Όταν τους… βάφτιζαν Έλληνες: Το κόλπο της Χούντας για το ποδόσφαιρο

Εποχές… Χούντας στην Ελλάδα και το 1972 οι δικτάτορες έθεσαν σε εφαρμογή το σχέδιο τόνωσης του ελληνικού εθνικού φρονήματος, που μεταξύ άλλων περιελάμβανε και μεταγραφές ποδοσφαιριστών από το εξωτερικό στην Ελλάδα. Βασική προϋπόθεση ήταν να είναι έστω και λίγο… Έλληνες.

Εάν δεν ήταν, όμως, τους «βάφτιζαν», προκειμένου να τους παρουσιάσουν ως τέτοιους και να έχουν δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής. Το γεγονός αυτό εκμεταλλεύτηκαν οι μεγάλες ομάδες της χώρας, αλλά και ορισμένες μικρότερες, οι οποίες βρήκαν κελεπούρια από το εξωτερικό, που αν και δεν το ήξεραν είχαν παππούδες και γιαγιάδες από την… Ελλάδα.

Κάπως έτσι, λοιπόν, βρέθηκε στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1972 και ο Αντόνιο Ζούστο Άλτσιμπαρ, τον οποίο έσπευσαν να δουν από κοντά 35.000 φίλοι του Ολυμπιακού στο «Γ. Καραϊσκάκης» στο φιλικό (0-0) με τη Μάντσεστερ Σίτι.

Γεννημένος στην Κόρδοβα της Αργεντινής στις 30 Δεκεμβρίου του 1944, ο Άλτσιμπαρ ήταν σε ηλικία 28 χρονών όταν ήρθε στην Ελλάδα και είχε αγωνιστεί σε Νιούελς, Νουέβα Σικάγο και Ράσινγκ Κλουμπ. Ήταν τότε, μάλιστα, που έμαθε ότι είχε καταγωγή από τη Μυτιλήνη!

Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και ο τότε Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού, Κωνσταντίνος Ασλανίδης, καθώς η εν λόγω μεταγραφή έφερε την υπογραφή του. Είχε φροντίσει νωρίτερα μέσα στο ίδιο έτος να δημιουργήσει το νομικό καθεστώς για τέτοιες μεταγραφές σε μια εποχή που δεν επιτρέπονταν οι μεταγραφές παικτών από το εξωτερικό ούτε όμως και οι μεταγραφές ποδοσφαιριστών από κάποια ομάδα της Α’ Εθνικής.

Παρ’ όλα αυτά, ο τότε Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού είχε έτοιμη τη λύση για όλα και αποφάσισε να μπορούν να αποκτηθούν παίκτες από το εξωτερικό, αρκεί να είχαν ελληνική καταγωγή. Φρόντιζε να είναι σαφές ότι οι συγκεκριμένοι παίκτες ήταν κατά βάθος - πολύ βάθος όμως - Έλληνες.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Αλχιμάρης υπέγραψε παρουσία του Ασλανίδη στους ερυθρόλευκους: Η παρουσία του στην Ελλάδα, ωστόσο, δεν δικαίωσε τον κόπο που καταβλήθηκε για την απόκτησή του. Στους ερυθρόλευκους έμεινε δύο χρόνια, ωστόσο, έπαιξε μόνο σε οχτώ αγώνας πετυχαίνοντας μόλις δύο γκολ κόντρα στον Παναργειακό για το κύπελλο.

Μετά τον Ολυμπιακό μετακόμισε στην Τουρκία για λογαριασμό της Μπεσίκτας, όπου δεν αγωνίστηκε ως ξένος, αλλά ως ομογενής… Τούρκος αυτή τη φορά πριν καταλήξει στην ισπανική Σαν Αντρές τη σεζόν 1974-75.

Ο Αλχιμάρης δεν ήταν ο μοναδικός ξένος ποδοσφαιριστής που ήρθε στην Ελλάδα και «βαφτίστηκε»… Έλληνας, σκάβοντας βαθιά το γενεαλογικό του δέντρο, αφού το παράδειγμα του Ολυμπιακού σύντομα ακολούθησαν και άλλες ομάδες, από τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ ως την Καλαμάτα και την ΑΕΛ.

*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 26.4.2026