Ντράζεν Πέτροβιτς: Μια ιδιοφυΐα που έφυγε νωρίς, μια κληρονομιά που θα ζει για πάντα (βίντεο)

Ο Σεπτέμβριος είναι ένας σημαδιακός μήνας για το ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο μπάσκετ, καθώς συνδέεται με το ντεμπούτο του μεγάλου Ντράζεν Πέτροβιτς στην Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ, τον πρώτο πολύ σημαντικό σταθμό της ασύλληπτης καριέρας του.

Ο μέγιστος Κροάτης, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή, πέφτοντας θύμα ενός τρομερού τροχαίου δυστυχήματος, το 1993, δεν ήταν άλλωστε ακόμη ένας χαρισματικός καλαθοσφαιριστής, αλλά μία εμβληματική φυσιογνωμία που άλλαξε για πάντα τη ροή της ιστορίας του αθλήματος.

Γεννημένος στο Σίμπενικ της Κροατίας το 1964, ο «Μότσαρτ» δεν βασίστηκε μόνο στο θείο ταλέντο του, αλλά σε μια σχεδόν εμμονική, αδιανόητη εργατικότητα. Ήταν ο άνθρωπος που πήγαινε στο γήπεδο στις έξι το πρωί, πριν από το σχολείο, για να σουτάρει πεντακόσιες βολές και τρίποντα, καθιερώνοντας ένα πρότυπο προπόνησης που ελάχιστοι μπορούσαν να ακολουθήσουν.

Η καριέρα του ξεκίνησε από τη Σιμπένκα, την οποία οδήγησε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Κόρατς, αλλά το άστρο του έλαμψε εκτυφλωτικά όταν μεταγράφηκε στην Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ. Εκεί, ο Ντράζεν μετατράπηκε σε έναν πραγματικά ασταμάτητο σκόρερ, που οδήγησε την ομάδα του σε δύο συνεχόμενα Κύπελλα Πρωταθλητριών (1985, 1986), διαλύοντας κάθε αμυντικό σύστημα που βρέθηκε στο δρόμο του.

Τα επιτεύγματά του άγγιζαν τα όρια του μύθου: σε έναν αγώνα του γιουγκοσλαβικού πρωταθλήματος απέναντι στην Ολίμπια Λιουμπλιάνα σημείωσε 112 πόντους, ενώ απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης σταμάτησε στους 51.

Όταν η Γιουγκοσλαβία έγινε πολύ μικρή για εκείνον, μετακόμισε στη Ρεάλ Μαδρίτης (1988), χαρίζοντας στους φιλάθλους της μια μυθική σεζόν, με αποκορύφωμα τους 62 πόντους που σημείωσε στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων απέναντι στη Σναϊντέρο Καζέρτα, που έγινε στη Αθήνα. Ωστόσο, η μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής του βρισκόταν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Το 1989, ο Πέτροβιτς έκανε το μεγάλο βήμα για το NBA, φορώντας τη φανέλα των Πόρτλαντ Μπλέιζερς. Εκείνη την εποχή, οι Αμερικανοί αντιμετώπιζαν τους Ευρωπαίους παίκτες με έντονο σκεπτικισμό, θεωρώντας τους «σοφτ» και ανίκανους να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις της κορυφαίας λίγκας του κόσμου. Ο Ντράζεν εγκλωβίστηκε στον πάγκο του Πόρτλαντ, αλλά αρνήθηκε να καταθέσει τα όπλα. Η μεταγραφή του στους Νιου Τζέρσεϊ Νετς το 1991 ήταν το σημείο καμπής.

Φορώντας τη φανέλα των Νετς, ο Πέτροβιτς έδειξε σε ολόκληρο τον πλανήτη ποιος πραγματικά ήταν. Έγινε αμέσως ο ηγέτης της ομάδας, εκτόξευσε το μέσο όρο του στους 22.3 πόντους ανά αγώνα και αναδείχθηκε μέλος της καλύτερης τρίτης πεντάδας του NBA, το 1993.

Το ποσοστό του στα τρίποντα άγγιζε το εξωπραγματικό 45%. Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που ανάγκασε τους Αμερικανούς να τον σεβαστούν απόλυτα, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα για όλες τις κατοπινές γενιές διεθνών αστέρων, από τον Ντιρκ Νοβίτσκι μέχρι τον Γιάννη Αντετοκούνμπο και τον Λούκα Ντόντσιτς.

Παράλληλα, η προσφορά του στις εθνικές ομάδες ήταν ανεκτίμητη. Κατέκτησε τα πάντα με τη μεγάλη Γιουγκοσλαβία, ενώ το 1992 οδήγησε τη νεοσύστατη Κροατία στο ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, κοιτάζοντας στα μάτια τους αστέρες της αυθεντικής αμερικανικής "Dream Team".

Η μοίρα, όμως, έκοψε το νήμα της ζωής του με τον πιο σκληρό τρόπο. Στις 7 Ιουνίου 1993, σε ηλικία μόλις 28 ετών, ο Ντράζεν έχασε τη ζωή του σε τροχαίο δυστύχημα στον αυτοκινητόδρομο της Βαυαρίας, ενώ επέστρεφε οδικώς από έναν αγώνα της εθνικής ομάδας.

Ο θάνατός του βύθισε στο πένθος τον παγκόσμιο αθλητισμό, αλλά ο μύθος του παρέμεινε ανεξίτηλος. Ο Ντράζεν Πέτροβιτς δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος σκόρερ. Ήταν το σύμβολο του ασυμβίβαστου πάθους, της αφοσίωσης και της αυτοπεποίθησης.

Η ένταξή του στο Basketball Hall of Fame, το 2002, ήταν η οριστική αναγνώριση ενός τεράστιου αθλητή που δικαίως συγκαταλέγεται στη χορεία των μύθων του παγκόσμιου μπάσκετ.