Ο Τραμπ, η τραπ, η Ρούλα και ο Ζακ

«Οι διαφορές με λύνονται με νταηλίκια» το μήνυμα με πολλούς αποδέκτες του πρωθυπουργού στο Ευρωκοινοβούλιο. Σκέφτομαι τους Έλληνες τράπερ. Άκουσα ελληνική τραπ πρώτη φορά πρόσφατα, μετά από την γεμάτη αγωνία προτροπή μιας συναδέλφου να γράψω για τους μουσικούς αυτούς, που όπως μου είπε επηρεάζουν αρνητικά τα παιδιά στην εφηβεία που τους ακούν φανατικά. Λέξεις κλειδιά στους στίχους τους, πιστόλια, γ…, βρισιές, ωδή στο χρήμα, μανία με τη δημοσιότητα ακόμα και την αρνητική, ναρκωτικά, πόλεμος συμμοριών, έμφυλες διακρίσεις και σεξιστικά σχόλια στο φουλ. «Γ… καλά μα αυτή πάλι παραπονιέται» (ωδή στο σεξ). «Μόνο πράσινα όχι εικοσάρικα» (λατρεία του χρήματος). «Τα κατάφερα επειδή παίζω στις ειδήσεις (ακόμα και η κακή δημοσιότητα με κάθε τίμημα είναι καλή). «Ήθελα λεφτά έμαθα να σπρώχνω» (αν θέλεις να βγάλεις χρήματα πρέπει να γίνεις βαποράκι). «Αν είσαι φίλος μου δεν με νοιάζει αν φταις για σένα μπλέκω» και «Μαχαιρώνει ο δικός μου συμμετέχω» (δεν μας οδηγεί η ηθική, αλλά το κολλητηλήκι). «Της αρέσουν τα Gucci» (επειδή είναι γυναίκα φυσικά αλλά και ο Μαζωνάκης τα ίδια έλεγε).

Ρώτησα τον ανιψιό μου, που είναι ψαγμένος εικοσάρης αν ακούει ελληνική τραπ. Μου απάντησε άμεσα και κατηγορηματικά πως «όχι». Τον ρώτησα ποιες ηλικίες ακούνε. Μου απάντησε «οι λίγο μικρότεροι, οι λίγο μεγαλύτεροι. Αλλά εμείς τους κοροϊδεύουμε».

Απευθυνόμενους στους αποφοίτους του 2022, ο κεντρικός ομιλητής και νεοδιορισθείς Έλληνας δικαστής στο Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ, Μάκης Βαλασίδης, αναφέρθηκε στους τράπερ με αφορμή τα επεισόδια στα Mad awards. Και τους είπε: «Την επόμενη φορά που θα τους ακούσετε, προσέξετε τους στίχους και αναρωτηθείτε. Σας εκφράζουν αυτά που ακούτε. Είστε εσείς;».

Σκέφτομαι το Τραμπ και την βία που επέβαλε και δίχασε τις ΗΠΑ. Το κίνημα «I can’t Breathe» και τους αθώους ανθρώπους που λόγω της βίας των αστυνομικών, έχασαν την ζωή τους. Δεν μπορούσαν λόγω της βίας να αναπνεύσουν. Σκέφτομαι τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, τη Μαρφίν. Και τον Ζακ. Αναίτια βία. Και ενώ γράφονται αυτές οι γραμμές, ο μεσίτης που όπως και ο ιδιοκτήτης του κοσμηματοπωλείου είχαν οδηγηθεί στη φυλακή προκειμένου να εκτίσουν ποινή κάθειρξης 10 ετών που τους είχε επιβληθεί για το θάνατο του Ζακ αποφυλακίζεται. Πέρασαν μόλις δύο μήνες από την καταδικαστική απόφαση σε βάρος του. Σκέφτομαι τον Ζακ και την εξαιρετική έκθεση της Φωτομπιενάλε «Society doesn’t fit me but my little black dress does». Σε μία από τις φωτογραφίες ο Ζακ έλεγε ότι είναι μεγάλη ικανοποίηση να περπατάς με ψηλοτάκουνα στο διαμέρισμα σου. Σκέφτομαι την Ίριδα και τη Τζωρτζίνα και την Μαλένα. Την Ιωάννα Παλαιοσπύρου, που κάηκε από τη βία μιας άλλης γυναίκας. Που φώναζε στην τελετή των Mad «όχι βία, παιδιά, όχι βία». Και την Γεωργία Μπίκα και την αθωωτική απόφαση του βουλεύματος «Ηρωίδα ή θύμα;».