Σαλίνα Γαβαλά: «Πριν ζητήσεις να αγαπηθείς χρειάζεται να φροντίζεις και να αγαπάς εσύ τον εαυτό σου»

Κάποιοι από τους έρωτές μας αρχίζουν με μια απλή γνωριμία. Άλλοι, στη φαντασία μας τουλάχιστον, μοιάζουν να έχουν αρχίσει πολύ νωρίτερα. Πριν από το πρώτο βλέμμα, το πρώτο άγγιγμα, ακόμη και πριν από την πρώτη λέξη. Εκεί ακριβώς τοποθετεί η Σαλίνα Γαβαλά το «Πριν απ’ τον έρωτα», ένα τραγούδι σε στίχους και μουσική της ίδιας, που δεν αντιμετωπίζει τον έρωτα απλώς ως μια μελλοντική συνάντηση, αλλά ως μια εσωτερική προσδοκία, μια προσευχή και ταυτόχρονα μια συνειδητή προετοιμασία.

«Εγώ σε ήξερα πολύ πριν σε γνωρίσω / Πριν να σ’ αγγίξω άφησες πάνω μου σημάδι / Σου τραγουδούσα πριν ακόμα σου μιλήσω / στις προσευχές μου σε καλούσα κάθε βράδυ», τραγουδά η Γαβαλά, δίνοντας από την αρχή το στίγμα μιας ιστορίας που κινείται ανάμεσα στο πεπρωμένο και την προσωπική επιλογή.

Όταν η γνωριμία μοιάζει να έχει ήδη αρχίσει

Η ιδέα ότι ορισμένες συναντήσεις δεν ξεκινούν πραγματικά από το μηδέν γοητεύει τη Σαλίνα Γαβαλά. Δεν δηλώνει βεβαιότητα ότι όλα είναι προδιαγεγραμμένα, αφήνει όμως χώρο σε εκείνη τη σχεδόν ανεξήγητη αίσθηση οικειότητας που μπορεί να γεννηθεί όταν ένας άνθρωπος μπαίνει στη ζωή μας.

«Πιστεύω όμως πως υπάρχουν άνθρωποι που, όταν μπαίνουν στη ζωή μας, είναι σαν να τους γνωρίζαμε από πάντα. Σαν να υπήρχαν κάπου, σε κάποια άλλη εκδοχή της ζωής μας», λέει στη «ΜτΚ».

Η σκέψη αυτή την οδηγεί και στην ιδέα των παράλληλων συμπάντων και των διαφορετικών εκδοχών της ζωής, όπου οι άνθρωποι συναντώνται ξανά και ξανά, μέχρι να κατανοήσουν όσα έχουν να μάθουν. «Ίσως κάποιες ψυχές να επιστρέφουν στη ζωή μας με διαφορετικά πρόσωπα όχι τόσο για να μείνουν, αλλά για να μας οδηγήσουν λίγο πιο κοντά στην κατανόηση του εαυτού μας και του άλλου», σημειώνει.

Και ίσως αυτή ακριβώς η σκέψη εξηγεί γιατί το «Πριν απ’ τον έρωτα» δεν είναι ένα τραγούδι μόνο για την προσμονή. Είναι και για όσα συμβαίνουν μέσα μας πριν ακόμη εμφανιστεί ο άλλος.

Σάββατο 04 Μαΐ 2024, 08:00

Η Σαλίνα Γαβαλά στο makthes.gr: «Η Ανάσταση να έρθει για όλο τον κόσμο που βασανίζεται από πολέμους και κάθε είδους Γολγοθά»

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ένας προσωπικός οδηγός για τον ιδανικό έρωτα

Για τη Γαβαλά, το «καλώ τον έρωτα στη ζωή μου» δεν σημαίνει απλώς να περιμένεις καρτερικά τον άνθρωπο που θα έρθει. Είναι μια διαδικασία που ξεκινά από τον ίδιο μας τον εαυτό. Γι’ αυτό και χαρακτηρίζει το τραγούδι «έναν προσωπικό οδηγό manifestation για τον ιδανικό έρωτα».

«Για μένα, το ‘καλώ τον έρωτα στη ζωή μου’ είναι μια ηχητική προσευχή στο σύμπαν και ένας ύμνος στο πεπρωμένο. Περιλαμβάνει την πίστη, την εσωτερική προετοιμασία, αλλά κυρίως τη συνειδητή επιλογή του ανθρώπου που θέλεις εσύ ο ίδιος να γίνεις».

Στους στίχους «Εγώ αγάπη μου για σένα με προσέχω... με ντύνω, μ’ αγαπώ μέχρι να σ’ έχω» βρίσκεται ίσως και η πιο ουσιαστική πλευρά του τραγουδιού: πριν ζητήσεις να αγαπηθείς, χρειάζεται να μάθεις να φροντίζεις και να αγαπάς εσύ τον εαυτό σου.

«Πρώτα προστατεύεις, φροντίζεις και αγαπάς τον εαυτό σου, γίνεσαι ολόκληρος, και έτσι δημιουργείς τον χώρο για να υποδεχτείς τον ιδανικό σύντροφο», εξηγεί. Και καταλήγει σε μια φράση που μοιάζει να συμπυκνώνει ολόκληρη τη φιλοσοφία του τραγουδιού: «Και ίσως ο απόλυτος έρωτας να αφορά λιγότερο το ποιον συναντάμε και περισσότερο το ποιοι έχουμε γίνει εμείς όταν τον συναντήσουμε».

Από το 1930 στο σήμερα

Το music video μεταφέρει αυτή την αναζήτηση από το 1930 στο σήμερα. Δύο άνθρωποι, δύο εποχές και μια σύνδεση που μοιάζει να επιμένει στον χρόνο. Το θέατρο βρίσκεται στο επίκεντρο της οπτικής αφήγησης, σε έναν χώρο όπου πραγματικότητα και φαντασία συναντιούνται και ο έρωτας αποκτά τη διάσταση μιας υψηλής τέχνης.

Αν μπορούσε να συναντήσει έναν άνθρωπο από μια προηγούμενη ζωή, η Σαλίνα δεν θα τον ρωτούσε ποια ήταν. «Θα τον ρωτούσα αν ολοκληρώσαμε όσα είχαμε να πούμε ο ένας στον άλλον», επισημαίνει Γιατί αυτό που την ενδιαφέρει περισσότερο δεν είναι η αναδρομή.

«Όπως και στο video clip έτσι και στη ζωή με ενδιαφέρει περισσότερο η ιδέα της συνέχειας παρά της νοσταλγίας. Οι ήρωές μου περνούν από διαφορετικές εποχές, αλλά το ζητούμενό τους δεν είναι να θυμηθούν το παρελθόν. Είναι να καταφέρουν επιτέλους να βρεθούν στο παρόν, σωστά!»

Κάπου εκεί συναντιούνται και οι δύο όψεις του μεγάλου έρωτα: «Μπορεί να ξεκινά από μια βαθιά αίσθηση αναγνώρισης, αλλά δεν μπορεί να στηριχθεί μόνο σε αυτήν», υπογραμμίζει. Χρειάζεται θέληση, κατανόηση, συγχώρεση και εξέλιξη μαζί με τον άλλο. «Ίσως τελικά ο μεγάλος έρωτας να είναι ακριβώς η συνάντηση αυτών των δύο κόσμων. Μιας βαθιάς αναγνώρισης και μιας συνειδητής επιλογής».

«Ο μεγάλος μου έρωτας είναι η τέχνη»

Το «Πριν απ’ τον έρωτα» γράφτηκε περίπου πέντε χρόνια πριν, σε μια περίοδο κατά την οποία η Σαλίνα Γαβαλά ήθελε να πιστέψει σε μια αγάπη που μπορεί να ξεπερνά τον χρόνο, τους φόβους και τις απογοητεύσεις.

Σήμερα το βλέπει και ως μια προσωπική ευχή που έδωσε στον εαυτό της. «Ίσως γι’ αυτό οι άνθρωποι συνδέονται μαζί του, γιατί δεν μιλά για έναν τέλειο έρωτα, αλλά για την ανθρώπινη ανάγκη να πιστέψουμε ότι κάπου υπάρχει ένας άνθρωπος που θα μας αναγνωρίσει βαθιά, πριν ακόμη προλάβουμε να συστηθούμε».

Υπάρχει, ωστόσο, ένας έρωτας για τον οποίο δεν χρειάζεται ούτε manifestation ούτε πεπρωμένο. Είναι ήδη εκεί. «Αυτός είναι η τέχνη... Σε κάθε της μορφή! Σε κάθε προηγούμενη ή παράλληλη ζωή μου», λέει.

Από τον Μπιθικώτση στον Παλληκαρίδη

Η καλλιτεχνική της διαδρομή συνεχίζεται με μια μεγάλη μουσικοθεατρική παραγωγή. Η Σαλίνα Γαβαλά συμμετέχει στο «Εγώ ο Σερ, Γρηγόρης Μπιθικώτσης», που παρουσιάζεται από τις 17 Οκτωβρίου στο Xmas Theatre, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαλισσόβα.

Η ίδια δηλώνει ευγνώμων για τη συμμετοχή της σε ένα έργο αφιερωμένο σε ένα τόσο σπουδαίο κεφάλαιο της ελληνικής μουσικής, δίπλα σε σημαντικούς συνεργάτες και σε έναν πολυμελή θίασο με ζωντανή ορχήστρα.

Παράλληλα, συνεχίζει τη δική της δημιουργική διαδρομή με το «Κόκκινο Γράμμα», τη μουσικοθεατρική παράσταση-ωδή στον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, την οποία συνέθεσε και σκηνοθέτησε. Μετά τις παραστάσεις στην Αθήνα και τη Λαμία, η παραγωγή ταξιδεύει τον Νοέμβριο στην Κύπρο.

Και η ιστορία συνεχίζεται με ένα ακόμη τραγούδι. Την 1η Οκτωβρίου, ημέρα της Ανεξαρτησίας της Κύπρου, κυκλοφόρησε το «Όλα ζητούν τη λευτεριά», σε ποίηση του ίδιου του Παλληκαρίδη, ως προάγγελος της παράστασης.

Δημοσιεύτηκε στη Μακεδονία της Κυριακής 4-10