Ιταλία - Βραζιλία 3-2: Το έπος της Βαρκελώνης και το ρεσιτάλ του Πάολο Ρόσι (βίντεο)

H 5η Ιουλίου 1982 είναι μία σημαδιακή ημερομηνία για το παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς στο Στάδιο Σαριά της Βαρκελώνης, η Ιταλία του Έντσο Μπέαρζοτ και η Βραζιλία του Τέλε Σαντάνα έγραψαν μία από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές εποποιίες όλων των εποχών.

Σε έναν από τους θεαματικότερους αγώνες της ποδοσφαιρικής ιστορίας, για τον δεύτερο γύρο του Μουντιάλ της Ισπανίας, η σκουάντρα ατζούρα επικράτησε 3-2 της αδιανόητα ποιοτικής Βραζιλίας, μίας ομάδας που, από πλευράς ταλέντου, ήταν εφάμιλλη εκείνης που θριάμβευσε στο Μεξικό, το 1970.

Η σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων

Η αναμέτρηση αυτή ήταν μια κλασική μάχη μεταξύ δύο εκ διαμέτρου αντίθετων ποδοσφαιρικών φιλοσοφιών. Από τη μία πλευρά, η σελεσάο παρουσίασε ένα από τα πιο θεαματικά σύνολα που έπαιξαν ποτέ ποδόσφαιρο.

Με παίκτες - αρτίστες όπως ο Ζίκο, ο Σόκρατες, ο Φαλκάο και ο Έντερ, η ομάδα του Σαντάνα μάγευε με τα περίτεχνα «τρίγωνακια» στη μεσαία της γραμμή και την άκρως επιθετική της λογική. Μοναδικό της αδύνατο σημείο ήταν παρουσία του μετριότατου γκολκίπερ Βαλντίρ Πέρες, στη θέση του τερματοφύλακα.

Τρίτη 23 Ιου 2026, 19:44

Βραζιλία - Ιταλία 4-1: Ο τελικός των τελικών και το «κύκνειο άσμα» του Πελέ (βίντεο)

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Η Βραζιλία προέβαλλε ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί και της αρκούσε μία ισοπαλία για να προκριθεί στα ημιτελικά. Στην άλλη πλευρά βρισκόταν η Ιταλία του Έντσο Μπέαρζοτ, που είχε περάσει τον όμιλο με τρεις ισοπαλίες και δεν έδειχνε ικανή να απειλήσει τους Βραζιλιάνους. Ωστόσο, η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική.

Το κρεσέντο του Πάολο Ρόσι

Ο χαρισματικός σέντερ φορ των ατζούρι, Πάολο Ρόσι, είχε επιστρέψει πρόσφατα στη δράση έπειτα από διετή αποκλεισμό λόγω εμπλοκής σε σκάνδαλο παράνομων στοιχημάτων. Ο «Παολίνο» είχε επικριθεί μάλιστα έντονα από τον ιταλικό Τύπο, καθώς δεν είχε πετύχει γκολ στα προηγούμενα παιχνίδια του τουρνουά.

Ο Μπέρζοτ τού είχε όμως απόλυτη εμπιστοσύνη και η εξέλιξη των πραγμάτων τον δικαίωσε πλήρως. Ο Ρόσι «άνοιξε λογαριασμό» μόλις στο 5ο λεπτό της αναμέτρησης με δυνατή κεφαλιά, «παγώνοντας» τους Βραζιλιάνους. Η Βραζιλία αντέδρασε άμεσα και ισοφάρισε στο 12ο λεπτό με τον Σόκρατες.

Παρ' όλα αυτά, η σκουάντρα ατζούρα δεν πτοήθηκε. Στο 25ο λεπτό, ο Ρόσι εκμεταλλεύτηκε αμυντικό λάθος και έδωσε εκ νέου το προβάδισμα στην ομάδα του, στέλνοντας τις δύο ομάδες στα αποδυτήρια με το σκορ στο 2-1 υπέρ της Ιταλίας.

Στο δεύτερο ημίχρονο η πίεση των Βραζιλιάνων κορυφώθηκε. Στο 68ο λεπτό, ο Φαλκάο κατάφερε να φέρει ξανά το ματς στα ίσα (2-2), ένα αποτέλεσμα που έστελνε τη Βραζιλία στα ημιτελικά, χάρη στην καλύτερη διαφορά τερμάτων.

Οι Ιταλοί, ωστόσο, δεν είχαν πει την τελευταία τους λέξη. Έπειτα από εκτέλεση κόρνερ στο 74ο λεπτό και την αδυναμία της βραζιλιανικής άμυνας να απομακρύνει τη μπάλα, ο Ρόσι βρέθηκε στη σωστή θέση και με σουτ ολοκλήρωσε το προσωπικό του χατ τρικ, γράφοντας το τελικό 3-2. Στα εναπομείναντα λεπτά η Βραζιλία πολιόρκησε την εστία του 40χρονου Ντίνο Τζοφ, αλλά ο βετεράνος πορτιέρε κατέβασε τα ρολά και κράτησε το 3-2.

Το σφύριγμα της λήξης σήμανε τον αποκλεισμό της Βραζιλίας, σε μια μέρα που, κατά τον Σόκρατες, ήταν «η ημέρα που πέθανε το ποδόσφαιρο». Η Ιταλία συνέχισε αποκλείοντας τη μεγάλη Πολωνία (2-0) στα ημιτελικά και με τη νίκη 3-1 επί της Δ. Γερμανίας στον τελικό, κατέκτησε το τρίτο της τρόπαιο.

Ο θρυλικός αγώνας του Σαριά θεωρείται ακόμη και σήμερα, 44 χρόνια μετά, ως ένας από τους ωραιότερους (αν όχι ο ωραιότερος) στην ιστορία του ποδοσφαίρου και θα παραμείνει στη λίστα των κορυφαίων όσα χρόνια κι αν περάσουν.