Μπεν Τζόνσον - Καρλ Λιούις: Η πιο βρόμικη κούρσα της ιστορίας (βίντεο)

Ολυμπιακό Στάδιο Σεούλ, Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 1988. Ο τελικός των 100 μέτρων των ανδρών δεν είναι μόνον το αθλητικό γεγονός της χρονιάς, αλλά και μία σύγκρουση ανάμεσα σε δύο αθλητές που αντιπροσωπεύουν δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους.

Από τη μία, ο χαμογελαστός σούπερ σταρ Καρλ Λιούις, ο εκλεπτυσμένος ήρωας των Αγώνων του 1984 στο Λος Άντζελες, το αγαπημένο παιδί των μεγάλων χορηγών και του αμερικανικού αθλητικού κατεστημένου.

Από την άλλη, ο «τραχύς» και μάλλον αντιπαθής Μπεν Τζόνσον. Ένας μυώδης, ανέκφραστος Καναδός με καταγωγή από την Τζαμάικα, που έμοιαζε να αψηφά την ίδια την ανθρώπινη φύση με τις εκρηκτικές του εκκινήσεις. Τα προγνωστικά μιλούν για σκληρή μάχη αλλά διαψεύδονται με τον πλέον παταγώδη τρόπο.

Η κούρσα διαρκεί μόλις 9,79 δευτερόλεπτα. Ο Τζόνσον καταρρίπτει το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ (το 9,83 από το παγκόσμιο του 1987 στη Ρώμη), αφήνοντας δεύτερο τον Λιούις και τερματίζει με το χέρι υψωμένο στον ουρανό.

Είναι η στιγμή της γέννησης ενός θρύλου αλλά και μία ψευδαίσθηση που έμελλε να κρατήσει μόλις 48 ώρες.

Παρασκευή 02 Αυγ 2019, 15:48

Μπάσκετ: Ο Ντι Τζέι Κούπερ πέρασε από έλεγχο ντόπινγκ και βρέθηκε... έγκυος

ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Αποκάλυψη και αποκαθήλωση

Δύο μέρες μετά τον θρίαμβο και την αποθέωση του Τζόνσον, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ανακοινώνει το αδιανόητο: το δείγμα ούρων του Καναδού υπεραθλητή είναι θετικό στο στεροειδές αναβολικό στανοζολόλη. Ο «χρυσός» σπρίντερ εκδιώκεται από το Ολυμπιακό Χωριό μέσα στη νύχτα, το μετάλλιο αφαιρείται και η παγκόσμια κοινή γνώμη παγώνει.

Η πτώση του Τζόνσον δεν είναι απλώς ένα αθλητικό σκάνδαλο. Είναι η στιγμή που ο θεωρητικά άσπιλος κλασικός αθλητισμός οριστικά χάνει την αθωότητά του. Η εικόνα του Καναδού να αποχωρεί με σκυμμένο το κεφάλι, κυνηγημένος από τα ΜΜΕ, γίνεται συνώνυμη της λέξης ντροπή.

Στη διάρκεια της επίσημης έρευνας που ακολουθεί (Επιτροπή Ντουμπίν), ο Τζόνσον και ο προπονητής του, Τσάρλι Φράνσις, παραδέχονται τη συστηματική χρήση αναβολικών από το 1981. Η δικαιολογία τους; «Όλοι το έκαναν, έπρεπε να κλέψεις για να είσαι ίσος». Η κυνική δήλωση του Φράνσις αποδείχθηκε αφόρητα αληθής. Με την πάροδο των ετών, ο τελικός της Σεούλ μετονομάστηκε δικαίως από τους ιστορικούς ως «η πιο βρόμικη κούρσα στην ιστορία», καθώς από τους οκτώ αθλητές που πήραν μέρος, οι έξι βρέθηκαν, κατά τη διάρκεια της καριέρας τους, αναμεμειγμένοι σε υποθέσεις ντόπινγκ.

Ανάμεσά τους και ο «χρυσός» πλέον Καρλ Λιούις, που όπως αποκαλύφθηκε χρόνια αργότερα, είχε βρεθεί θετικός σε τρία είδη διεγερτικών κατά τα αμερικανικά trials πριν από τους Ολυμπιακούς του 1988, αλλά η Ολυμπιακή Επιτροπή των ΗΠΑ (USOC) τον αθώωσε, συνεδριάζοντας μυστικά, κεκλεισμένων των θυρών.

Τα σενάρια της σκευωρίας, ο μυστηριώδης άνδρας και το σαμποτάζ

Παρά την παραδοχή του ότι έπαιρνε στεροειδή, ο Μπεν Τζόνσον και το περιβάλλον του επέμεναν μέχρι τέλους σε μια θεωρία. Ότι στη Σεούλ έπεσε θύμα σαμποτάζ. Ο Τζόνσον ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποιούσε μια άλλη ουσία (φουραζαμπόλη) και όχι τη στανοζολόλη, η οποία παρέμενε για μεγάλο διάστημα στον οργανισμό και ήταν εύκολα ανιχνεύσιμη.

Το «κλειδί» σε αυτή την ιστορία είναι ο Αντρέ Τζάκσον, ένας φίλος του Καρλ Λιούις και μέλος της αμερικανικής αποστολής. Ο Τζόνσον ισχυρίστηκε ότι ο Τζάκσον βρισκόταν παράνομα μέσα στο δωμάτιο ελέγχου ντόπινγκ πριν ο Καναδός δώσει το δείγμα του. Σύμφωνα με αυτήν τη θεωρία, ο Τζάκσον έριξε στανοζολόλη σε σκόνη μέσα στη μπύρα ή το τσάι που έπινε ο Τζόνσον για να διευκολύνει την ούρηση.

Ο ίδιος ο Τζάκσον, σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις του, άφησε υπονοούμενα, τροφοδοτώντας τις θεωρίες συνωμοσίας της εποχής. Το ερώτημα πάντως παραμένει. Η δυσώδης αυτή υπόθεση ήταν μια προβοκάτσια των Αμερικανών για να προστατεύσουν τον Λιούις και τα εκατομμύρια των χορηγών τους; Ή απλώς μια απέλπιδα προσπάθεια του Τζόνσον να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα;

Το «σκάνδαλο Τζόνσον» αποκάλυψε όμως τη σκληρή πραγματικότητα. Ο «κακός» Καναδός με το μουστάκι και τη χρυσή αλυσίδα στον λαιμό, δεν ήταν ο μόνος που έκανε χρήση αναβολικών. Ήταν το εύκολο θύμα που έπρεπε να θυσιαστεί για να φανεί ότι το σύστημα δεν είναι σάπιο.

Η υπόθεση Τζόνσον είχε σοβαρό αντίκτυπο, καθώς οδήγησε στην ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Αντιντόπινγκ (WADA) αλλά, σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά, ο εφιάλτης του ντόπινγκ εξακολουθεί να αμαυρώνει την εικόνα του παγκόσμιου αθλητισμού.