Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το συνέδριο και οι εκλογές. Γράφει ο Μποξέρ*
Μάλλον σχετικά άνετα το πήρε το παιχνίδι στο 16ο συνέδριο της ΝΔ ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Άλλωστε όσο και αν κάποιοι τον κατηγορούν ότι δεν του αρέσουν οι κομματικές καμαρίλες και οι εσωτερικές διαδικασίες ο ίδιος ξέρει από συνέδρια, καθώς επί προεδρίας του έγιναν 7 από τα 16 συνέδρια που έχει διοργανώσει η ΝΔ τα 52 χρόνια της ιστορίας της.
Αυτό σημαίνει ότι επί Κυριάκου Μητσοτάκη, που είναι πια στην προεδρία της ΝΔ 10 χρόνια διεξάγονται συνέδρια κάθε ενάμιση χρόνο. Μάλλον οι προηγούμενοι αρχηγοί της είχαν κάποια φοβία με τα συνέδρια.
Τι μάθαμε από το τριήμερο; Ότι οι εκλογές πάνε μάλλον για το τέλος της τετραετίας, παρά το γεγονός ότι υπάρχει ένα παράθυρο για προσφυγή στις κάλπες το φθινόπωρο.
Από την άλλη η φημολογία περί πρόωρων εκλογών είτε πραγματοποιηθούν τελικά είτε όχι, ευνοεί πολιτικά το Μέγαρο Μαξίμου.
Γιατί, πρώτον προοπτική της κάλπης οδηγεί στην ενεργοποίηση του κομματικού μηχανισμού της ΝΔ και στον αυτοπεριορισμό των «γαλάζιων» βουλευτών.
Φάνηκε στην πειθαρχία που έδειξαν στις ψηφοφορίες για την άρση της ασυλίας των 13 βουλευτών που εμπλέκονταν στον ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και τη χλιαρή τελικά συνεδρίαση της ΚΟ της ΝΔ που επακολούθησε.
Και γιατί, δεύτερον (και ίσως και κυριότερο) υποχρεώνει τους αντιπάλους της ΝΔ να ανοίξουν τα χαρτιά τους. Βλέπε Μαρία Καρυστιανού που στις 21 Μαΐου ιδρύει το κόμμα της, αλλά και Αλέξης Τσίπρας που επισπεύδει τη δημιουργία του νέου κόμματος το οποίο πλέον τοποθετείται σε αρχές Ιουνίου.
Η αποσαφήνιση του τοπίου είναι χρήσιμη για τη ΝΔ, καθώς πλέον ο Αλέξης Τσίπρας θα μπει στο κάδρο της κριτικής και της φθοράς, ενώ όπως ήδη διαφαίνεται ξεκινά η σύγκρουση του πρώην πρωθυπουργού με το ΠΑΣΟΚ, μια σύγκρουση που θα είναι πολυεπίπεδη και σκληρή, όπως φάνηκε και στο μπρα ντε φερ που στήθηκε για την μειωμένη εργασία.
Ο κατακερματισμός και η αλληλοεξόντωση των κομμάτων της αντιπολίτευσης ευνοεί την προσπάθεια της ΝΔ να διατηρείται ως κυρίαρχη δύναμη.
Ζητούμενο όμως παραμένει κατά πόσο θα αποκτήσει την απαιτούμενη δυναμική ώστε να υπερβεί το φράγμα του 30% στην επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Και για να συμβεί αυτό χρειάζονται δύο με τρία πράγματα. Πρώτον να υπάρξει η κομματική συσπείρωση που σε μεγάλο βαθμό επιτεύχθηκε στο τριήμερο συνέδριο. Δεύτερον η διατύπωση από τώρα της τακτικής και των στόχων ενόψει της εκλογικής μάχης.
Τα διλήμματα τέθηκαν ήδη από τον πρωθυπουργό στις δύο ομιλίες του κατά την έναρξη και κατά τη λήξη του 16ου συνεδρίου με αρκετά ενδιαφέροντα νέα στοιχεία.
Ένα από αυτά είναι και το περιβόητο τηλεφώνημα στις 3 η ώρα τη νύχτα στο κόκκινο τηλέφωνο που υπονοεί την ετοιμότητα του επόμενου πρωθυπουργού να αντιμετωπίσει καταστάσεις κρίσης σε δύσκολες στιγμές.
Επίσης η υποχρέωση της Ελλάδας να αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης τον Ιούνιο του 2027 θα αποτελέσει άλλο ένα χαρτί της ΝΔ στην πορεία από τις εκλογές. Με την έννοια ότι -όπως ισχυρίστηκε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός- είναι το μόνο κόμμα που μπορεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο να δώσει μάχη για κρίσιμα ζητήματα που θα τεθούν το διάστημα της ελληνικής προεδρίας.
Να το πούμε καθαρά: το μεγάλο ατού της ΝΔ είναι ότι δεν υπάρχει απέναντί της ισχυρός αντίπαλος. Είναι η πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας που το κόμμα που κυβερνά δύο τετραετίες δεν υπολείπεται δημοσκοπικά.
Ας θυμηθούμε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και την ήττα του το ’81 από ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ, τον Ανδρέα Παπανδρέου και την ήττα του το ‘89 και το ‘90 από τη ΝΔ του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, αλλά και τον Κώστα Καραμανλή και τη συντριπτική νίκη του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου το 2009.
Η μονή 11ετία συνεχούς διακυβέρνησης ενός κόμματος ήταν τελικά αυτή του ΠΑΣΟΚ από το 1993 μέχρι το 2004. Όμως έγινε δυνατή μόνο χάρις στην αλλαγή ηγεσίας, από τον Ανδρέα Παπανδρέου στον Κώστα Σημίτη. Ο τελευταίος όμως δεν άντεξε στο τέλος της οκταετίας και αφού αποχώρησε είδε το ΠΑΣΟΚ να χάνει πανηγυρικά από τη ΝΔ το 2004.
Αντίθετα σήμερα η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη μπορεί να έχει φθορά, αλλά δεν έχει απέναντί της έναν αξιόπιστο αντίπαλο που διεκδικεί την κυβέρνηση. Και αυτό φρενάρει τον οποιονδήποτε δελφίνο να κινητοποιηθεί ή τον βουλευτή που αισθάνεται αδικημένος να βγει σε ουσιαστικό αντάρτικο, καθώς έχει την προσδοκία να επανεκλεγεί και δίνει φτερά στη ΝΔ για να μπορέσει να διεκδικήσει μια τρίτη τετραετία.
Το αν αυτό συμβαίνει εξαιτίας της ικανότητας του Κυριάκου Μητσοτάκη ή της ανικανότητας των σημερινών αρχηγών της αντιπολίτευσης είναι μια άλλη κουβέντα που θα την κάνουμε μια άλλη φορά…
*Ένας Αθηναίος που ζει τη Θεσσαλονίκη
