Παναγία Σουμελά: Ο Πατριάρχης και το... «Λιοντάρι του Πόντου»

- Newsroom

Η φετινή παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Τραπεζούντα και στην Παναγία Σουμελά, σημαδεύτηκε και από μια... απουσία. Αυτή του μακαριστού Μητροπολίτη Δράμας κυρού Παύλου ο οποίος εκοιμήθη αιφνιδίως τον περασμένο Μάϊο σε ηλικία 59 ετών, ενώ βρισκόταν στις πανηγυρικές εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από το Ολοκαύτωμα της Νάουσας από τους Τούρκους.

Το “Λιοντάρι του Πόντου”, όπως ήταν γνωστός σε εκκλησιαστικούς κύκλους, εξαιτίας της Ποντιακής του καταγωγής και της αγάπης του για τον Πόντο, ήταν στενός φίλος του Οικουμενικού Πατριάρχη, ο οποίος δε θα μπορούσε να μην τον μνημονεύσει σε ένα τόπο και σε μια στιγμή, άρρηκτα συνδεδεμένα με τους Πόντιους.

Τα λόγια του κ. Βαρθολομαίου, κατά την ομιλία του στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα, δεν άφησαν κανένα ασυγκίνητο. Μετά τις αναφορές του για την μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, το πρόσωπο της Παναγίας και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο κόσμος και η Ορθοδοξία σήμερα, ο Παναγιώτατος αναφέρθηκε στο τέλος στον μακαριστό κυρό Παύλο, του οποίου όπως τόνισε η ψυχή και το πνεύμα ήταν μαζί τους εκείνη την ημέρα.

“Και τώρα η σειρά σου, πολύκλαυστε και αλησμόνητε αδελφέ Μητροπολίτα Δράμας Παύλε! Λιοντάρι του Πόντου. Όταν ήλθα στον τάφο σου για τρισάγιο, σε είπα: «Σου υπόσχομαι ότι τον Πόντο θα τον έχω σαν τα μάτια μου, όπως μου τον κληροδότησαν οι Οικουμενικές Σύνοδοι. Θα συνεχίσω, όσο μου επιτρέπει ο Θεός, να τον περιδιαβαίνω, να τον φροντίζω, να τον αγαπώ, να βλέπω στα σεμνώματά του την αγάπη σου, να αφουγκράζωμαι στην Κρώμνη τις προγονικές σου διηγήσεις, να ημερεύω την ψυχή μου στην Ίμερα, στην Επτάκωμο Σάντα να σε συνδυάζω με το μαρτυρολόγιο, να σε θυμάμαι στις Λειτουργίες στού Μελά, να νοσταλγώ το βραχώδες και άκαμπτο του φρονήματός σου υπέρ της Μεγάλης Εκκλησίας». Αυτά σε υποσχέθηκα. Και ιδού! Ετήρησα την υπόσχεσή μου και ήλθα και εφέτος. Θα ερχόμασταν μαζί. Το προγραμματίζαμε. Όμως άλλως έδοξε στον Θεό που κυριεύει της ζωής και του θανάτου. Ηρπάγης από του μέσου ημών ως εν συσσεισμώ. Θυμούμαι ένδακρυς την ολοζώντανη παρουσία σου εδώ σαν σήμερα το 2010, τον κεμετζέ σου, το τραγούδι σου. Κυριολεκτικά, είχες κλέψει την παράστασι. Σήμερα είσαι ο μεγάλος απών. Μας λείπεις πολύ. Πάρα πολύ! Σίγουρα, βέβαια, το πνεύμα σου, η ψυχή σου, είναι εδώ, μαζί μας. Περίπταται στα αγαπημένα σου ποντιακά λημέρια. Ως αγαπητά τα σκηνώματά σου… Λείπει όμως σήμερα η σωματική αρχοντική παράστασίς σου. Ο μεγάλος ενθουσιασμός σου. Το γλυκύλαλο τραγούδι σου. 
Αναπαύου εν ειρήνη! Και συνέχιζε να λειτουργής τώρα εις την άνω Ιερουσαλήμ και προσεύχου για μας τους περιλειπομένους. Σίγουρα θα εισακούωνται οι δεήσεις και οι προσευχές σου, γιατί υπήρξες πιστός άχρι θανάτου. Ήσουν σεμνός, έντιμος, σωστός, ακέραιος, γνήσιος, ατόφιος, αυθεντικός. Και έλεγες το ναί, ναί και το ου, ου. Μακάρι να σε μιμούνται πολλοί – όλοι! Αιωνία σου η μνήμη!”

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Πατριάρχης τέλεσε Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του προσφάτως κοιμηθέντος μακαριστού Μητροπολίτου Δράμας κυρού Παύλου.