Ιστορίες για… βορείους #ΕΣΥ
«Τα πάνω κάτω θα έρθουν σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, μετά το τέλος της πανδημίας» υποστηρίζουν ορισμένοι στο ΕΣΥ της Βορείου Ελλάδος φωτογραφίζοντας το… κλείσιμο του «Αγίου Παύλου», το οποίο για τις ανάγκες αναχαίτισης της πανδημίας, μετατράπηκε σε νοσοκομείο αποκλειστικά για κρούσματα COVID-19. Τέλος στα σενάρια αυτά έδωσε ο διοικητής της αρμόδιας 4ης ΥΠΕ Μακεδονίας Θράκης στην οποία ανήκει το συγκεκριμένο νοσοκομείο στα όρια των δήμων Καλαμαριάς και Θεσσαλονίκης. O Δημήτρης Τσαλικάκης με αφορμή επίσκεψη του στο εμβολιαστικό κέντρο του νοσοκομείου μίλησε στους εργαζόμενους και ξεκαθάρισε «τον προσανατολισμό του ‘Αγίου Παύλου’ ανάλογα με τα επιδημιολογικά δεδομένα». Παρουσία του διοικητή Οδυσσέα Κατσάκα, των μελών του δ.σ., του διευθυντή της ιατρικής υπηρεσίας, της διευθύνουσας των νοσηλευτών, των διευθυντών κλινικών και συνδικαλιστών τόνισε ότι «το νοσοκομείο πρέπει να μεγαλώσει και να γίνει ο πυλώνας της ανατολικής Θεσσαλονίκης και στην κατεύθυνση αυτή είναι όλες οι προτάσεις που έχει διαμορφώσει η 4η Υγειονομική Περιφέρεια Μακεδονίας Θράκης». Βέβαια πολλές προτάσεις της Θεσσαλονίκης δύσκολα γίνονται... πράξεις της Αθήνας.
«Στο νοσοκομείο Βέροιας δεν έχουμε ακόμη οργανωμένο ΤΕΠ όπως θα έπρεπε και προβλέπονταν εδώ και χρόνια για κάθε νομαρχιακό γενικό νοσοκομείο» είπε σε Webinar ο παθολόγος και επιμελητής Κωνσταντίνος Κοντοτάσιος. Όπως μας έλεγε επιτελικό στέλεχος του υπουργείου Υγείας «οι γιατροί στα περιφερειακά νοσοκομεία από την αρχή της κρίσης ως σήμερα αποδείχθηκαν… περισσότερο ήρωες από τους συναδέλφους τους στις μεγάλες πόλεις και τα μεγάλα νοσοκομεία. Εφημέρευαν συνεχώς, χωρίς σύγχρονες υποδομές, έδιναν τις πρώτες βοήθειες σε ύποπτα ή επιβεβαιωμένα κρούσματα τα οποία με σχετική καθυστέρηση και απρόβλεπτα προβλήματα διακομίζονταν κυρίως στο «ΑΧΕΠΑ», Κέντρο Αναφοράς του ιού στη Βόρεια Ελλάδα».
Το θέμα της ιατρικής ευθύνης απασχολεί εδώ και μερικές εβδομάδες τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους των γιατρών και στην Ελλάδα. Να θυμίσουμε ότι λόγω πανδημίας στις ΗΠΑ έχει θεσπιστεί ιατρική ασυλία, ύστερα από το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών, ώστε να μην εργάζονται υπό την απειλή μηνύσεων και αγωγών, κάτι που συζητούν και στην ΕΕ. Οι καθηγητές νομικών σχολών εξετάζουν όλες τις παραμέτρους ώστε και οι ασθενείς να είναι «καλυμμένοι» αλλά και οι γιατροί στην πρωτόγνωρη αυτή κατάσταση. Σύμφωνα με όσα λένε στα διαδικτυακά συνέδρια δύο είναι τα κομβικής σημασίας ζητήματα. Το πρώτο αφορά στο λεπτομερή ηλεκτρονικό ιατρικό φάκελο του κάθε περιστατικού και το δεύτερο στην ενημέρωση του ασθενή και των συγγενών του, η οποία «δύναται να εκλαμβάνεται και ως συναίνεση σε οποιαδήποτε ιατρική απόφαση ή πράξη». Όμως πώς με τόσο «τρέξιμο» και ελλείψεις προσωπικού το οποίο επίσης συχνά νοσεί θα μπορούσε να δημιουργηθεί αξιόπιστος ηλεκτρονικός ιατρικός φάκελος; Επίσης πώς θα ενημερώνονται ασθενείς και συγγενείς όταν η επικοινωνία με τους γιατρούς, ακόμη και σε καλές εποχές δεν ήταν και το πιο εύκολο;
Το σίγουρο είναι ότι γιατροί περιμένουν δικαστικές περιπέτειες για ιατρικά λάθη, εντός ή εκτός εισαγωγικών, ενώ δικηγόροι μιλούν μόνο για ευθύνες της πολιτείας η οποία χαράζει και υλοποιεί τη στρατηγική διαχείρισης (περίθαλψης, εμβολιασμού κ.ά.) με δημιουργία κατάλληλων υποδομών και πρόσληψη εργαζομένων.
*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 24 Ιανουαρίου 2021
