Όπως μαθαίνουμε στο σχολείο, την εποχή των Ανακαλύψεων από τον 15ο αιώνα έως τον 18ο αιώνα, οι εκτεταμένες υπερπόντιες εξερευνήσεις αναδείχθηκαν σε ισχυρό παράγοντα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Πολλές ναυτικές και στεριανές αποστολές στην Αμερική, την Ασία, την Αφρική και την Αυστραλία, που συνεχίστηκαν και κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, και έληξαν με την εξερεύνηση των πολικών περιοχών στον 20ό αιώνα, οδήγησαν στην άνοδο του παγκόσμιου εμπορίου και των ευρωπαϊκών αποικιακών αυτοκρατοριών, με την επαφή μεταξύ του Παλαιού Κόσμου, την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, και τον Νέο Κόσμο, την Αμερική, που επέφερε μία μεγάλη μεταφορά φυτών, ζώων, τροφίμων, ανθρώπινων πληθυσμών (συμπεριλαμβανομένων των δούλων), μεταδοτικών ασθενειών και πολιτισμού μεταξύ του Ανατολικού και Δυτικού ημισφαιρίου. Αυτό αποτέλεσε ένα από τα πλέον σημαντικά παγκόσμια γεγονότα σχετικά με την οικολογία, τη γεωργία, και τον πολιτισμό στην ιστορία. Η αρχή της παγκοσμιοποίησης!
Δηλαδή; Παγκοσμιοποίηση; Να διαμορφωθεί μία ενιαία παγκόσμια κοινωνία που να μην έχει σύνορα και φραγμούς. Έλα όμως που κάποιοι είναι πιο δυνατοί και κάποιοι έχουν περισσότερα αγαθά! Έτσι οι ανισότητες και οι διαφορές στην ανάπτυξη παρέμειναν και δυστυχώς μεγάλωσαν.
Άλλωστε και στην ίδια χώρα προσπαθούμε για την άρση αποκλεισμών και ανισοτήτων! Ή -δυστυχώς- βλέπουμε κινήσεις αντίθετες. Ενίσχυση των ανισοτήτων και εκμετάλλευση του «πλούτου» των άλλων.
Οι δύο προτάσεις οργάνωσης της πολιτείας και της κοινωνίας εκφράστηκαν μετά το 1900 η μία πρόταση εξαγωγής της «Δημοκρατίας» και η άλλη εξαγωγής της «Επανάστασης». Δυστυχώς στη μία περίπτωση όταν φάνηκε η άρση εσωτερικά εκεί -όπως στην περίπτωση του Σάχη στο Ιράν, ανατράπηκε για να διατηρηθεί η προσδοκία εκμετάλλευσης των πηγών πλούτου της χώρας αυτής! Έτσι ζούμε σήμερα την ιρανική κρίση. Και φυσικά την Γροιλανδία!
Το άλλο πρότυπο που κατέρρευσε το 1989 έκανε εξαγωγή της λεγόμενης «Επανάστασης». Σήμερα βλέπουμε τις συνέπειες στην Λατινική και Κεντρική Αμερική όπου επαναστάσεις και ανατροπές δικτατοριών οδήγησαν σε νέες δικτατορίες. Εντάσεις ζούμε και στην γειτονιά μας. Η προσπάθεια καθυπόταξης της Ουκρανίας είναι χαρακτηριστική.
Και λοιπόν; Εμείς οι 27 της ΕΕ αντιμετωπίζουμε πιθανές περικοπές του πλούτου μας με δασμούς και φόρους και περικοπές αγαθών. Φυσικά πρέπει να χαράξουμε μία ενιαία πολιτική. Να γίνουμε το τρίτο πρότυπο οργάνωσης της κοινωνίας και να υποστηρίξουμε όλες τις κοινωνικές ομάδες ανεξάρτητα από τα επιμέρους χαρακτηριστικά. Θρησκεία, φύλο, φυλή, πολιτικές απόψεις δεν πρέπει να οδηγούν σε αποκλεισμούς. Μεγάλα λόγια θα πείτε…
Δυστυχώς από την συγκρότησή της η ΕΕ δεν έγινε πολιτικός θεσμός. Μακάρι να γίνει. Τότε θα αντιμετωπίσουμε και την Βενεζουέλα και το Ιράν και τη Ρωσία. Και να καταφέρουμε στο δικό μας εσωτερικό να αναπτυχθούμε ισόρροπα. Οι διάφοροι σωτήρες (άντρες και γυναίκες) που χάνονται -όπως χάθηκαν πολλοί δεν θα μας σώσουν. Πρέπει με σχέδιο και συλλογικότητα, χωρίς αποκλεισμούς να πορευτούμε.
Όπως φαίνεται μετά σχεδόν δύο μήνες τα μπλόκα θα διαλυθούν. Θα δείξει αν ο πρωτογενής τομέας θα βρει τον βηματισμό του. Ας το ελπίζουμε…
Καλή μας τύχη!