Κροατία: Ο Ζόραν Μιλάνοβιτς επανεκλέγεται πρόεδρος με ποσοστό 74,5%

- Newsroom

Ο απερχόμενος πρόεδρος της Κροατίας Ζόραν Μιλάνοβιτς επανεξελέγη στο αξίωμα, με μεγάλη άνεση, γεγονός που συνιστά πλήγμα για το συντηρητικό, κυβερνών κόμμα HDZ.

Ο Μιλάνοβιτς, που προέρχεται από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, συγκέντρωσε ποσοστό 74,58% στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών. Ο υποψήφιος της Κροατικής Δημοκρατικής Ένωσης (HDZ) Ντράγκαν Πρίμορατς λαμβάνει 25,42%, με καταμετρημένο το 98,65% των ψήφων.

Το ποσοστό συμμετοχής ανήλθε στο 44%, σύμφωνα με την εκλογική επιτροπή.

Το αποτέλεσμα θεωρείται σκληρό πλήγμα για το HDZ και τον πρωθυπουργό Αντρέι Πλένκοβιτς, τον αιώνιο πολιτικό αντίπαλο του Μιλάνοβιτς, έπειτα από ένα σκάνδαλο διαφθοράς, που πήρε μεγάλες διαστάσεις στον Τύπο, τον Νοέμβριο.

Μολονότι ο πρόεδρος διαθέτει μόνο περιορισμένες εξουσίες, οι Κροάτες τον θεωρούν εγγυητή της καλής λειτουργίας των θεσμών.

Ποιος είναι ο Ζόραν Μιλάνοβιτς

Ο Ζόραν Μιλάνοβιτς είναι πολιτικός από την Κροατία και ο νυν Πρόεδρος της χώρας από τον Φεβρουάριο του 2020. Γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1966 στο Ζάγκρεμπ και είναι μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Κροατίας (SDP).

Σταδιοδρομία

Πρωθυπουργός Κροατίας (2011-2016): Υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός, ηγούμενος κυβέρνησης συνασπισμού, και εστίασε σε μεταρρυθμίσεις στον τομέα της οικονομίας και της δικαιοσύνης.

Πρόεδρος της Κροατίας: Εξελέγη το 2020, παρουσιάζοντας μια πιο φιλελεύθερη και προοδευτική ατζέντα.
Εκπαίδευση και Διεθνής Εμπειρία

Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ και εργάστηκε ως διπλωμάτης. Υπήρξε εκπρόσωπος της Κροατίας στα Ηνωμένα Έθνη και στο ΝΑΤΟ.

Θέσεις και Πολιτική

Ο Μιλάνοβιτς είναι γνωστός για τις συχνά αμφιλεγόμενες δηλώσεις του. Έχει εκφράσει απόψεις που ποικίλλουν από φιλελεύθερες έως εθνικιστικές, γεγονός που προκαλεί συχνά δημόσιο διάλογο. Ως Πρόεδρος, έχει επικεντρωθεί σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, την ένταξη της Κροατίας στην Ε.Ε., και τη διαχείριση των διμερών σχέσεων στα Βαλκάνια.

Είναι γνωστός για τον δυναμικό τρόπο έκφρασής του και την τάση να αντιτίθεται ανοιχτά στις πολιτικές αντιπάλους του, αλλά και σε ορισμένες από τις πολιτικές της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ.