Περάσαμε τον διήμερο αποκλεισμό της χώρας ελπίζοντας να ήταν τελική πράξη της μηνιαίας διαμαρτυρίας. Φυσικά αφού υπάρχει σε μερικά μέρη τετραήμερο αμφιβάλλουμε για ό,τι μας περιμένει.
Είναι λογικό ενόψει και της ανάγκης να προχωρήσουν οι αγροτικές εργασίες μέσα στον Ιανουάριο -ας θυμηθούμε ότι με το τέλος των γιορτών και την φώτιση και αγιασμό των υδάτων αρχίζουν οι αγροτικές εργασίες- να υπάρξει επαναφορά της κανονικότητας.
Πιθανόν είτε πραγματικά είτε προσχηματικά θα γίνει συνάντηση με τον πρωθυπουργό και θα μεταφερθεί η διαμαρτυρία αργότερα. Σε μήνες, χρόνια κ.λπ., ανάλογα φυσικά και με τις εξελίξεις στην πολιτική και κομματική πραγματικότητα.
Αν δούμε τι συμβαίνει από το 2000 και μετά θα καταλάβουμε ότι αντί να υπάρξει σχέδιο για την παραγωγή στον πρωτογενή τομέα και σχέδιο, όποιος έχει πραγματική ή θεωρητική αγροτική παραγωγή επιδοτείται και προφανώς δεν έχει καν ανάγκη να αναμορφώσει την παραγωγή του.
Η τελευταία κομμουνιστική χώρα! Έμμεσα πληρώνεται με τις επιδοτήσεις και φυσικά δεν έχει κανένα λόγο να παράγει ή να αλλάξει την παραγωγή του!
Τι θα έπρεπε να γίνει; Να υπάρξουν παντού συνεταιρισμοί που να οργανώσουν παραγωγή και διάθεση προϊόντων. Ασφαλώς τότε θα υπάρξει σύμφωνα με την οικονομική θεωρία βελτίωση του εισοδήματος και απλοποίηση των λειτουργιών.
Ασφαλώς αν μειωθούν οι ενδιάμεσοι λογικά θα έχουμε όφελος και εμείς οι δύστυχοι που αγοράζουμε αγροτικά προϊόντα. Δηλαδή αν στο ράφι τα φέρνει αυτός/αυτή που τα παράγει στο χωράφι δεν θα είναι καλύτερα;
Αν, επίσης, όπως σωστά λέει η κυβέρνηση υπάρχει αναφορά από πού έχει παραχθεί θα γλιτώσουμε από την βάφτιση ως ελληνικών ξένων προϊόντων! Αλλά ο «παραγωγός» που εισάγει από έξω και τα βαφτίζει θα χάσει!
Φυσικά θα πρέπει αντί να μαθαίνουν Αρχαία και Λατινικά στα σχολεία, να μαθαίνουν για την Οικονομία και την Πολιτική. Να καταλαβαίνουν ότι πρέπει να γίνεται προγραμματισμός, συνεργασία, συλλογική δράση και να μην ονειρεύονται τον Περικλή και την Ασπασία.
Πρέπει Περιφέρειες, Δήμοι και τοπικές ενότητες να οργανώσουν την αναδιάρθρωση σε τοπικό επίπεδο. Τα τοπικά αναπτυξιακά σχέδια να μην είναι κενά και να συμμετέχουν οι περισσότεροι, αν όχι όλοι.
Καλά ξεμπερδέματα λοιπόν. Η πελατειακή λειτουργία που πρέπει να καταργηθεί καλά κρατεί!
Στο διεθνές πεδίο καταλαβαίνουμε την πρόθεση να αναδιαταχθούν οι τάσεις ισχύος. Αν η πολιτική των ΗΠΑ οδηγήσει στην βελτίωση της ζωής στην Λατινική Αμερική θα είναι ότι καλύτερο αλλά δυστυχώς θα είναι δικαιολογία για άλλους (π.χ. ΚΙΝΑ, Ρωσία) να επιβάλλουν την βούλησή τους!
Ας περιμένουμε να δούμε και κυρίως εμείς οι 27 να κάνουμε τη δική μας στρατηγική για την αντιμετώπιση της νέας πραγματικότητας!
Ας ελπίζουμε στη θεία φώτιση και να έχουμε καλά ξεμπερδέματα.