Γράφει
Μαριάννα Πυργιώτη
Πρέπει να εστιάσουμε ξανά στον λαϊκισμό -και συγκεκριμένα στους ψηφοθήρες επί νεκρών. Παλιά ιστορία θα μου πείτε, remake θα σας απαντήσω εγώ, με βάση τα σύγχρονα δεδομένα προπαγάνδας. Την αρχή έκαναν οι «αγανακτισμένοι» με τους αυτόχειρες λόγω κρίσης. Ακολούθησαν οι νεκροί απ’ τα μαγκάλια, οι νεκροί απολυμένοι της ΕΡΤ, οι νεκροί πρόσφυγες, κ.λπ. Επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αυτοί οι «νεκροί» εξαφανίστηκαν διότι ουδείς απεβίωσε από «πολιτικά» αίτια, όλοι πήγαν από φυσικά αίτια.
Κάποιοι νεκροί παραμένουν «ζωντανοί» εφόσον η περίπτωσή τους δημιουργεί ένα πολιτικό αφήγημα με την κακούργα πλευρά στο ένα πλάνο και την αθώα ηρωική στο άλλο, σε έναν ευρύτερο συμβολισμό διαπάλης καλού -κακού. Όπως ο μακαρίτης gay ακτιβιστής Ζακ, ο οποίος πέθανε από άγνωστα μέχρι νεοτέρας αίτια, αλλά πάντως όχι λόγω των κακώσεων από τα βίαια χτυπήματα του κοσμηματοπώλη και του φίλου του, και μετατράπηκε σε σύμβολο των διώξεων κατά της gay κοινότητας από σκοταδιστές «νοικοκυραίους» αλλά και σε σύμβολο της καταχρηστικής βίας της αστυνομίας κατά πεσμένων στο έδαφος πολιτών… Αν αμφισβητήσετε τα παραπάνω, η απάντηση είναι ότι είστε φασίστες, ομοφοβικοί και αθύρματα που σπιλώνετε τον ήρωα-νεκρό.
Από την άλλη πλευρά, στο remake μετέχουν οι «πατριώτες» με τις σημαίες και τα λάβαρα του Βυζαντίου μαζί με τους νεοναζί με τους αγκυλωτούς σταυρούς και τα μαύρα αξεσουάρ. Αυτοί δεν μπόρεσαν να οικειοποιηθούν πλήρως τους νεκρούς των πρώτων μνημονίων γιατί… πρόκαναν οι άλλοι ένοικοι της πλατείας. Αλλά έπιασαν τους νεκρούς από αλλοδαπούς δολοφόνους και άρχισαν να βάζουν στις σκηνές του remake τον ζόφο και τον φόβο διανθισμένο με τραυματισμούς, ληστείες, βιασμούς κ.λπ., με δράστες πάντα της ίδιας κατηγορίας, λες και η μόνη ή η κύρια «πηγή» παραγωγής εγκλημάτων στη χώρα είναι οι «ξένοι». Όλοι οι ξένοι για να μην μπερδευόμαστε, καθότι όλοι είναι προαιώνιοι αιώνιοι ή τωρινοί οχτροί μας.
Οι Εβραίοι, οι Τούρκοι, οι Βούλγαροι, οι Αλβανοί , οι Πακιστανοί, οι Ιρανοί, οι Σύριοι, οι Αφρικανοί, κ.λπ. Η περίπτωση δολοφονίας από αστυνομικά πυρά του Κωνσταντίνου στην Αλβανία, ήταν η τέλεια περίπτωση για το αφήγημα. Οι Αλβανοί διώκτες του ελληνισμού της Β. Ηπείρου εκτέλεσαν έναν Έλληνα πατριώτη. Ότι ο εκλιπών είχε ένα αυτόματο όπλο και πυροβολούσε έγινε είτε λεπτομέρεια άνευ σημασίας είτε ηρωική ενέργεια σε κάποιο πεδίο μάχης του 1940. Η εθνική συλλογική μνήμη ξύπνησε και οι -ισμοί αντικατέστησαν τα μοιρολόγια για τον νεκρό. Αν αμφισβητήσετε τα παραπάνω η απάντηση είναι ότι είστε προδότες, ανθέλληνες και αθύρματα που σπιλώνετε τον ήρωα- νεκρό .
Καμπόσος strikes again!
Μια που ασχοληθήκαμε με τον πολιτικό λαϊκισμό, εκείνον τον δήμαρχο Άργους τον κο Καμπόσο τον θυμόσαστε; Που είχε γράψει στα social media τον Μάιο στην επίθεση κατά του κου Μπουτάρη «αυτά παθαίνουν οι προδότες» και μετά έλεγε ότι επρόκειτο περί λάθους συνεργατών; Που στη συνέχεια… ξαναέκανε λάθος και έγραφε για τον «αρεστό των Εβραίων που φοράει το καπελάκι» –δηλαδή την εβραϊκή κιπά- και γι’ αυτό μπορεί να λέει ό,τι θέλει, ενώ οι πατριώτες σαν και τον ίδιο δεν μπορούν; Που τον διέγραψε η ΝΔ; Ε! Αυτός ο δήμαρχος αποφάσισε να τιμήσει τον Κωνσταντίνο Κατσίφα, στήνοντας προτομή στην πόλη και δίνοντας το όνομά του σε οδό, διότι «είναι ό,τι καλύτερο έχει να παρουσιάσει η σύγχρονη ιστορία μας». Εκλογές έρχονται, απλή αναλογική θα εφαρμοστεί στις αυτοδιοικητικές, θέλει να επανεκλεγεί, η ΝΔ απ’ ότι πληροφορούμαι δεν έχει βρει υποψήφιο ή δεν… θέλει να βρει υποψήφιο, μπορεί να δούμε καμιά νέα διορθωτική δήλωση του δημάρχου και να ζήσουμε εμείς καλά κι οι άλλοι καλύτερα! Αν δεν δούμε αυτό, όλο και κάποιο ψηφοδέλτιο μικρού «πατριωτικού» κόμματος θα τον φιλοξενήσει.
«Δεν θ’ αλλάξουν αυτή την οικογένεια…»
«Καταρχάς Θανάση θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη γιατί ξέρω αυτό που θα πω θα τραβήξει πολλά βλέμματα πάνω σου και πάνω μου και ξέρω είναι κάτι που δεν θες. Αλλά είμαι σίγουρος πως άμα ήταν ο μπαμπάς εδώ θα ήταν πολύ απογοητευμένος αν κρατούσα την σιωπή μου. Έχω χάσει τον ύπνο μου τις τελευταίες μέρες για το αρνητικό-ρατσιστικό περιστατικό που έγινε πρόσφατα. Αν αυτό μπορεί να συμβεί στον Θανάση ο οποίος εκπροσωπεί με περηφάνεια και με ένα συνεχές χαμόγελο την Εθνική Ελλάδας και τον Παναθηναϊκό, δεν μπορώ να φανταστώ τι περνάνε άλλοι έγχρωμοι στην Ελλάδα. Είμαι παρά πολύ λυπημένος και απογοητευμένος… Αλλά δεν θα αφήσουμε τα αρνητικά σχόλια να αλλάξουν αυτή την οικογένεια και την αγάπη μας για την χώρα στην οποία μεγαλώσαμε. Εγώ και τα αδέρφια μου είμαστε Ελληνονιγηριανοί και σε όποιον αρέσει, και θα συνεχίσουμε να εκπροσωπούμε και να μιλάμε με τα καλύτερα λόγια για την πατρίδα μας.» Αυτό έγραψε ο φόργουορντ των Μιλγουόκι Μπακς Γιάννης Αντετοκούμπο στον αδελφό του Θανάση, που δέχθηκε μια αήθη χυδαία επίθεση από trash TV σχολιαστή.
Ρατσιστής ή σκέτα χυδαίος;
Και αν κάθε Έλληνας μόνο συγκίνηση και περηφάνεια μπορεί να νιώσει με την ιστορία της οικογένειας Αντετοκούμπο, μια ιστορία -παράδειγμα αγάπης, θέλησης, ήθους και επιτυχιών, το ερώτημα είναι τι νοιώθει με το trash κομμάτι των media. Φοβάμαι ότι δεν νοιώθει την αποστροφή και την απέχθεια που θα θέλαμε να προκύπτει ως υγιής αντίδραση όταν εκδηλώνονται τυφλές χυδαίες και μισαλλόδοξες προσωπικές επιθέσεις. Ο εν λόγω «σχολιαστής» που αντιμετωπίζεται χρόνια τώρα ως sui generis φιγούρα της «αθλητικής» ενημέρωσης -ο Τάκης Τσουκαλάς- αποκάλεσε «πίθηκο» τον μπασκετμπολίστα του Παναθηναϊκού. Ασφαλώς ήταν ένα καθαρά ρατσιστικό σχόλιο, αλλά αυτό δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το μόνο εκτός ορίων σχόλιο της εν λόγω περσόνας. Η χυδαιότητα του λόγου του και των εκφράσεών του είναι γενική, και επίσης είναι ζητούμενο για κάποιους και καλοδεχούμενη από πολλούς περισσότερους. Τι εννοώ; Ότι κάποιους εξυπηρετεί και κάποιους εκφράζει αυτή η τάχα μου οπαδική -αλλά στην πραγματικότητα δυσφημιστική για έναν αθλητικό όμιλο- «εκπροσώπηση». Ας το σκεφτούν όσοι τον στηρίζουν.
*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 18 Νοεμβρίου 2018
