- Newsroom
Η συναίνεση στο ζήτημα της σεξουαλικής επαφής έχει καταλήξει σε νόμο στη Γαλλία και στην Ελλάδα μετά την εμφάνιση του #MeToo. Η έννοια, ωστόσο, της συναίνεσης δεν έχει φύγει από το κάδρο, απασχολώντας τους συγγραφείς και στις δύο χώρες. Αδιάψευστο παράδειγμα, τα μυθιστορήματα του Ευάρεστου Πιμπλή «Πέρα από τη συναίνεση» (Πόλις) και της Vanessa Springora «Συναίνεση» (Μετρονόμος), που κυκλοφόρησαν πρόσφατα στα ελληνικά. Με μια ελαφρώς μελλοντολογική διάσταση, το «Πέρα από τη συναίνεση» σηματοδοτεί την πρώτη εμφάνιση του Πιμπλή στην ελληνική λογοτεχνία. Ο συγγραφέας εργάζεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας και το βιβλίο πρόκειται να δει σύντομα το φως της δημοσιότητας και στα γαλλικά. Η δράση τοποθετείται και εξελίσσεται στη Γαλλία του 2032, όπου μολονότι η συναίνεση συνιστά νομικό καθεστώς, κάποια βαθύτερα προβλήματα μοιάζει να μην έχουν λυθεί.
Οι κεντρικοί μυθιστορηματικοί ήρωες, ο Ενζό και ο Εμίλ, εκπροσωπούν δύο εντελώς αντίθετους τύπους αρσενικών. Ο Ενζό είναι άνω των τριάντα, έχει μεγαλώσει ως παραδοσιακός άντρας, νιώθει περήφανος για το πρότυπο αρρενωπότητας που ενσαρκώνει και έχει μεγάλη επιτυχία στον γυναικείο πληθυσμό. Το #MeToo, όμως, θα υπονομεύσει το σύστημα των βεβαιοτήτων του: οι γυναίκες θα πάψουν να τον βλέπουν σαν επί γης θεό και εφόσον τον τροφοδοτούσε ανέκαθεν η αίσθηση της ανδρικής κυριαρχίας, θα αρχίσει τώρα να τρέφεται με φαντασιώσεις ανδρικής αγριάδας και βίας, που εύκολα και γρήγορα θα συμπεριλάβουν τους ομοφυλόφιλους.
Ο Εμίλ από τη μεριά του, λίγο παραπάνω από είκοσι ετών, έχει συνείδηση της ομοφυλοφιλίας του, αν και θα δυσκολευτεί να εξοικειωθεί μαζί της, πολλώ δε μάλλον που δεν έχει πάψει να νιώθει κατώτερος των υπερπροβεβλημένων αρσενικών και να ερεθίζεται με την ιδέα της πλήρους υποταγής στις επιθυμίες και στις ορέξεις τους. Και να που ξαφνικά οι δυο άντρες μπορούν να αλληλοσυμπληρωθούν - ο Ενζό να απολαύσει την αυτοεπιβεβαίωσή του και ο Εμίλ να βυθιστεί στην εθελοδουλία του. Με τη διαφορά πως ο τελευταίος θα αγγίξει με αυτήν τα όριά του. Στο πρώτο μέρος του μυθιστορήματος θα παρακολουθήσουμε την αφήγηση του Ενζό και στο τρίτο την αφήγηση του Εμίλ. Στο ενδιάμεσο τμήμα, ο Πιμπλής θα παραθέσει τεκμήρια από τον Τύπο και από ηλεκτρονικές συνομιλίες για τη δικαστική εμπλοκή του Ενζό όταν θα βιαιοπραγήσει εις βάρος του Εμίλ σε παρισινό καφέ. Το τι ακριβώς έχει μεσολαβήσει, θα το βρούμε στην αφήγηση του Εμίλ. Είναι άλλο η εθελοδουλία, που έχει εγγραφεί στα μύχια της ψυχής του λόγω της αδυναμίας του να απαλλαγεί όντως από το είδος των ανδρών, οι οποίοι τον απωθούσαν και τον πανικόβαλλαν ανέκαθεν και εντελώς άλλο το να ανεχθεί τον εξευτελισμό τον οποίο του επιφυλάσσει ο Ενζό. Συναίνεση δεν σημαίνει αποδοχή χωρίς προϋποθέσεις και σε αυτό το κίνημα, που θα έχει την αντοχή και τη δύναμη να πάει πέρα από τη συναίνεση στη Γαλλία της τέταρτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, θα στηρίξει ο Πιμπλής το τωρινό μυθιστορηματικό του μήνυμα. Μήνυμα πέρα από καταγγελίες και εύκολες ταυτότητες, που είναι πομπός προχωρημένου πολιτικού προβληματισμού μα και σήμα προωθημένης γραφής: με ρεαλισμό, με επινοητικότητα, με πολυφωνία και με φαντασία. Κάτι μεταξύ δοκιμίου, λογοτεχνίας των τεκμηρίων και αυτομυθοπλασίας, που υπηρετεί με ιδιαίτερα ευοίωνες υποσχέσεις το σύγχρονο (και όχι μόνο το ελληνικό) μυθιστόρημα.
