Λίλια Τσιγάρα: Κάνω stand-up από τη Λάρισα. Αυτό είναι το αφήγημά μου

Η Λίλια Τσιγάρα είναι το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Μεγάλωσε στη Λάρισα, ήταν καλή μαθήτρια, έγραψε πολύ καλά στις Πανελλήνιες και σπούδασε Χρηματοοικονομικά στο ΠΑΜΑΚ. Έζησε φοιτητική ζωή στη Θεσσαλονίκη και επιστρέφοντας στη Λάρισα μετά τις σπουδές, βίωσε την εργασιακή ανασφάλεια, τις αλλαγές κατεύθυνσης και όλες τις κρίσεις και ματαιώσεις της γενιάς της, αυτή των 90ς.

Από παιδί αγαπούσε την κωμωδία. Έβλεπε το χιούμορ ως αντίδοτο στις τραγωδίες της καθημερινότητας. Το 2019 ανέβηκε πρώτη φορά στη σκηνή για ένα open mic. Ενθουσιάστηκε και συνέχισε να γράφει αστεία ενώ παράλληλα δούλευε.

Το αποφασιστικό βήμα έγινε το 2023, όταν βίωσε από πρώτο χέρι την κακοκαιρία Daniel: Τότε συνειδητοποίησε πως όσα ξέρουμε μπορουν να ανατραπούν σε μια στιγμή. Έτσι αποφάσισε να τα ρισκάρει όλα για να αφοσιωθεί στο stand-up. Στην αρχή αυτοσαρκαζόταν με βιντεάκια με λαρισαϊκή προφορά, στη συνέχεια άρχισε να μιλάει και για όσα την απασχολούν. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα κατάφερε να αποκτήσει το δικό της κοινό. Πλέον, έχει δεκάδες χιλιάδες followers στα social media και είναι ήδη αναγνωρίσιμη. Ο κόσμος της μιλάει στον δρόμο και εκείνη ακόμα δεν μπορεί να το πιστέψει. Εξωστρεφής στη σκηνή, εσωστρεφής στη ζωή, δηλώνει αγχωμένη πριν από κάθε παράσταση αλλά το ξεπερνάει με το που ανέβει στη σκηνή. Αρνείται να φύγει από τη Λάρισα για να κυνηγήσει μια καριέρα και δεν πιστεύει ότι χρειάζεται κιόλας. Γελάει με την ψυχή της όταν ακούει κάτι αστείο, κυκλοφορεί με αθλητικά, δεν ψήνεται να φλεξάρει τη ζωή της στα social και αγκαλιάζει τους θαυμαστές της. Η Λίλια Τσιγάρα είναι το κορίτσι της διπλανής πόρτας που θα θέλαμε να μοιάξουμε: Αυτό το κορίτσι που πήρε τις ήττες και τις έκανε χαμόγελο και που τα παράτησε όλα για να κυνηγήσει το όνειρο, όσο μακρινό κι αν έμοιαζε. Και αυτό το κορίτσι θέλει να παραμείνει.

Με αφορμή την πρώτη της επίσημη περιοδεία με τίτλο «Μεγαλώνω, εντάξει;» η οποία θα ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και θα κάνει στάση στη Θεσσαλονίκη την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου, η κωμικός ανοίγει τα χαρτιά της στο emakedonia.gr.

- Έχεις άγχος για την περιοδεία;

Πάντα. Αυτό που λένε oι celebrities δημιουργικό άγχος; Ε, δε το χω. Εμένα καθόλου δημιουργικό δεν είναι το άγχος μου. Πάντα έχω άγχος πριν ανεβώ στη σκηνή, για την ακρίβεια τρέμουν τα πόδια μου. Ευτυχώς φεύγει με το που ανέβω στη σκηνή, είτε είναι από κάτω 5 άνθρωποι είτε 205. Εκείνη την ώρα σταματάει και ξεκινάει αυτό που στην ουσία με έκανε να το ξεκινήσω όλο αυτό: η ανταλλαγή ενέργειας με τον κόσμο.

- Πώς έφτασες στο πρώτο σου tour;

Την πρώτη φορά που δοκίμασα το stand-up ήταν το 2019. Είχα δει μια αφίσα για μια βραδιά ανοιχτού μικροφώνου στη Λάρισα. Ήμουν σε μια δύσκολη περίοδο τότε, είχα χάσει τη δουλειά μου,  γιατί έκλεισε το μαγαζί που δούλευα στην εξυπηρέτηση πελατών, είχα γυρίσει στο χωριό μου και το είδα ως διέξοδο. Όχι ότι έβλεπα πως κάποια στιγμή θα το κάνω επαγγελματικά, είπα απλώς να το δοκιμάσω. Ήταν απίστευτο το vibe που ένιωσα και άρχισα να γράφω κι άλλα κείμενα, να δοκιμάζω... Μετά ήρθε ο COVID, οπότε σταματήσαμε τα πάντα, σταμάτησαν οι παραστάσεις και οι βραδιές ανοιχτού μικροφώνου, αλλά εγώ συνέχιζα να γράφω. Στην ουσία από το '21-'22 ξεκίνησα πάλι να βγαίνω στη σκηνή, να παίζω δεκάλεπτα, εικοσάλεπτα, και τώρα παίζω σόλο.

- Είναι πάντως σχετικά γρήγορο να κάνεις σόλο παράσταση σε τόσα λίγα χρόνια.

Στους κύκλους του stand-up φαίνεται ίσως λίγο τολμηρό, αλλά τα κείμενα τα δουλεύω ουσιαστικά από το 2019, οπότε δεν θέλω να τα αφήσω και να «παλιώσουν». Άλλωστε, το vibe που εισπράττει από τον κόσμο, από την προσέλευση, τα σχόλια, τις κριτικές, δείχνει ότι όντως πάει καλά και έχει το εκτόπισμα και το αποτέλεσμα που πίστευε ότι έχει. 

- Προσωπικά πάντως ταυτίστηκα με πολλά βίντεο σου στο Instagram.

Χαίρομαι πάρα πολύ. Αυτός είναι ο στόχος μου στην ουσία. Και ανθρώπους της γενιάς μου να τους κάνω να ταυτιστούν, αλλά και μεγαλύτερους ανθρώπους. Τους αρέσουν λίγο και τα νεύρα που έχω. Αυτός ήταν ο αρχικός μου στόχος όταν ξεκίνησα: να ταυτίζεται ο κόσμος μαζί μου. Δεν έχω περσόνα. Αν και στην αρχή ξεκίνησα με την προφορά της Λάρισας, με τα πολύ σύντομα βιντεάκια που γίνονταν viral, ακόμα και αυτό ήταν ένα συγκεκριμένο κομμάτι της προσωπικότητάς μου. Αποφάσισα να παρουσιάζω στον κόσμο την αλήθεια μου: τους αληθινούς μου προβληματισμούς, τις αληθινές αστείες σκέψεις μου, τα σχόλιά μου για την καθημερινότητα, για την οικονομική μας ζωή, για όλα. Έχω κάνει αρκετές δουλειές, και μιλάω για αυτές, γιατί όλη η γενιά μου έχει περάσει από το να κάνει δουλειές που δεν αντιστοιχούν στο πτυχίο της,

- Και η Λάρισα είναι αλήθεια σου…

Η Λάρισα είναι η μεγάλη αλήθεια μου, είναι η ζωή μου όλη βασικά. Δεν μπορώ να την αποχωριστώ. Είναι η βάση μου, είναι ο τόπος μου και είναι το μέρος από το οποίο ξεκίνησα και συνεχίζω να μένω, προσπαθώντας να πω σε κάθε άνθρωπο εκεί έξω που ζει στην επαρχία ότι δεν είναι αδύνατο ή ακατόρθωτο να κάνει πράγματα μένοντας εκεί.

- Ναι, αυτό είναι πολύ σημαντικό που λες, γιατί ούτε στη Θεσσαλονίκη δεν μπορείς εύκολα να το κάνεις αυτό, πόσο μάλλον στην επαρχία.

Ναι, όντως είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κάποιος και να μπορέσει να μπει στη σκηνή της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης χωρίς να τον ξέρει κανείς εκεί. Είναι πάρα πολύ δύσκολο και τολμηρό, αλλά αυτό είναι το δικό μου αφήγημα: να κάνω stand-up από τη Λάρισα. Θέλω να πω σε όλους ότι δεν είναι ακατόρθωτο, ότι μπορεί ένα παιδί να το κάνει αν το αφιερωθεί.

- Εσύ γιατί δεν θες να κατέβεις στην Αθήνα;

Δεν ξέρω, δεν μου ταιριάζει νομίζω ο φρενήρης ρυθμός της Αθήνας. Θέλω να υπερασπιστώ την αρχική μου ιδέα ότι θα μένω στη Λάρισα και θα μπορέσω να κάνω καριέρα από εκεί, να το κάνω πραγματικότητα. Δεν μου ταιριάζει ο ρυθμός της Αθήνας και πράγματι στη Λάρισα έχω κάνει πράγματα που δεν θα έκανα ποτέ εδώ: συνεργασίες, διαφημιστικά, παραστάσεις, θέατρο και πολλά άλλα. Ραδιόφωνο που κάνω τώρα δεν θα μπορούσα τόσο εύκολα να κάνω στην Αθήνα.

- Λόγω ανταγωνισμού;

Λόγω ανταγωνισμού, λόγω μεγάλης πληροφορίας και μεγάλων αποστάσεων. Δεν έχουν δυσκολευτεί να με βρουν ούτε οι εταιρείες από την Αθήνα ούτε τα μαγαζιά για να παίξω. Δηλαδή δεν μου έχει σταθεί εμπόδιο πουθενά το ότι μένω στη Λάρισα. Το μόνο εμπόδιο μέχρι στιγμής είναι ότι δεν μπορώ να εμφανιστώ τόσο εύκολα σε κάποιες τηλεοπτικές συνεντεύξεις στην Αθήνα όταν με καλούν. Μικρό το κακό συγκριτικά.

- Όταν πέρασες όμως στο ΠΑΜΑΚ όμως ήθελες φαντάζομαι να ασχοληθείς με αυτό; Δεν θα πέρασες τυχαία στην υψηλότερη σχολή του πανεπστημίου.

Ναι, πέρασα από επιλογή, λέγοντας ότι θα σπουδάσω κάτι που δεν παλιώνει, που είναι διαχρονικό και θα μου ανοίξει τα μάτια. Και όντως δεν το μετανιώνω, γιατί ακόμη και τώρα ο κόσμος βλέπει το tour, αλλά πίσω από όλα αυτά υπάρχουν οικονομικά δεδομένα, business plan, marketing plan, τιμολόγια, ΦΠΑ... Αν δεν τα είχα ζήσει από μέσα στη σχολή και δεν τα είχα κατανοήσει, νομίζω θα μου ήταν πάρα πολύ δύσκολο να διαχειριστώ όλο αυτό. 

- Το χιούμορ τι θέση είχε στη ζωή σου μέχρι το '19;

Το χιούμορ για μένα πάντα ανακουφίζει τις τραγωδίες της ζωής. Μου αρέσει αυτή η ερώτηση γιατί πιστεύω ότι το χιούμορ απαλύνει και λυτρώνει από πράγματα καθημερινά που μας βαραίνουν. Οπότε πάντα είχα την τάση να σαρκάζω και να αυτοσαρκάζομαι για ό,τι είναι θλιβερό, στενάχωρο, αγχωτικό ή με εμποδίζει, ώστε να μπορέσω να αποδεχτώ τον εαυτό μου, να αποδεχτώ τη ζωή και να προχωρήσω παρακάτω. Υπήρχε πάρα πολύ στη ζωή μου. Από μικρή έγραφα αστείες ιστορίες για τα λούτρινα ζωάκια που είχα στο σπίτι. Σκεφτόμουν ότι όταν έφευγα από το σπίτι αυτά είχαν μια παράλληλη ζωή και καθόμουν και τα έγραφα. Οπότε ξεκίνησε από παλιά.

- Πίσω από όλα είναι το γράψιμο.

Ναι, πίσω από το stand-up είναι το γράψιμο. Γράφω θεατρικά έργα, έχω γράψει ένα μυθιστόρημα το οποίο θα επανεκδοθεί ανανεωμένο σε λίγο καιρό, έχω μια συλλογή με διηγήματα που θα ακολουθήσει και γενικώς θέλω να γράφω συνεχώς.

- Δεν είναι χιουμοριστικά αυτά;

Όχι, δεν είναι χιουμοριστικά. Ούτε τα θεατρικά έργα ούτε το βιβλίο. Έχουν στοιχεία του χαρακτήρα μου, αλλά είναι κυρίως κοινωνικά και υπαρξιακά θέματα που με απασχολούν ιδωμένα υπό άλλο πρίσμα. Θεατρικά ξεκίνησα να γράφω το '23, όταν είχα ένα ατύχημα με το πόδι μου και είχα μείνει σπίτι. Έγραψα έναν μονόλογο για έναν διαγωνισμό και πήρα το πρώτο βραβείο. Μετά έγραψα ένα μονόπρακτο κι έπειτα μια μαύρη κωμωδία. Δεν έχει ανέβει κανένα ακόμα γιατί δεν έχω πάρει την απόφαση να τα στείλω κάπου να τα διαβάσουν. Το μυθιστόρημα είναι πιο παλιό, το ξεκίνησα στα 18 και το εξέδωσα στα 22 μου. Είμαι λίγο «σπασικλάκι» πάνω από τα τετράδια όλη μου τη ζωή.

- Αλλά πήγες να σπουδάσεις Οικονομικά.

Ναι, δεν ξέρω πώς συνυπήρχαν αυτά. Έγραψα 20 στα Μαθηματικά κατεύθυνσης και έλεγα «τι να τους κάνω αυτούς τους βαθμούς τώρα;». Οι γονείς μου τότε ήθελαν να πάω σε στρατιωτικές σχολές, ήταν η περίοδος της κρίσης το 2010. Έδωσα για στρατιωτικές σχολές, αλλά χτύπησα το πόδι μου και δεν πέρασα. Έτσι πήγα στα Χρηματοοικονομικά λέγοντας ότι αυτό δεν θα πάει χαμένο ποτέ.

- Είχες πάει τεχνολογική κατεύθυνση, ούτε καν θεωρητική.

Ναι, για το λόγο της επαγγελματικής αποκατάστασης, γιατί θεωρούσα ότι από τη θεωρητική δεν θα είχα τόσες επιλογές.

- Και τώρα που αυτή τη σχολή την άφησες, πώς το πήραν;

Τη σχολή την έβγαλα πάντως! Η μητέρα μου στην αρχή, όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με αυτό, ήταν διστακτική. Έλεγε «μήπως να κρατήσεις και μια δουλίτσα ακόμα;». Όσο βλέπει όμως ότι αυτό εξελίσσεται, τόσο ανακουφίζεται, αν και αγχώνεται για το μέλλον μου γιατί είναι ένα επάγγελμα με ανασφάλεια. Ο μπαμπάς μου, που έφυγε πέρσι από τη ζωή, μου έλεγε επίσης: «Κάνε αυτό που θες, αλλά κράτα και μια δουλειά να βιοπορίζεσαι». Αλλά δεν πάνε μαζί αυτά τα δύο ταυτόχρονα.

- Και επέλεξες το ρίσκο για να κυνηγήσεις αυτό που σε γεμίζει.

Ναι, αποφάσισα να κάνω αυτό που με γεμίζει. Όλα κρίθηκαν την περίοδο των πλημμυρών του Daniel στη Θεσσαλία. Το λέω πάντα αυτό: ξύπνησα ένα πρωί, είχα άδεια από τη δουλειά μου, και ξεσπάει αυτό το φαινόμενο. Πλημμύρισαν τα χωριά μας, τα σπίτια μας, και συνειδητοποίησα ότι από τη μια στιγμή στην άλλη η ζωή σου μπορεί να καταστραφεί από ένα φυσικό φαινόμενο. Την ίδια μέρα παραιτήθηκα από τη δουλειά μου. Είπα «θα κάνω αυτό που θέλω, γιατί μπορεί αύριο να συμβεί κάτι και να μην έχω καν την επιλογή». Και το έκανα, πολύ δύσκολα βέβαια. Μέχρι τότε τα έκανα παράλληλα: πήγαινα στο θέατρο, έγραφα, έκανα δοκιμές υλικού, έπαιζα δεκάλεπτα όπου μπορούσα για να μην αδρανήσει αυτό μέσα μου.

- Και είπες ότι αυτό που σε γεμίζει είναι η σύνδεση και η αλληλεπίδραση με τον κόσμο.

Ναι, είναι μια φοβερή ανταλλαγή ενέργειας, ειδικά στο live (εννοείται και στα σχόλια, στα βίντεο ή όταν κάποιος διαβάζει αυτά που γράφω). Αλλά το live έχει άλλη επίδραση πάνω μου. Όταν έρχεται ο κόσμος για δύο ώρες να δει κάτι, να γελάσει και να αφήσει για λίγο στην άκρη τα προβλήματά του, αυτό για μένα είναι τρομερή ικανοποίηση μεγαλύτερη από την όποια επιτυχία.

- Πώς είναι τα πράγματα για μια γυναίκα στην κωμωδία;

Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Σκέψου ότι μια γυναίκα κωμικός ξυπνάει κάθε πρωί με σχόλια μίσους. Δεν υπάρχει περίπτωση να ανοίξω το Instagram ή το TikTok το πρωί και να μην αντικρίσω σχόλια μίσους, ειδικά στα βίντεο από το stand-up πάνω στη σκηνή. Δεν μπορούν να αποδεχτούν μια γυναίκα στη σκηνή να κάνει τον κόσμο να γελάει, να πληρώνει ο κόσμος εισιτήριο για να τη δει. Οι άντρες συνάδελφοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι υποστηρικτικοί. Δεν έχω αντιμετωπίσει ρατσισμό ή σεξισμό από συναδέλφους, το αντίθετο: μας υποστηρίζουν και μας καλούν. Αλλά το ευρύ κοινό αντιδρά.

- Τι σου γράφουν;

Εννοείται το πρώτο που λένε είναι ότι «οι γυναίκες δεν είναι αστείες». Ό,τι και να βγω να πω, δέχομαι μηνύματα μίσους, ακόμα και απειλές για τη ζωή μου, και έχω κινηθεί νομικά πολλές φορές. Στην Ελλάδα είναι πολύ έντονο το φαινόμενο, ειδικά όταν ένα βίντεο γίνει viral και ανοίξει ο αλγόριθμος.

- Αυτό δεν σε έχει αποθαρρύνει ποτέ;

Με πειράζει κάποιες φορές, δεν μπορώ να πω ότι δεν με πειράζει. Ειδικά στην αρχή σε χτυπάει στην αυτοεκτίμηση, αναρωτιέσαι «τι έκανα τόσο λάθος για ένα αστείο;». Αλλά μετά καταλαβαίνεις πόσο ανούσια είναι αυτά τα σχόλια. Αξία έχει η πραγματική αλληλεπίδραση, ο κόσμος που έρχεται στην παράσταση και περνάει καλά. Αυτός που γράφει σχόλια μίσους θα πάει μετά στο επόμενο προφίλ να κάνει το ίδιο, δεν είναι προσωπικό. Γίνεσαι immune μετά από κάποια φάση. Ή τους απαντώ μέσω του νομικού μου τμήματος και εκεί σταματούν αμέσως. Το διαδίκτυο έχει γίνει μια αρένα όπου όλα επιτρέπονται.

- Live δεν έχεις βιώσει κάτι τέτοιο, έτσι δεν είναι;

Όχι, ποτέ δεν μου έχει πει άνθρωπος κάτι τέτοιο από κοντά, στον δρόμο ή στην παράσταση. Είναι μόνο διαδικτυακό φαινόμενο.

- Με την πολιτική ορθότητα πώς τα πας;

Με δυσκολεύει, η αλήθεια είναι. Προσπαθώ να την καταλάβω για να σταματήσουν να λέγονται κάποια προσβλητικά πράγματα, αλλά να μην σταματήσουν να λέγονται τα πάντα. Είναι πάρα πολύ λεπτά τα όρια. Πολλές φορές βασανίζομαι πριν βγει ένα αστείο live ή online, περνάει από φίλτρο μήπως θίξω κάποιον. Αλλά αν στεκόμαστε σε κάθε λέξη, στο τέλος θα σταματήσουμε απλώς να γελάμε.

- Γελάς εύκολα με τα αστεία άλλων;

Είμαι εύκολο κοινό, γελάω πάρα πολύ! Μου αρέσει να γελάω και να χειροκροτώ. Όπως θέλω να έρθει κάποιος στη δική μου παράσταση και να το ζήσει, έτσι πάω κι εγώ στους άλλους, γιατί ξέρω πόσο δύσκολο είναι να στέκεται ένας άνθρωπος μόνος με ένα μικρόφωνο στη σκηνή.

- Στην καθημερινότητά σου είσαι εξωστρεφής ή εσωστρεφής;

Είμαι εσωστρεφής και ντροπαλή. Όσο εξωστρεφής φαίνομαι στα social media και στη σκηνή, τόσο εσωστρεφής είμαι στη ζωή μου. Έχω πολύ στενό κύκλο φίλων και συνεργατών. Η σκηνή είναι ο τρόπος μου να ανοίγομαι στον κόσμο και μετά ξανακλείνομαι στο καβούκι μου.

- Εντυπωσιακό αυτό, το να είσαι ντροπαλή ενώ εκτίθεσαι τόσο πολύ.

Ναι, είναι οξύμωρο, αλλά δεν μπορώ να το αλλάξω. Νομίζω ότι ο κόσμος με αγαπάει και γι' αυτό, επειδή είμαι το «κορίτσι της διπλανής πόρτας». Μπορεί να είμαι κουρασμένη, να κυκλοφορώ με αθλητικά... Δεν θέλω να αλλάξω τη ζωή μου επειδή προβάλλομαι στα μέσα. Αυτό αρέσει κιόλας στον κόσμο, σε αντίθεση με το «φλεξάρισμα» που κάνουν πολλοί στα social media που δείχνουν χλίδες όταν ο άλλος δεν έχει να φάει. 

- Σε αναγνωρίζουν στον δρόμο; 

Ναι, μου μιλάνε στον δρόμο. Γενικώς μου μιλάνε και εδώ και στην Αθήνα, μέχρι και στην Τήνο που πήγα μου μιλούσαν άνθρωποι εκεί πέρα. Είναι απίστευτο μέχρι πού έχει φτάσει μέσα από το διαδίκτυο όλο αυτό.

- Πώς νιώθεις με αυτό;

Άνετα, γιατί έρχονται και μου μιλάνε σαν να είμαστε φίλοι, με ρωτάνε τι κάνω, με παίρνουν αγκαλιές. Είναι πολύ όμορφο, είναι σαν να είμαστε όντως φίλοι, σαν να γνωριζόμαστε με κάποιον τρόπο. Οπότε δεν με κάνει να νιώθω καθόλου άβολα, ίσα-ίσα  το απολαμβάνω.

INFO

Λίλια Τσιγάρα «ΜΕΓΑΛΩΝΩ, ΕΝΤΑΞΕΙ;» TOUR
Θεσσαλονίκη Ι Πέμπτη 8 Οκτωβρίου
WE| Λεωφόρος 3ης Σεπτεμβρίου 3, Θεσσαλονίκη
Οι πόρτες ανοίγουν στις 20:00

Ώρα έναρξης: 21:00

Προπώληση εισιτηρίων:

Οnline pre-sale 12 €

Στην είσοδο 15 €