Ο Μάριος Στρόφαλης στη «ΜτΚ»: «Η μουσική πρέπει να υπηρετεί την ιστορία»

Κάποια τραγούδια συνοδεύουν απλώς μια ιστορία και κάποια άλλα γίνονται, τελικά, η ίδια η ιστορία. Στην περίπτωση του «Porto Leone», η μουσική δεν λειτούργησε απλώς ως υπόκρουση, αλλά έγινε πρωταγωνιστής της αφήγησης, ανασύροντας την ατμόσφαιρα της Τρούμπας του '60 και μετατρέποντας τη νοσταλγία σε συναίσθημα. Με αφορμή την κυκλοφορία των δύο άλμπουμ με τα τραγούδια και το πρωτότυπο soundtrack της σειράς, ο συνθέτης Μάριος Στρόφαλης μιλά για τη δημιουργική διαδικασία, τη συνεργασία του με την Ειρήνη Τουμπάκη και τη βαθιά του πεποίθηση ότι η μουσική οφείλει πάντα να αφηγείται ιστορίες.

Ανάμεσα στα τραγούδια που ξεχώρισαν βρίσκεται το «Το δικαίωμα να σ' αγαπώ», το οποίο συνδέθηκε άρρηκτα με το συγκινητικό φινάλε της σειράς. Όπως αποκαλύπτει ο ίδιος, η αρχική του διαδρομή ήταν διαφορετική.

Τετάρτη 21 Ιαν 2026, 07:00

Τραγούδια σαν φυλαχτό, μέσα στον θόρυβο της εποχής

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η συνεργασία με την Ειρήνη Τουμπάκη

«Το τραγούδι είχε προταθεί αρχικά για τους τίτλους της σειράς και επιθυμία όλων ήταν να το ερμηνεύσει η Μαρινέλλα. Οι εξελίξεις, όμως, δεν το επέτρεψαν και τελικά επιλέχθηκε ο ‘Καπνός απ' το λιμάνι’. Παρ' όλα αυτά, το ‘Δικαίωμα να σ' αγαπώ’ έγινε ένα από τα βασικά μουσικά θέματα του Porto Leone, έντυσε τις περιλήψεις των επεισοδίων και στη συνέχεια αποφασίσαμε να το τραγουδήσει η ίδια η στιχουργός του, η Ειρήνη Τουμπάκη. Ήμουν σχεδόν βέβαιος ότι θα αποκτούσε τόσο ισχυρή συναισθηματική ταύτιση με τη σειρά», λέει ο δημιουργός

Η συνεργασία του με την Ειρήνη Τουμπάκη αποτελεί πλέον ένα από τα πιο γόνιμα δημιουργικά δίδυμα της σύγχρονης ελληνικής μουσικής. Ο Στρόφαλης περιγράφει μία σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης, όπου μουσική και στίχος γεννιούνται άλλοτε από τη μία και άλλοτε από την άλλη πλευρά.

«Γράφουμε τραγούδια αμφίδρομα. Εκείνη πάνω στις μουσικές μου κι εγώ πάνω στους στίχους της. Με έναν σχεδόν μαγικό τρόπο, γράφει πάντα αυτά που θα ήθελα να ακούσω, ενώ πιστεύει πως συμβαίνει ακριβώς το ίδιο όταν συνθέτω πάνω στους δικούς της στίχους. Πέρα όμως από αυτό, θεωρώ πως είναι μία από τις σημαντικότερες ερμηνεύτριες της γενιάς της. Έχει τη χάρη του παλιού καλού κρασιού και όσο περνά ο χρόνος αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία. Κυρίως, όμως, μας ενώνει η επιθυμία να δημιουργούμε έργα που θα μείνουν και όχι να κυνηγάμε τη μόδα και την εφήμερη επιτυχία».

Πολύπειρος, με περισσότερα από τριάντα χρόνια πορείας στη μουσική για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, έχοντας καταθέσεις σε δημοφιλή σίριαλ και γνωστές ταινίες, ο Μάριος Στρόφαλης παραμένει πιστός σε μία βασική αρχή: Η μουσική οφείλει να υπηρετεί το έργο για το οποίο γράφεται. «Είμαι λάτρης της μουσικής κινηματογράφου. Ως film composer θέλω κάθε νότα να υπηρετεί την ιστορία και τους χαρακτήρες της. Προτιμώ ένα τραγούδι που θα στηρίξει ουσιαστικά την αφήγηση, παρά ένα τραγούδι που διαθέτει όλα τα στοιχεία της επιτυχίας αλλά δεν έχει σχέση με τη σειρά ή την ταινία. Πιστεύω, όμως, πως αυτά τα τραγούδια αποκτούν με τον χρόνο τη δική τους αυτονομία και κρατούν παράλληλα ζωντανή και την ίδια την ιστορία.»

Στο «Δικαίωμα να σ' αγαπώ» κυριαρχεί ο λυρισμός, αλλά και μία αίσθηση λύτρωσης που αναδύεται μέσα από τον πόνο. Ο συνθέτης περιγράφει τη βασική εικόνα που είχε στο μυαλό του όταν έγραφε τη μουσική.«Είναι η λύτρωση που ξεπηδά μέσα από τα βάσανα και τους καημούς. Φαντάζομαι μια γυναίκα της Τρούμπας τη δεκαετία του '60, που περιπλανιέται στο λιμάνι προσπαθώντας να ανασάνει, επειδή γνώρισε τον έρωτα αλλά το παρελθόν της δεν την αφήνει να τον ζήσει. Είναι, όμως, και κάθε άνθρωπος που παλεύει με τους δαίμονες του χθες για να μπορέσει τελικά να ζήσει το θαύμα του αληθινού έρωτα.»

«Η μυθοπλασία λειτουργεί σαν όαση»

Σε μια εποχή όπου η μουσική καταναλώνεται συχνά βιαστικά, μέσα από ατελείωτο scrolling, ο ίδιος πιστεύει πως η τηλεοπτική μυθοπλασία αποτελεί έναν από τους τελευταίους χώρους όπου το ελληνικό τραγούδι μπορεί να αναπνεύσει. «Οι πραγματικοί ραδιοφωνικοί ακροατές λιγοστεύουν και η προσοχή όλων αποσπάται διαρκώς. Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, η μυθοπλασία λειτουργεί σαν όαση, όπου το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι μπορεί όχι μόνο να επιβιώσει αλλά και να εξελιχθεί προς όμορφες κατευθύνσεις.»

Όσο για τα επόμενα σχέδιά του, μόνο έλλειψη δημιουργικότητας δεν μπορεί να του καταλογίσει κανείς. Μαζί με την Ειρήνη Τουμπάκη ετοιμάζουν έναν νέο κύκλο τραγουδιών, ενώ την ερχόμενη θεατρική σεζόν θα παρουσιάσουν τη μουσικοαφηγηματική παράσταση «Ιστορίες της Τρούμπας - Porto Leone». Παράλληλα, συνεχίζει το «ταξίδι στον χρόνο με μεγάλης οθόνης τραγούδια», ετοιμάζει το European Taxim III με το κουαρτέτο του, που συμπληρώνει 23 χρόνια συνεχούς παρουσίας, ενώ επανενώνεται έπειτα από ένα τέταρτο του αιώνα με τον κιθαρίστα Βαγγέλη Κρίθαρη για την επιστροφή του ιστορικού ροκ πρότζεκτ «Δούρειος Ίππος».

Ακούγοντάς τον να μιλά, γίνεται φανερό πως για τον Μάριο Στρόφαλη η μουσική δεν είναι ποτέ διακοσμητική. Είναι χαρακτήρας, μνήμη, αφήγηση και συναίσθημα μαζί. Ίσως γι' αυτό οι μελωδίες του δεν τελειώνουν όταν πέφτουν οι τίτλοι τέλους. Συνεχίζουν να ζουν, όπως όλες οι καλές ιστορίες, μέσα στον χρόνο.

---

*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 12.07.2026