Κατερίνα Διδασκάλου: «Είμαι απόλυτα συμφιλιωμένη με τον χρόνο που περνάει»

Η Αρκάντινα του Άντον Τσέχοφ έχει όλα όσα θα μπορούσε να ζητήσει μια ηθοποιός: φήμη, επιτυχία, αναγνώριση. Κι όμως, δεν είναι ευτυχισμένη. Γιατί πίσω από τη λάμψη της υπάρχει ένας φόβος που μεγαλώνει μαζί της: ο φόβος του χρόνου. Η διάσημη ηθοποιός βλέπει τις νεότερες συναδέλφους ως απειλή, αισθάνεται ότι μπορεί να χάσει τη θέση της και, μέσα στην αγωνία της να παραμείνει στο προσκήνιο, πληγώνει ακόμη και τους πιο δικούς της ανθρώπους.

Αυτή την αντιφατική, τραγική γυναίκα υποδύεται η Κατερίνα Διδασκάλου στον «Γλάρο» του Τσέχοφ, που έρχεται στο Θέατρο Αριστοτέλειον της Θεσσαλονίκης από τις 16 Οκτωβρίου, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Η σκηνική προσέγγιση του έργου φέρει την υπογραφή του Γιώργου Βάλαρη στη δραματουργική επεξεργασία, τη διασκευή και τη σκηνοθεσία.

Τρίτη 13 Δεκ 2022, 14:01

Κατερίνα Διδασκάλου για τον άστεγο που φιλοξενεί στο σπίτι της: «Είναι δώρο» (βίντεο)

ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ

«Η Αρκάντινα είναι μια τραγική προσωπικότητα γιατί η διασημότητά της τής δημιουργεί μόνο αγωνία για το πέρασμα των χρόνων και ανταγωνισμό σε σχέση με τις νεότερες ηθοποιούς», λέει η Κατερίνα Διδασκάλου. Είναι μια γυναίκα που «θεωρεί αντίπαλο τον χρόνο που περνάει» και είναι τόσο απορροφημένη από τον εαυτό της, ώστε, ακόμη και χωρίς να το επιδιώκει, πληγώνει ανεπανόρθωτα τον γιο της Κονσταντίν.

Κι εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα απόσταση ανάμεσα στην ηρωίδα και στην ίδια την ηθοποιό. Γιατί η Διδασκάλου δεν αντιμετωπίζει τον χρόνο ως εχθρό. «Είμαι απόλυτα συμφιλιωμένη με τον χρόνο που περνάει», λέει, απολαμβάνοντας τόσο το γεγονός ότι τα παιδιά της βρίσκουν τον δρόμο τους όσο και τη νέα γενιά καλλιτεχνών που, όπως σημειώνει, έχει «ζήλο και έρωτα γι’ αυτό που κάνει». Όσο για την εικόνα, θεωρεί πως αξίζει να τη φροντίζουμε, όχι κυνηγώντας τον χρόνο, αλλά φροντίζοντας πραγματικά τον εαυτό μας, με σωστή διατροφή και άσκηση.

Ο Τσέχοφ, ένας δημιουργός που γνώριζε βαθιά τους ανθρώπους

Στον «Γλάρο», ωστόσο, η μητρότητα δεν είναι καθόλου απλή υπόθεση. Η Αρκάντινα αγαπά τον γιο της, αλλά δυσκολεύεται να δει τις ανάγκες του έξω από τη δική της σκιά. Δεν καταλαβαίνει τη δημιουργική του αγωνία, υποτιμά τον τρόπο με τον οποίο γράφει και, τελικά, καταστρέφει τη σκηνή που εκείνος έχει ετοιμάσει ουσιαστικά και για εκείνη. «Υποσυνείδητα πιστεύω ότι ναι, θέλει να είναι στη σκιά της ο γιος της», παρατηρεί η Διδασκάλου. «Γι’ αυτό και καλείται να ζήσει χωρίς αυτόν».

Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι η ηθοποιός μιλά για τον Τσέχοφ ως έναν δημιουργό που γνώριζε βαθιά τους ανθρώπους. Γιατρός ο ίδιος, ήρθε καθημερινά σε επαφή με ανθρώπους και τις δυσκολίες τους, ενώ πολλοί από τους χαρακτήρες του, όπως επισημαίνει η Διδασκάλου, γεννήθηκαν από πραγματικά πρόσωπα που συνάντησε στη ζωή του. «Οπότε και οι ήρωές του αντικατοπτρίζουν τα δικά του αισθήματα, έχω την εντύπωση», λέει.

«Κρίνο και αγκάθι»

Την ίδια περίοδο η Κατερίνα Διδασκάλου βρίσκεται και τηλεοπτικά στο «Κρίνο και Αγκάθι» του ΑΝΤ1, όπου υποδύεται τη Μαριγώ Αρβανίτη, μια μητέρα αποφασισμένη να προστατεύσει τον γιο της. Δύο μητέρες, δύο εντελώς διαφορετικές διαδρομές. Και η ηθοποιός προσεγγίζει τη δεύτερη με τον ίδιο τρόπο που προσεγγίζει κάθε ρόλο: γράφοντας πρώτα την πλήρη βιογραφία του χαρακτήρα της.

«Δεν διαλέγω το ένα ή το άλλο», εξηγεί. «Σε μια πραγματική ζωή η αγάπη για τα παιδιά μας είναι δεδομένη και τα όρια στα οποία φτάνουμε για να τα προστατέψουμε είναι και σε εμάς ακόμη τους ίδιους άγνωστα». Για την ίδια, άλλωστε, αυτό είναι και το ζητούμενο της υποκριτικής: να μην ξέρεις από πριν τι θα συμβεί. «Να αφήνουμε να μας εκπλήσσει η κάθε μέρα του τεστ, είναι η κάθε καινούργια σκηνή».

Κάπως έτσι, ανάμεσα στην Αρκάντινα που παλεύει απεγνωσμένα με τον χρόνο και στην ίδια που δηλώνει συμφιλιωμένη μαζί του, η Κατερίνα Διδασκάλου συναντά ξανά τον Τσέχοφ. Μόνο που αυτή τη φορά ο «Γλάρος» δεν μιλά μόνο για τη ματαιότητα των ονείρων και την αγωνία της δημιουργίας. Μιλά και για κάτι πολύ πιο προσωπικό: για το τι συμβαίνει όταν κάποιος φοβάται τόσο πολύ ότι θα χάσει τη θέση του στη ζωή, ώστε τελικά χάνει τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα του.