Οδηγός επιβίωσης απέναντι στο αυξημένο ενεργειακό κόστος

Την ώρα που το κόστος της ενέργειας εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις βασικές πηγές πίεσης για τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, το καταναλωτικό κοινό καλείται να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό τόσο στην αγορά καυσίμων όσο και στους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος. Με την έναρξη της περιόδου θέρμανσης να πλησιάζει, στο επίκεντρο μπαίνει πλέον και το πετρέλαιο θέρμανσης και το φυσικό αέριο, με την τιμή τους να αποτελεί ακόμη έναν παράγοντα ανησυχίας για χιλιάδες νοικοκυριά.

Μιλώντας στη «ΜτΚ», ο πρόεδρος του Κέντρου Προστασίας Καταναλωτών (ΚΕ.Π.ΚΑ.), Νίκος Τσεμπερλίδης, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις επιβαρύνσεις που προκαλεί η άνοδος των τιμών, αλλά και για τις παγίδες που μπορεί να κρύβει η προσπάθεια αναζήτησης της χαμηλότερης δυνατής τιμής.

«Πρέπει να τονίσω ότι η ακρίβεια στα καύσιμα ιδιαίτερα στο πετρέλαιο κίνησης, στη βενζίνη και σε λίγο καιρό για το πετρέλαιο θέρμανσης είναι πολύ σημαντικά προβλήματα για την τσέπη των καταναλωτών και τους επηρεάζει απευθείας. Μάλιστα η αγορά αξιοποιεί πάντοτε τις αυξήσεις μεγαλώνοντας τις τιμές και μεταφέροντας το κόστος στα τελικά προϊόντα και τις υπηρεσίες», αναφέρει.

Η φθηνότερη βενζίνη δεν σημαίνει πάντα και οικονομία

Η αναζήτηση του φθηνότερου πρατηρίου αποτελεί σχεδόν καθημερινή συνήθεια για αρκετούς οδηγούς, ιδιαίτερα όταν ακόμη και λίγα λεπτά στην τιμή του λίτρου φαίνεται ότι μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Ωστόσο, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΚΕ.Π.ΚΑ., οι υπερβολικά χαμηλές τιμές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με προσοχή.

Όπως εξηγεί, ένας από τους σοβαρότερους κινδύνους είναι η νοθεία των καυσίμων, καθώς η χρήση μη επιτρεπόμενων πρόσθετων μπορεί να προκαλέσει ακόμη και ζημιές στον κινητήρα. Σε μία τέτοια περίπτωση, μάλιστα, είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον/την οδηγό να αποδείξει από ποιο πρατήριο προήλθε το προβληματικό καύσιμο.

Το ζήτημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο καθώς, λόγω του υψηλού κόστους, πολλοί οδηγοί δεν γεμίζουν πλέον το ρεζερβουάρ τους, αλλά βάζουν μικρότερες ποσότητες από διαφορετικά πρατήρια. Έτσι, σε περίπτωση προβλήματος, είναι δυσκολότερο να εντοπιστεί η προέλευσή του. Το «κυνήγι», επομένως, λίγων λεπτών ανά λίτρο μπορεί τελικά να μην αποφέρει ουσιαστικό οικονομικό όφελος.

Οι παγίδες στην αγορά πετρελαίου θέρμανσης

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται και κατά την αγορά πετρελαίου θέρμανσης. Το ΚΕ.Π.ΚΑ. συστήνει στους καταναλωτές να πραγματοποιούν έρευνα αγοράς και σύγκριση τιμών πριν από κάθε παραγγελία και να γνωρίζουν εκ των προτέρων την τιμή ανά λίτρο.

Κατά την παραλαβή, σημαντικό είναι να βρίσκεται παρών ο ίδιος ο καταναλωτής ή κάποιο άτομο που γνωρίζει τη διαδικασία και να γίνεται μέτρηση της στάθμης της δεξαμενής πριν και μετά την παράδοση. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να ελεγχθεί εάν η ποσότητα που χρεώθηκε αντιστοιχεί σε εκείνη που πραγματικά παραδόθηκε.

Προσοχή χρειάζεται και στο παραστατικό, ιδιαίτερα για όσους δικαιούνται επίδομα θέρμανσης, ώστε όλα τα στοιχεία να έχουν καταχωριστεί σωστά. Παράλληλα, η ετήσια συντήρηση του συστήματος θέρμανσης και η διατήρηση της θερμοκρασίας του σπιτιού σε λογικά επίπεδα μπορούν να περιορίσουν την κατανάλωση και κατ’ επέκταση το συνολικό κόστος.

«Μάθετε να διαβάζετε τους λογαριασμούς»

Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελούν οι λογαριασμοί ηλεκτρικού ρεύματος. Ο κ. Τσεμπερλίδης επισημαίνει ότι οι καταναλωτές/-ριες δεν πρέπει να περιορίζονται μόνο στην τελική τιμή που βλέπουν στον λογαριασμό, αλλά να γνωρίζουν τι ακριβώς πληρώνουν και πώς προκύπτει η χρέωση.

Η ανάγκη αυτή γίνεται ακόμη μεγαλύτερη στα κυμαινόμενα τιμολόγια, όπου οι τιμές μεταβάλλονται και η τελική επιβάρυνση δεν είναι πάντοτε εύκολο να υπολογιστεί εκ των προτέρων. Για τον λόγο αυτό, το ΚΕ.Π.ΚΑ. προτρέπει τους καταναλωτές να συγκρίνουν τις διαθέσιμες επιλογές, αλλά κυρίως να εξοικειωθούν με τις χρεώσεις που εμφανίζονται στους λογαριασμούς τους.

Η επιλογή παρόχου ή τιμολογίου δεν θα πρέπει, επομένως, να γίνεται αποκλειστικά με βάση μία διαφημιζόμενη χαμηλή τιμή. Η κατανόηση του λογαριασμού, η σύγκριση των πραγματικών χρεώσεων και ο τακτικός έλεγχος της κατανάλωσης μπορούν να αποδειχθούν εξίσου σημαντικά εργαλεία για τον περιορισμό του ενεργειακού κόστους.

Πώς «καίμε» λιγότερο φυσικό αέριο

Η σωστή συντήρηση του λέβητα φυσικού αερίου και η ορθολογική χρήση της θέρμανσης μπορούν να περιορίσουν αισθητά την κατανάλωση, χωρίς να θυσιάζεται η θερμική άνεση του σπιτιού.

Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Επαγγελματιών Τεχνιτών Εγκαταστάσεων Καύσης, Ευάγγελος Κολοβός στη «ΜτΚ», η ετήσια συντήρηση είναι απαραίτητη και πρέπει να πραγματοποιείται από αδειοδοτημένο τεχνικό. Μετά την ολοκλήρωσή της, ο καταναλωτής πρέπει να ζητά το προβλεπόμενο φύλλο καύσης και το πιστοποιητικό καλής λειτουργίας της εγκατάστασης.

Η σωστή ρύθμιση του λέβητα έχει άμεση σχέση και με το κόστος, καθώς ένα μηχάνημα που δεν λειτουργεί σωστά μπορεί να καταναλώνει μεγαλύτερη ποσότητα φυσικού αερίου χωρίς ο καταναλωτής να το αντιλαμβάνεται. Παράλληλα, ανά τέσσερα χρόνια πρέπει να πραγματοποιείται έλεγχος των σωληνώσεων από αδειοδοτημένο εγκαταστάτη.

Καθοριστικό ρόλο στην εξοικονόμηση έχει και ο θερμοστάτης χώρου. Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επαγγελματιών Τεχνικών Εγκαταστάσεων Καύσης Βορείου Ελλάδος και αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας, Κωνσταντίνος Σπανουδάκης, εξηγεί ότι οι παλιοί θερμοστάτες μπορεί να παρουσιάζουν μεγάλες αποκλίσεις.

«Κάθε βαθμός πάνω από τους 20 βαθμούς είναι και 10% επιπλέον κατανάλωση», σημειώνει, προτείνοντας θερμοκρασία 20-21 βαθμών. Αντί για συνεχές άνοιγμα και κλείσιμο, συστήνει σταθερή θερμοκρασία και μείωσή της κατά 1-1,5 βαθμό το βράδυ.

Στην εξοικονόμηση μπορούν να συμβάλουν και οι θερμοστατικές κεφαλές στα σώματα. Σημειώνεται ότι στη Θεσσαλονίκη, το κόστος μιας συντήρησης από αδειοδοτημένο τεχνικό κυμαίνεται, σύμφωνα με τον κ. Σπανουδάκη, περίπου από 50 έως 70 ευρώ.

Όσο για το εάν το φυσικό αέριο εξακολουθεί να συμφέρει, οι αρμόδιοι απαντούν θετικά επισημαίνοντας ότι μία αντλία θερμότητας μπορεί υπό προϋποθέσεις να έχει χαμηλότερη κατανάλωση, απαιτεί όμως μεγαλύτερη αρχική επένδυση.

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούουν και για την περίπτωση οσμής αερίου, όπου απαιτείται άμεσος αερισμός του χώρου, χωρίς χρήση διακοπτών ή άλλης πηγής που μπορεί να προκαλέσει σπινθήρα, και επικοινωνία με τις αρμόδιες υπηρεσίες.

*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 04.10.2026