Ο Αντρέα Τρινκιέρι παραχώρησε συνέντευξη στο ιταλικό Μέσο «Backdoor Podcast» με αφορμή τη νέα σελίδα που ανοίγει στην καριέρα του αναλαμβάνοντας τα ηνία του ΠΑΟΚ.
Ο ίδιος παρομοίασε το πρότζεκτ που αναλαμβάνει με εκείνο της Παρτιζάν όταν πήγε στο Βελιγράδι, ενώ αναφέρθηκε και στον Τέλη Μυστακίδη.
Αναλυτικά όσα είπε:
Για την πρόκληση που βρίσκει στον ΠΑΟΚ: «Είναι κάτι διαφορετικό, γιατί αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα. Δεν υπάρχει τίποτα, εκτός από ένα ιστορικό όνομα και μια μισή πόλη που δονείται από καθαρό πάθος. Τα τελευταία νικηφόρα και ανταγωνιστικά χρόνια του ΠΑΟΚ στο υψηλότερο επίπεδο ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Είναι πολύ παρόμοιο, με κάποιες ουσιαστικές διαφορές, σε σχέση με το Βελιγράδι. Το 2018, η Παρτιζάν ήταν ραδιενεργή, κανείς δεν ήθελε να την αγγίξει. Ένας παράγοντας που μου δίνει κάτι επιπλέον είναι η προπονητική σε ένα μέρος όπου υπάρχει πάθος. Αν η δουλειά μου είναι να παίρνω έναν παίκτη και να τον πάω στο επόμενο επίπεδο, είναι πιο εύκολο να είμαι πολύ απαιτητικός, όταν σε παρακινεί το πάθος και η αγάπη των οπαδών. Ένας προπονητής απαιτεί επένδυση χρόνου, θυσίας και προσπάθειας από τους παίκτες του. Είναι πιο εύκολο όταν σε αναγνωρίζουν κάθε μέρα, όταν πας για έναν καφέ και σου λένε: «Υπέροχο παιχνίδι χθες». Όταν σε αγνοούν, είτε παίζεις καλά είτε άσχημα, θα σκεφτείς: «Γαμώτο, ο προπονητής θα με ενοχλήσει ξανά σήμερα». Κατά τη γνώμη μου, πολλαπλασιάζει την ενέργεια και το κίνητρο…»
Για την επαφή του με τον Τέλη Μυστακίδη: «Είναι κάποιος που θέλει να κάνει πολλά, έχει τεράστιους πόρους, αλλά θέλει να τα κάνει με τον σωστό τρόπο. Δε θέλει να κόψει δρόμο. Ο πατέρας του εργαζόταν στη Ρώμη, έζησε στο Μεξικό και σε χίλια άλλα μέρη του κόσμου. Είναι κάποιος με τον οποίο μιλάω ιταλικά. Η πρώτη μας συνάντηση ήταν στο Μιλάνο και είχαμε μια εξαιρετική σχέση. Είναι τόσο σημαντικό άτομο, τόσο επιτυχημένο, που δεν έχει κανένα πρόβλημα να σου πει: «Δεν ξέρω τίποτα για μπάσκετ». Αλλά μετά σου κάνει μια σειρά από ερωτήσεις και καταλαβαίνεις ότι θέλει να καταλάβει. Δεν έχει ούτε την επιθυμία, ούτε το χρόνο να το γεμίσει με φήμες. Είναι σημαντικό να του εξηγήσεις τα πράγματα με τρόπο που να μπορεί να καταλάβει, γιατί τότε δε θα σου κάνει το ίδιο πράγμα δύο φορές. Όταν συναντάς ανθρώπους που έχουν φτάσει αυτό το μέγεθος επιτυχίας, μέσω καθαρά επιχειρηματικών αποφάσεων, συνειδητοποιείς ότι συναντάς άντρες με μυαλό ελίτ».
Για τη θέση του ΠΑΟΚ στη νέα κατάσταση του ευρωπαϊκού μπάσκετ: «Αυτή την στιγμή, όλοι βρίσκονται στο επίκεντρο. Όλες οι ομάδες με πολλά χρήματα, ιστορία ή οπαδούς βρίσκονται όλες σε αυτό το ποτ-πουρί. NBA Europe, Euroleague, FIBA. Ξέρω ότι τελικά θα γίνει κάτι καλό. Θα μπορούσε να δώσει λίγη ζωτική ενέργεια σε ένα δέντρο που έχει ήδη μερικά νεκρά κλαδιά. Αλλά ξέρω ότι ο αθλητισμός δε μπορεί ποτέ να διαχωριστεί από την κοινωνική κατάσταση των χωρών. Ουσιαστικά βρισκόμαστε στη μέση ενός παγκόσμιου πολέμου. Ο αθλητισμός θα μπορούσε να είναι κρίσιμος αυτή τη στιγμή. Ένας γνήσιος Δαρβινιστής θα έλεγε ότι όσοι δεν προσαρμόζονται δεν επιβιώνουν και σήμερα, εξακολουθώ να νιώθω ότι είμαστε λίγο πίσω στην εξέλιξη».
