Θα σταματήσουμε ποτέ να ακούμε Pink Floyd;

Όταν μία μπάντα συνεχίζει να επηρεάζει τη μουσική μετά από μισό αιώνα, όταν τα τραγούδια της μέχρι σήμερα έχουν φανατικούς ακροατές σε όλες τις γενιές, όταν ακόμα γίνονται αφιερωματικές συναυλίες που γεμίζουν μαγαζιά, μάλλον το ερώτημα του τίτλου γίνεται ρητορικό.

Αναμφισβήτητα οι Pink Floyd έχουν αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι τους στο παγκόσμιο πεντάγραμμο και το όνομα τους είναι γραμμένο με μεγάλα, φωτεινά γράμματα στην μαρκίζα της ιστορίας της μουσικής. Πού έγκειται όμως η διαχρονικότητα τους; Στην, ομολογουμένως, μπροστά από την εποχή, μουσική τους; Στους ποιητικούς και βαθιά υπαρξιακούς τους στίχους; Σε κάτι εντελώς προσωπικό που δένει τον καθένα μας ξεχωριστά με τα τραγούδια; Σε τίποτα από όλα αυτά, σε κάτι άλλο ή σε όλα μαζί; 

Πολλά επίθετα ταιριάζουν για να τους χαρακτηρίσει κανείς: πρωτοποριακοί, ατμοσφαιρικοί, ενδοσκοπικοί, οραματιστές, αιχμηροί, παράδοξα οικείοι. Συνέθεσαν μουσική βγαλμένη από τα αστέρια που έπεσε σαν κομήτης στη Γη και διέλυσε όσα γνωρίζαμε μέχρι τότε για το ροκ: διεύρυναν τα όρια του, πειραματίστηκαν με νέους ήχους και φόρμες, έγραψαν ποίηση με νότες. Στιχουργικά μίλησαν για τα πιο μικρά και τα πιο μεγάλα και σκάλισαν με ειλικρίνεια και ταπεινότητα τις βαθύτερες ανθρώπινες αγωνίες και αντιφάσεις, Άνοιξαν δρόμους σε όλους τους τομείς, επηρέασαν όσο λίγοι τις μετέπειτα γενιές μουσικών και ακροατών και συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση αυτού που σήμερα αποκαλούμε progressive rock. Και αν οι χαρακτηρισιμοί αυτοί ακούγονται υπερβολικοί, οι Pink Floyd τους δικαιούνται, και, αν μη τι άλλο, τους έχουν κερδίσει.  

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι είναι πιθανό κάποιος να πει ότι δεν είναι και ο μεγαλύτερος φαν τους, αλλά σχεδόν απίθανο να πει ότι δεν του αρέσουν, έστω δύο τραγούδια τους - πόσο μάλλον να έχει άσχημη άποψη για τη μουσική τους γενικά ενώ, σε κάθε περίπτωση, είναι εντελώς απίθανο να πει κανείς ότι δεν τους γνωρίζει. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι πως οι Pink Floyd μας αφορούν ακόμα. Και θα συνεχίσουν να το κάνουν μάλλον για πάντα.

Με αφορμή το μεγάλο αφιέρωμα στους Pink Floyd των The Great Gig που θα γίνει την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη, o Λευτέρης Κοντογιάννης, ιδρυτικό μέλος της μπάντας που εδώ και πάνω από 20 χρόνια μελετάει τους βρετανούς αρχιτέκτονες της ψυχεδελικής μουσικής, επιχειρεί να απαντήσει στα ρητορικά ερωτήματα.

Τι εμπειρία να περιμένουμε στο live;

Την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου θα παρουσιάσουμε ένα οπτικοακουστικό ταξίδι σε ολόκληρη την πορεία των Pink Floyd με διαχρονικά, αγαπημένα κομμάτια ερμηνευμένα ακριβώς όπως τα αγάπησαν ολόκληρες γενιές. Ένα show περίπου 2 ωρών που θα μας μεταφέρει όλους στο μαγικό σύμπαν που λέγεται Pink Floyd.

Μισό αιώνα μετά τι είναι αυτό που κάνει τους Pink Floyd τόσο διαχρονικούς;

Νομίζω το ότι μέσα από τα τραγούδια τους μιλούν για πράγματα που δεν αλλάζουν. Ο χρόνος, η μοναξιά, η απώλεια, η ανάγκη για επικοινωνία, οι ανθρώπινες σχέσεις, η πίεση που δεχόμαστε από την κοινωνία. Όλα αυτά τα βλέπουμε και τα ζούμε και σήμερα. Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη. Οι Pink Floyd δεν είναι απλώς τραγούδια. Είναι ένας ολόκληρος κόσμος. Ήχοι, στίχοι, εικόνες, ατμόσφαιρα. Και κάθε φορά που επιστρέφεις σε αυτόν τον κόσμο σου αποκαλύπτει κάτι διαφορετικό. Ίσως επειδή έχει αλλάξει και η δική σου ζωή στο μεταξύ.

Δεν έχουν βγει άλλες μπάντες να τους ξεπεράσουν; Γιατί πρέπει να επιστρέφουμε συνεχώς;

Έχουν υπάρξει πάρα πολλές σπουδαίες μπάντες και σπουδαία μουσική μετά τους Pink Floyd. Δεν νομίζω όμως ότι πρέπει να βλέπουμε τη μουσική σαν διαγωνισμό. Αυτό που έκαναν όμως οι Pink Floyd ήταν πολύ ιδιαίτερο. Δημιούργησαν έναν ήχο και μια αισθητική που αναγνωρίζεις μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Και κυρίως δημιούργησαν μουσική που δεν τελειώνει όταν τελειώσει το τραγούδι. Συνεχίζει μέσα σου. Γι’ αυτό επιστρέφουμε. Όχι επειδή δεν υπάρχει καινούργια μουσική, αλλά επειδή κάθε φορά που ακούμε Pink Floyd βρίσκουμε κάτι που αφορά και τη δική μας ζωή.

Οι Pink Floyd έχουν ένα κοινό που γνωρίζει κάθε λεπτομέρεια της μουσικής τους. Τι σημαίνει για εσάς να ανεβαίνετε στη σκηνή γνωρίζοντας ότι το κοινό έχει τόσο υψηλές προσδοκίες;

Αυτό είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για εμάς κάθε φορά σε κάθε συναυλία εδώ και 20 χρόνια. Ξέρουμε ότι στο κοινό υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ακούσει αυτούς τους δίσκους εκατοντάδες φορές. Θα καταλάβουν αν κάτι δεν είναι σωστό, αν ένας ήχος δεν είναι όπως πρέπει, αν ένα solo δεν έχει το σωστό συναίσθημα. Από την άλλη, αυτό μας κάνει να προσέχουμε πολύ περισσότερο. Κι ευτυχώς δεν έχουμε απογοητεύσει το κοινό μας ποτέ. Για εμάς δεν είναι απλώς να παίξουμε σωστά τα τραγούδια. Θέλουμε να μεταφέρουμε την ατμόσφαιρα και την εμπειρία των Pink Floyd. Και το πιο όμορφο είναι ότι, ενώ ξέρεις πως πολλοί από κάτω γνωρίζουν κάθε νότα, όταν έρχεται εκείνη η στιγμή βλέπεις ανθρώπους να συγκινούνται σαν να το ακούν για πρώτη φορά. Αυτό είναι πολύ δυνατό συναίσθημα.

Ποιο τραγούδι τους θεωρείτε πιο επίκαιρο σήμερα;

Θα έλεγα το "Us and Them". Η διχοτόμηση, το «εμείς εναντίον αυτών», δυστυχώς μοιάζει πιο επίκαιρη από ποτέ σε έναν κόσμο τόσο πολωμένο που μοιάζει κάθε μέρα όλο και περισσότερο με ένα καζάνι που βράζει.

Ποιο τραγούδι τους συγκινεί ακόμα ενώ δεν το περιμένατε;

Μπορεί να είναι ένα από τα πιο παιγμένα κομμάτια τους, αλλά θα έλεγα το Wish You Were Here. Όταν βλέπεις ένα ολόκληρο κοινό να το τραγουδάει ακόμα μαζί σου, ξέρεις ότι ο καθένας έχει συνδέσει το τραγούδι με κάποιον άνθρωπο ή κάποια δική του ιστορία. Εκεί καταλαβαίνεις πραγματικά τη δύναμη ενός τραγουδιού

Τελικά, πότε θα σταματήσουμε να ακούμε Pink Floyd;

Ειλικρινά; Δεν νομίζω ότι θα σταματήσουμε ποτέ. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που αναρωτιούνται για το χρόνο, τη μοναξιά, τη σχιζοφρένεια του σύγχρονου κόσμου. Ίσως αυτή είναι η μόνη αλήθεια για τη μουσική τους: δεν γερνάει γιατί μιλάει για πράγματα που δεν γερνάνε ποτέ.

Πέμπτη 24 Σεπ 2026, 14:00

Θεσσαλονίκη: The Great Gig - A Tribute to Pink Floyd στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

INFO

Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών
Κολοκοτρώνη 21, Σταυρούπολη, Θεσσαλονίκη
Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026
Ώρα έναρξης: 20:30
Οι πόρτες ανοίγουν: 19:30

Εισιτήρια: Προπώληση 15€, Ταμείο 18€

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Λευτέρης Κοντογιάννης – Κιθάρες, φωνή
Θωμάς Βλιαγκόφτης – Ακουστική κιθάρα, φωνή
Πέτρος Σπυριδέλης – Μπάσο
Κώστας Ευαγγέλου – Κιθάρα
Μπάμπης Πετσίνης – Ντραμς
Ηλίας Πετρίδης – Πλήκτρα, ηχητικά εφέ
Αρετή Βαλαβανοπούλου – Φωνητικά
Ευαγγελία Καλόστου – Φωνητικά
Βαγγέλης Μώκος – Σαξόφωνο

Γιώργος Οικονόμου – Προβολές, ηχητικά εφέ
Στέφανος Χρυσάκης – Ηχοληψία
Ευκλείδης Κοκκινίδης – Φωτισμοί