσφαιρικά προηγμένες χώρες είναι πολύ διαφορετικά. Εκεί τα εμπορικά τμήματα των συλλόγων δουλεύουν εξαιρετικά και η μόδα των τελευταίων ετών είναι η κατασκευή γηπέδων με τη βοήθεια του μάρκετινγκ. Εταιρείες-κολοσσοί αναλαμβάνουν τη χρηματοδότηση των γηπέδων ή ενός πολύ μεγάλου μέρους των εξόδων και ως αντάλλαγμα το γήπεδο παίρνει το όνομα της εταιρείας, η οποία με πολυετή συμβόλαια εκμεταλλεύεται μεγάλο μέρος των εμπορικών χώρων.

Τα παραδείγματα είναι πολλά. Η Μπάγερν και η Μόναχο 1860 παίζουν στην "Αλιάντζ Αρένα", η Άρσεναλ στο στάδιο "Έμιρεϊτς", η Βόλφσμπουργκ στην "Βολφγκσβάγκεν Αρένα", η Σάλκε στη "Βέλτινς Αρένα", το Αμβούργο στη "Νόρτμπανκ Αρένα", πρώην "AOL Αρένα", η Λεβερκούζεν στη "Μπάι Αρένα", η Αϊντχόβεν στο "Φίλιπς Στάντιον", η Μπόλτον στο "Ρίμποκ", η Οσασούνα στο "Ρέινο Ντε Ναβάρα".

Ανάλογη τακτική αρχίζουν να εφαρμόζουν και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η έδρα των Σικάγο Φάιαρ είναι το "Τογιότα Παρκ", των Νιου Ίνγκλαντ Ρεβολούσιον το στάδιο "Ζιλέτ" και της ομάδας του Ντάλας το "Πίτσα Χατ Παρκ". Αρκετοί από τους παραπάνω συλλόγους έδωσαν το όνομα του χορηγού στο γήπεδο μετά την κατασκευή, αφού ο πακτωλός των εκατομμυρίων δεν μπορούσε να μείνει απαρατήρητος.

Η εποχή όπου αυτή η μόδα θα περάσει και στην Ελλάδα, δεν φαντάζει και τόσο κοντινή. Κάποια στιγμή, όμως, το μεγάλο βήμα θα γίνει.