«Πες μου πότε θα γίνουν οι εκλογές και εγώ θα σου πω το αποτέλεσμα», μου είπε πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, από τις παλιές καραβάνες της πολιτικής. Και έχει δίκιο. Για ποιον λόγο; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Ο βασικός σχεδιασμός του πρωθυπουργού είναι η εξάντληση της τετραετίας. Εκτιμά πως η κυβέρνησή του έχει έργο για να ολοκληρώσει, υπάρχει η Αναθεώρηση του Συντάγματος και τέλος θα ήθελε στα διλήμματά του να προστεθεί και αυτό της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς από την 1η Ιουλίου 2027 η πατρίδα μας αναλαμβάνει αυτό το πόστο.
Αυτό είναι το καλό σενάριο, που προϋποθέτει μία προσοδοφόρα τουριστική χρονιά και την ικανοποιητική εκτέλεση του προϋπολογισμού, ώστε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη ΔΕΘ να εξαγγείλει τις αναμενόμενες παροχές για την καινούρια χρονιά. Ως γνωστόν τα μέτρα που εξαγγέλλονται τον Σεπτέμβριο φαίνονται στην τσέπη των πολιτών από τον Ιανουάριο του νέου έτους. Συνεπώς το ενδεχόμενο να διεξαχθούν εκλογές τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο στερείται πολιτικής βάσης. Η μόνη περίπτωση να συμβεί αυτό, είναι αν οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η Νέα Δημοκρατία βαδίζει προς την αυτοδυναμία. Άλλος λόγος δεν υπάρχει.
Αυτό, όπως προανέφερα, είναι το καλό σενάριο. Στη ζωή όμως υπάρχει πάντα και ένα κακό σενάριο. Τα πράγματα να μην εξελιχθούν όπως τα έχουμε προγραμματίσει. Σε αυτές τις περιπτώσεις όποιος έχει εκπονήσει ένα εναλλακτικό πλάνο θα κατορθώσει να αντιμετωπίσει τις όποιες αντιξοότητες με τις ελάχιστες απώλειες. Αλλιώς, αν αιφνιδιαστεί, τότε βαδίζει προς την καταστροφή.
Η κυβέρνηση από τι κινδυνεύει; Από την αντιπολίτευση πάντως όχι. Κινδυνεύει μόνον από τη διάρρηξη της εσωτερικής συνοχής της. Υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο; Αν συσσωρευθούν πολλά προβλήματα τα οποία το Μέγαρο Μαξίμου δεν θα μπορέσει να τα διαχειριστεί με επιτυχία, με αιχμή τα εθνικά θέματα, τίποτα δεν αποκλείεται. Το επισημαίνω αυτό διότι θα είναι η μόνη αιτία ο πρωθυπουργός να προσφύγει στην κάλπη και υπό δυσμενείς μάλιστα συνθήκες. Διαφορετικά θα κινηθεί με βάση τον αρχικό προγραμματισμό του.
Η αντιπολίτευση πολυδιασπασμένη, περιμένοντας την εμφάνιση νέων κομμάτων, αδυνατεί να πείσει τους πολίτες ότι μπορεί να κυβερνήσει. Με την εμφάνιση των κομμάτων Τσίπρα και Καρυστιανού, αν δεν επιτευχθούν συγκλίσεις και συνεργασίες, τότε το πολιτικό τοπίο θα έχει τα χαρακτηριστικά της κινούμενης άμμου.
Ο ανταγωνισμός για τη δεύτερη θέση μπορεί να αποβεί καταστροφικός και για το ΠΑΣΟΚ και το κόμμα Τσίπρα, εφόσον η κατάσταση δε θα έχει ξεκαθαρίσει από την πρώτη κιόλας δημοσκόπηση. Ο Αλ. Τσίπρας διέπραξε σωρεία λαθών, με κυριότερο ότι άφησε επί μεγάλο χρονικό διάστημα τον Ν. Ανδρουλάκη να μονοπωλεί την αντιπολίτευση. Τώρα που διαπίστωσε το λάθος του τρέχει και δε φτάνει. Να δούμε στη συνέχεια πώς θα καλύψει -ή καλύτερα αν θα μπορέσει να καλύψει αυτό το χάντικαπ.
Το στοίχημα του χρόνου των εκλογών σε τελική ανάλυση αφορά και τις αντοχές όλων των κομμάτων. Κυρίως των μεγάλων κομμάτων, όσο μεγάλο μπορεί να θεωρηθεί ένα κόμμα του 15%. Αλλά αυτά είναι τα δεδομένα των καιρών μας, κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίζει.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 03.05.2026
