Ας αφήσουμε για αργότερα τις διάφορες δημοσκοπήσεις. Το μόνο που θα πω είναι το εξής: Καταγράφονται οι απαντήσεις 1.000-1.300 ατόμων. Από αυτούς 200-300 δεν τοποθετούνται για κόμμα που θα ψηφίσουν. Για να απαντήσουν οι 1.000-1.300 ερωτώνται ακόμα και 10.000! Κανένας δεν μπορεί να πει οι 1.000-1.300 που απάντησαν είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα των 10.000 και προφανώς εξ αυτού και των 10 εκατομμυρίων!
Αν όσους ρωτούσαμε απαντούσαν τότε το δείγμα θα είχε αντιπροσωπευτικότητα! Τώρα το δείγμα μας δεν είναι 1.000 αλλά 10.000 και 90% από αυτούς δεν απαντάει! Άρα τα σχετικά εκτιμώμενα πρέπει να υπολογιστούν αλλιώς. Ψιλά γράμματα θα πείτε αλλά ας το έχουμε υπόψη! Μην εκπλαγούμε όπως στην Κύπρο!
Αλλά τώρα άρχισαν με το καλό οι ιερές Πανελλήνιες. Τελικά το μόνο που αξίζει από το Λύκειο. Ο προηγούμενος νόμος (αυτός που έχει αλλάξει) είχε κάνει την 3η Λυκείου ετήσιο φροντιστήριο. Όλα τελείωναν στην 2α και η 3η εξυπηρετούσε μόνο το φροντιστήριο. Κρατικό το σχολείο (28 ώρες διαφορετικά μαθήματα, 4 φροντιστήρια συστεγαζόμενα) και το ιδιωτικό φροντιστήριο για να πετύχουν τα «όνειρα» ποικίλων κατηγοριών.
Η «επιτυχία» εξασφαλισμένη. 67 χιλιάδες απόφοιτοι, 72 χιλιάδες θέσεις. Εκεί που θα μπεις κατά πάσα πιθανότητα μερικά από αυτά που διαγωνίστηκες θα είναι άχρηστα. Π.χ.: Στο Μαθηματικό ή στην Πληροφορική η Χημεία και η Φυσική είναι άχρηστα. Στη Νομική ή στο Πολιτικό τα Αρχαία είναι άχρηστα, κ.λπ., κ.λπ. Θα μπεις κάπου που δεν έμαθες αυτά που χρειάζεσαι. Αλλά δεν έχει σημασία.
Διαγωνίζεσαι για να μπεις κάπου. Ξέρεις τι θα αποδώσει η επένδυσή σου; Υπάρχουν 3.500 απόφοιτοι Παιδαγωγικών και 300 θέσεις τον χρόνο. Υπάρχουν επταπλάσιοι Νομικοί και Μηχανικοί όπως λένε οι αρμόδιοι. Τότε γιατί θέλουν όλοι να μπουν και να βγουν; Ακόμα και για την ναυαρχίδα των Πανελληνίων (την Ιατρική) το 40% όσων παίρνουν πτυχίο δεν μπορεί να απασχοληθεί. Έχουμε 2.000 πτυχία τον χρόνο και 1.200 θέσεις ειδικότητας.
Άκουσα με πολύ προσοχή τον πρωθυπουργό να λέει ότι η κατάσταση που ζούμε μας κάνει να καταλάβουμε ότι πρέπει να βασιζόμαστε σε δεδομένα και επεξεργασίες. Τότε γιατί πετάμε τα λεφτά μας (δημόσια και ιδιωτικά) για να εκπαιδεύσουμε ανθρώπους που δεν έχουν επαγγελματικό μέλλον; Γιατί δεν κάνουμε μία στρατηγική για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση; Τα Λατινικά μάς μάραναν; Γιατί διαλύσαμε την τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση; Γιατί μαλώνουμε για μία ακόμα Νομική και διπλασιάσαμε τα Πολυτεχνεία;
Έστω και αν αυτά τα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ γιατί δεν ξεκινάμε να τα αποκαταστήσουμε; Όλοι μαζί. Κάνοντας ένα ενιαίου τύπου Λύκειο που να έχει και γενική εκπαίδευση και επαγγελματικούς και τεχνικούς τομείς. Αντί για αυτό οι 45 χιλιάδες απόφοιτοι των ΑΕΙ (υπερβολικά πολλοί για την αγορά εργασίας μας) αναζητούν για να ξεχωρίσουν από τους άλλους μεταπτυχιακό! Για προσόντα! Λογικό και αναμενόμενο!
Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά. Μακάρι να μην καταστραφούν οι εξετάσεις. Μακάρι να μπουν εκεί που θέλουν, να ζήσουν ότι ονομάζεται φοιτητική ζωή, να μάθουν, να προετοιμαστούν για μία μετάβαση. Ας μην ξεκινούν με την προσδοκία διορισμού και την προοπτική μεταπτυχιακού. Η ζωή αξίζει να την ζεις καθημερινά. Και σε κάθε περίπτωση έχουν μπροστά τους ένα μέλλον που θα αλλάζει χωρίς να το καταλαβαίνουν απόλυτα.
Καλή τύχη.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 07.06.2026
